خبرگزاری میزان – طی حدود سه ماه اخیر جوامع در سراسر اروپا درهای خود را برای استقبال از پناهجویان اوکراینی که از جنگ در این کشور فرار کردهاند، باز کردند.
به گزارش «ریلیف وب»، در حالی که همبستگی با اوکراینیها الهام بخش بوده است اما زبان روزنامهنگاران آمریکایی و اروپایی علیه پناهجویان غیر اروپایی که از این کشور وارد اروپا میشوند، نگران کننده است.
عباراتی که برای توصیف پناهندگان غیراروپایی به کار میرود منعکس کننده یک سیاست نژادپرستانه اروپایی و آمریکایی است که تنها حمایت از حقوق بشر را برای گروههای خاصی از مردم به استثنای گروههای دیگر گسترش میدهد، و مرگ و رنج پناهندگان خاورمیانه، آفریقایی و آسیایی را بیشتر مورد انتظار قرار میدهد.
گزارشهای تیم «یورو-مد مانیتور» و دیگر آژانسهای حقوق بشر نشان میدهد که با پناهندگان سیاهپوست، آسیایی و خاورمیانه در هنگام رسیدن به مرز در کشورهای اروپایی رفتار بسیار متفاوتی صورت میگیرد.
در حالی که پناهندگان اوکراینی برای عبور از مرز در لهستان کمک فوری و پردازش سریع دریافت میکنند، از پناهندگان آفریقایی خواسته میشود منتظر بمانند و گاهی مجبور میشوند از مسیرهای خطرناکتری برای انجام این سفر استفاده کنند.
سخنانی که روزنامهنگاران در رسانهها مطرح کردند؛ یک نگرش سیاستی کامل را که برای دههها توسط آمریکا و اروپا در قبال پناهندگان با پیشینههای غیراروپایی انجام میشد، آشکار کرد.
مقایسه روزنامهنگاران آمریکایی بین جنگهای خاورمیانه و اوکراین نشان میدهد که برای آنها جانهای از دست رفته در سوریه، عراق یا افغانستان در مقایسه با جان اوکراینیها ارزش کمتری دارد.
متاسفانه این اظهارات تنها محدود به یک یا دو روزنامهنگار نبوده و روزنامه نگاران بسیاری در اروپا و آمریکا اقدام به چنین مقایسه و تفاوتگذاریهایی کردند.
- بیشتر بخوانید:
- طرح روآندا/ وجه جدیدی از خشونت انگلیس علیه پناهجویان
- پناهجویان اوکراینی بردگان جدید اروپا و رژیم صهیونیستی
این نظرات که در سراسر رسانههای اجتماعی و تلویزیون منعکس شد، گواه سیاستهای تبعیض آمیز است که سالها در حال اجراست.
به بیان ساده، وقتی رسانهها پناهندگان را غیرانسانی میکنند و آنها را به گروههایی بسته به رنگ، نژاد، قومیت یا مذهب دستهبندی میکنند، اجرای سیاستی که بر اساس آن برداشتها علیه مردم تبعیض میکند، آسانتر میشود.
افزایش سالها زبان تبعیضآمیز مورد استفاده رسانهها، رنج غیراروپاییها را به یک هنجار تبدیل میکند و جانهای از دست رفته را به آماری تبدیل میکند که باعث میشود مردم تمایل کمتری به اقدام در زمانی که این انسانها از شرایط مشابهی عبور میکنند، انجام دهند.
انتهای پیام/