خبرگزاری میزان – تاریخ، نسل کشی آمریکا علیه بومیان آمریکایی، آفریقاییها، قتل عام در آسیای جنوب شرقی و خاورمیانه را ثبت کرده است.
به گزارش «آناتولی»، «جو بایدن» رئیس جمهور آمریکا پیش از این «نسل کسی ارامنه» را در سال 1915، به رسمیت شناخت. این امر قتل عامهای گسترده در تاریخ آمریکا را برجسته میکند.
در طول تاریخ ، آمریکا و اجداد اروپایی آن در قتل عامهای متعدد و نسل کشی علیه مردم بومی دست داشتهاند.
طبق کنوانسیون ژنو، نسل کشی عملی است که به قصد نابودی کلی یا جزئی یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی انجام میشود.
نسل کشی بومیان آمریکا
جمعیت 13 مستعمره آمریکا از حدود 2 هزار نفر به 2.4 میلیون نفر بین سالهای 1625 و 1775 افزایش یافت چرا که بومیان آمریکا را از شرق آمریکای شمالی آواره کردند.
جشن ملی، روز شکرگزاری، که در ماه نوامبر جشن گرفته میشود، به دهه 1620 بازمیگردد، زمانی که مهاجران اروپایی بومیان آمریکایی را به یک جشن دعوت کردند؛ شهرک نشینان سپس مردم را کشتند و خدا را شکر کردند که به آنها اجازه داد «وحشیها» را سلاخی کنند.
بازماندگان قبایل بومی آمریکا در منطقههای رزرو شده سرخپوستان به رسمیت شناخته شده فدرال در سراسر این کشور در فقر زندگی میکنند.
به گفته «دیوید ای استنارد»، نویسنده آمریکایی، تقریبا 100 میلیون نفر از مردم بومی در نیمکره غربی به دلیل اروپاییها و فرزندان آنها در طی پنج قرن کشته شدهاند یا پیش از موعد جان خود را از دست دادهاند.
یک نویسنده آمریکایی میگوید «در تاریخچه جمعیت از سال 1492، حدود 12 میلیون بومی در محدودههای جغرافیایی کنونی آمریکا بین سالهای 1492 و 1900 جان خود را از دست دادند.
نسل کشی علیه آفریقاییها و برده داری
با وجود داشتن حقوق غیر قابل انکار (زندگی، آزادی و تلاش برای خوشبختی) همانطور که در اعلامیه استقلال آمریکا ذکر شده است، اما همه مستعمرات جدید برابر تلقی نمیشدند.
مستعمرات دارای سیستم برده داری بودند که مهاجران اروپایی آن را به عنوان یک عمل از دنیای قدیم به قاره آمریکا انجام دادند.
بر اساس یک برآورد محافظه کارانه، 35 میلیون مرد، زن و کودک بین قرن 16 و 19 از آفریقا به آمریکا آورده شد.
بر اساس «پایگاه داده تجارت برده فرا آتلانتیک»، حدود 12.5 میلیون نفر از کسانی که به آمریکای شمالی آورده شده بودند، به عنوان نیروی کار رایگان در مزارع استفاده میشدند و در شرایط طاقت فرسا کار میکردند.
سرکوب سیستماتیک آفریقاییها تا به امروز در اعمال قوانین، بهداشت و آموزش توسط دولت آمریکا ادامه دارد.
- بیشتر بخوانید:
- نتیجه طولانیترین جنگ خارجی تاریخ آمریکا چه بود؟
- خروج از افغانستان بزرگترین تحقیر سیاست خارجی تاریخ آمریکاست
جنگ های اولیه آمریکا
یک قرن قبل از به دست آوردن حقوق و آزادیهای مدنی، سیاه پوستان مجبور بودند در جنگهای ارتش این کشور بجنگند.
بیش از 200 هزار سیاه پوست در جنگ داخلی آمریکا به نیروهای اتحادیه ملحق شدند، در حالی که تعداد نامشخصی از سیاه پوستان آزاد و برده برای کار در کنفدراسیون استفاده میشدند. در جنگی که در سال 1861 آغاز شد و تا سال 1865 ادامه یافت، 750 هزار سرباز با تعداد نامشخص غیرنظامی کشته شدند.
حدود 20 هزار مبارز فیلیپینی و بیش از 200 هزار غیرنظامی در طول جنگ فیلیپین و آمریکا بین سالهای 1899-1902 بر اثر خشونت، قحطی و بیماری جان خود را از دست دادند.
در جبهه داخلی در اوایل قرن بیستم، قتل عام نژاد «تولسا» در سال 1921 شاهد حمله ساکنان سفیدپوست به سیاه پوستان و سوزاندن مشاغل و خانههای آنها در «گرین وود» بود.
در این قتل عام که بیش از 10 هزار سیاه پوست را بیخانمان کرد، تقریبا 300 سیاه پوست کشته و بیش از 800 نفر مجروح شدند.
انتهای پیام/