امیررضا دلاوری بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون در گفت‌وگو با خبرنگار گروه فرهنگی ،درخصوص فعالیت های خود در عرصه بازیگری در سال 97 گفت: امسال دو پیشنهاد سینمایی داشتم ولی به خاطر اینکه شخصیت هایی که باید بازی می کردم را دوست نداشتم آنها رد کردم. به تازگی قرارداد حضور در یک سریال را بسته ام و بعد از آن می خواهم کمی از سریال فاصله گرفته و به تئاتر و سینما بپردازم.

بازیگر فیلم "چ" با تاکید بر بازگشت خود به عرصه تئاتر در سال جاری درخصوص حضور بازیگران چهره در تئاتر افزود: من مخالف حضور بازیگران چهره سینما در تئاتر نیستم. حضور چهره ها صرفاً تضمین گیشه نیست چون تعداد زیادی اثر با حضور چهره ها هم نفروخته اند. پس نمی توان گفت حضور چهره‌ها تنها و تنها برای گیشه است. برای موفقیت یک تئاتر و فروش خوب آن همه چیز بازیگر چهره نیست.

وی درباره فاصله گرفتن هنرمندان تئاتر از خانه تئاتر تاکید کرد: مشکل اصلی اینجاست که خانه تئاتر برنامه ریزی درستی ندارد و از سویی دیگر این مرکز اهمیت چندانی به بازیگران و سایر هنرمندان عرصه تئاتر نمی دهد. خود من سالهاست که تئاتر کار می کنم اما حتی یکبار هم کاندید نشده ام.

بازیگر سریال "آنام" در همین راستا افزود: من و امثال من سالها مورد بی مهری خانه تئاتر قرار گرفته ایم. وقتی پول من را نمی دهند و هیچ وقت اهمیتی برایم قائل نیستند چرا باید به خانه تئاتر اهمیت خاصی بدهم؟. به عنوان مثال جشن بازیگر سالهاست برگزار می شود اما من نه تنها یکبار کاندید نشده ام بلکه برای حضور در جشن یکبار هم از من دعوت نشده است.

وی جشن های خانه تئاتر را دورهمی خواند و اضافه کرد: چرا بازیگرانی که یکسال به حال خود رها می شوند و کسی به آنها اهمیت نمی دهد باید در جشن خانه تئاتر شرکت کنند تا صرفاً سالن پر شود. من در جمع دوستان تئاتری بودم و صحبت بر سر جایزه شد. هیچکدام باورشان نمی شد که من حتی یکبار هم نامزد فجر یا جشن بازیگر نشده ام. خب وقتی آنها به من بها نمی دهند من چرا وقتم را برای آنها تلف کنم؟. هیچ وقت نمی خواهم با حضور در جشن بازیگر سالن پرکن دوستان باشم.


بازیگر فیلم "نفوذی" با اشاره عدم تصمیم گیری درست در خانه تئاتر اذعان کرد: من با اینکه عضو خانه تئاتر هستم ترجیح می دهم هیچوقت در جلساتشان شرکت نکنم چون هیچ حرف درست و حسابی در این جلسات زده نمی شود و طبیعتاً تصمیم درستی هم گرفته نمی شود.

دلاوری خانه تئاتر را کاملاً ایزوله خواند و خاطرنشان کرد: هیات مدیره خانه تئاتر همیشه در اتاق هایشان پشت میزها می نشینند و این میزها را رها نمی کنند. اگر زمینی داده شود و یا طرح ترافیکی بدهند بین خودشان تقسیم می کنند. اینها دلشان به همین چیزها خوش است. متاسفانه اعضا خانه تئاتر به جای رسیدگی به مشکلات تئاتر به زمین و طرح و ترافیک دلبسته اند و سالانه یک جشن برگزار می کنند.