خبرگزاری میزان -

بر اساس قانون مدنی، قرابت نسبی، قرابت سببی و قرابت رضاعی از جمله مهم‌ترین انواع قرابت یا خویشاوندی است.

قرابت نسبی نوعی از خویشاوندی است که از طریق ولادت و وابستگی خونی میان افراد شکل می‌گیرد؛ مانند رابطه پدر و فرزند و رابطه خواهر و برادر. بر اساس قانون مدنی، این نوع از خویشاوندی واجد آثار حقوقی مهمی میان افراد است.

در قانون مدنی، قرابت نسبی به عنوان یکی از مهم‌ترین انواع قرابت شناسایی شده است. قرابت نسبی نوعی از خویشاوندی است که بر اساس رابطه خونی میان افراد شکل می‌گیرد که براساس آن، رابطه میان دو نفر که یکی از نسل دیگری باشد یا هر دوی آن‌ها از نسل شخص ثالثی باشند، قرابت نسبی نامیده می‌شود. مانند قرابت فرزند با والدین و خواهر و برادران نسبت به هم.

بر اساس قانون مدنی، قرابت نسبی را می‌توان به سه طبقه یا درجه تقسیم بندی کرد که بر اساس آن، طبقات قرابت نسبی عبارتند از:

طبقه اول شامل پدر و مادر، اولاد و اولاد اولاد.
طبقه دوم شامل اجداد و برادر و خواهر و اولاد آنان.
طبقه سوم شامل عمه‌ها و عمو‌ها و خاله‌ها و دایی‌ها و اولاد آن‌ها.

آثار قرابت نسبی

همانگونه که اشاره شد، یکی از مهم‌ترین انواع خویشاوندی، قرابت نسبی است که واجد آثار مهم حقوقی در روابط میان افراد است. در قانون مدنی، آثار قرابت نسبی مورد بررسی قرار گرفته است. از جمله مهم‌ترین آثار قرابت نسبی عبارت است از ولایت قهری پدر بر فرزند، حضانت فرزندان توسط والدین و پرداخت نفقه به اقارب. علاوه بر این، حرمت نکاح یکی دیگر از آثار مهم قرابت نسبی است.

انتهای پیام/