خبرگزاری میزان - علیرضا رضایی که یکی از میهمانان برنامه دایره طلایی روز سی و یکم اردیبهشت 1401 بود، در خصوص حضورش در انجمن کشتی ناشنوایان اظهار داشت: نزدیک سه سال و اندی هست که این مسئولیت را قبول کردم، جا دارد از بابک اسدی یاد کنم که قبل از من رئیس انجمن کشتی ناشنوایان بود که به رحمت خدا رفت و زحمات زیادی برای این عزیزان کشید. بعد از آنکه این مسئولیت را قبول کردم، همزمان شد با شروع کرونا و متاسفانه نتوانستیم مسابقات جهانی و بینالمللی را داشته باشیم. به این ترتیب بعد ازآنکه قهرمان کشوری را برگزار کردیم تمام رویدادها تعطیل شد و مبنا را همان مسابقات گذاشتیم. سال بعدش مسابقات قهرمانی جهان در ترکیه برگزار شد که با اردوهای ضعیف و محدود در مسابقات شرکت کردیم با این وجود در آزاد و فرنگی نتایج نسبتا خوبی کسب کردیم و در هر دو رده بزرگسالان نایب قهرمان جهان شدیم. در رده جوانان نیز در بخش فرنگی دوم و در آزاد سوم شدیم.
وی با اشاره با برگزاری المپیک ناشنوایان در برزیل تاکید کرد: با توجه به شرایطی که بود، امکان حضور پرقدرت در مسابقات وجود نداشت. بلافاصله مسابقات قهرمان کشوری را با مساعدت تیشه گران رئیس فدراسیون برگزار کردیم. این رقابتها آذرماه برگزار شد و از دی اردوها استارت خورد. حدودا 9-10 مرحله تا المپیک اردو داشتیم. انصافا چه در آزاد و چه در فرنگی سرمربیان و مدیران تیم بسیار زحمت کشیدند. علی زندی هم مثل گذشته کمک حال ما در تیم ناشنوایان بود.
رضایی ادامه داد: سال گذشته در فرنگی دوم شده بودیم و با توجه به اینکه محسن سوریان سرمربی پیشین ما، سرمربی تیم ملی نوجوانان شده بود، علی اشکانی جایگزین او شد که بسیار هم خوب عمل کرد و با نتایج درخشان کار به پایان رسید. جمشید خیرآبادی هم مدیر تیم بود. در آزاد رضا لایق و همکارانش که پارسال موفق به کسب دو طلا شده بودند، امسال یک طلا گرفتیم. البته با توجه به تغییر اوزان المپیکی، یکی از طلاییهای ما مجبور به تغییر وزن شد. ضمن اینکه به دلیل عدم اعزام یکی از کشتیگیران، ما در رشته آزاد با 7 نفر راهی برزیل شدیم و 7 مدال هم گرفتیم، البته انتظار از تیم آزاد بیشتر بود اما در فرنگی عملکرد بهتری داشتیم. ضمن اینکه انصافا سطح مسابقات در کشتی ناشنوایان بالاست.
سرمربی پیشین تیم ملی امید با تاکید بر اینکه داوریها در المپیک برزیل خیلی رضایتبخش نبود، گفت: علاوه بر اینکه یکی از کشتیگیرانمان آسیب دید، فینال وزن 86 کیلو هم مشکل داوری داشت.
علیرضا رضایی نیاز کشتی ناشنوایان را توجه دانست و عنوان کرد: مهمترین نیاز ورزش ناشنوایان، توجه بیشتر است،. این ورزشکاران اگر مورد حمایت قرار گیرند بهتر میتوانند تواناییهای خود را نشان دهند، البته این شرایط برای سایر کشتیگیران هم حکمفرماست، اما در بخش ناشنوایان شرایط آنها ویژهتر است. آنها مجبورند ساعتهای طولانی کار کنند و بعد به ورزش قهرمانی بپردازند.
ربیعیزاده: سطح مسابقات بالا بود اما داوریها خوب نبود
ابوذر ربیعیزاده قهرمان کشتی فرنگی المپیک ناشنوایان که یکی دیگر از میهمانان برنامه دایره طلایی بود، درخصوص افتخاراتش در کشتی ناشنوایان اظهار داشت: من 4 مدال جهانی و المپیک گرفتهام، یک طلا و یک نقره جهانی در ایران و روسیه و دو مدال نقره و طلا در المپیکهای ترکیه و برزیل. درحالیکه در المپیک قبلی به مدال نقره رسیده بودم، اینجا در برزیل آن نقره را طلا کردم.
این ورزشکار 33 ساله که در 5 سالگی کارش در ورزش را در رشته کاراته آغاز کرده، تاکید کرد که حدودا 18 سال است که کشتی میگیرد.
او اولین مربیاش را حجتالله مدرسی عنوان کرد و در مورد انجام تمریناتش گفت: من اهل هفشجان و اصالتا بختیاری هستم اما چند سال است که در تهران زندگی میکنم و تمریناتم را اینجا انجام میدهم.
وی همچنین در مورد مسابقات المپیک برزیل گفت: سطح مسابقات بالا بود اما داوریها خوب نبود. در کشتی با حریف ترک، داور میخواست حق من را بخورد اما نتوانست و در آخر من برنده شدم.
ربیعیزاده در مورد سیلیای که در فینال از جمشید خیرآبادی خورد، توضیح داد: از حریف عقب بودم، مدیر تیم خواست که حواسم را جمع کنم و من هم وقتی این کشتی را بردم، به او سالتو زدم.
وی که کارمند کمیته ملی المپیک است، در مورد درخواستش از مسئولان نیز گفت: قول دادهاند که 60 درصد از پاداش ورزشکاران المپیکی را به ما بدهند، امیدوار هستم که به قولشان عمل کنند، هرچند مطمئن نیستم که عمل کنند.
علیرضا رضایی مسئول انجمن کشتی ناشنوایان همچنین در مورد این کشتیگیر گفت: کشتی فینال ربیعیزاده با حریف ترک خیلی از نظر تیمی برای ما حساس بود چون با ترکیه رقابت نزدیکی داشتیم و این کشتی سرنوشت ساز بود. مسئله داوری ما را خیلی اذیت کرد، ربیعیزاده چهار بر صفر عقب بود که جمشید خیرآبادی آن چک معروف را زد که انگار خواب از سر ربیعیزاده پرید و با دلاوری حریفش را شکست داد.
انتهای پیام/