زمانی که فرد زنده است میتواند هر تصمیمی در مورد دارایی اش بگیرد و حق هرگونه دخل و تصرفی در اموال و دارایی خود را دارد، اما به محض اینکه فردی فوت میکند اموال او به بازماندگان فرد متوفی تعلق میگیرد که اگر فرد بخواهد در مورد اموال خود بعد از مرگش تصمیمی بگیرد این عمل تنها در یک صورت ممکن است که فرد میتواند در مورد اموالش بعد از فوتش تصمیمی بگیرد که از طریق وصیت تکلیف آن را تعیین کند.
به عبارت دیگر فرد در زمان حیاتش میتواند از طریق وصیت در مورد دارایی اش تصمیم بگیرد و گاهی ممکن پدر یا مادری قصد داشته باشند که همه اموال خود را به یکی از فرزندان خود بدهد و یا گاهی ممکن است تصمیم بگیرند فرزندی را از ارث محروم کند.
ممکن متوفی تعیین کند که دارایی وی پس از مرگ او چگونه تقسیم شود، در واقع ممکن است متوفی در زمان حیاتش وصیت کند اموال او صرف امور خیریه شود و یا یکی از فرزندان خود را طبق وصیت نامه از ارث محروم کند و یا کل اموال را برای یکی از فرزندانش وصیت کند.
وصیت در یک سوم اموال متوفی نافذ است و اگر بقیه وراث قبول نمایند و رضایت دهند وصیت متوفی بیش از یک سوم پذیرفته میشود. پس بنابراین زمانی که فرد وصیتی میکند که فرزند خود را از ارث محروم کرده است، فقط تا میزان ثلث اموال این وصیت نافذ و قبول است. لازم به ذکر است که هیچ کس نمیتواند به موجب وصیت ورثه خود را کلا از ارث محروم کند.
اکثر افراد جامعه به طرق مختلف عبارت محرومیت از ارث را شنیده اند، اما آیا واقعا امکان محروم کردن یکی از اولاد از ارث ممکن است یا خیر که در این خصوص نیاز است قوانین مورد بررسی قرار گیرد که آیا بر طبق قوانین محرومیت از ارث نیز امکانپذیر است یا خیر، طبق ماده ۸۳۷ قانون مدنی محرومیت از ارث به این صورت است که اگر فردی به موجب وصیت، یک یا چند نفر از ورثه خود را از ارث محروم کند، وصیت مزبور نافذ نیست.
محرومیت از ارث با وصیت اگرچه تا ثلث وصیت نافذ و درست است، اما در حقیقت محرومیت وراث از کل اموال طبق قانون از ارث مورد قبول نمیباشد. برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد قانون جدید تقسیم ارث بین فرزندان کلیک کنید.
انتهای پیام/