به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد ، کاهش بارندگی در سالهای اخیر به یکی از مهمترین مشکلات بخش کشاورزی و زنجیره تولید مواد غذایی در کشور تبدیل شده است.
برخی از کارشناسان بر این عقیده اند که بخش عظیمی از منابع آبی کشور به دلیل کشت سنتی در بخش کشاورزی تلف میشود و باید به فکر مکانیزه کردن کشت در نقاط مختلف کشور بود تا در بحران کم آبی به مشکل بر نخوریم.
در کنار گسترش کشاورزی سنتی در کشور، صادرات محصولات آب بری که هر ساله آب مجازی قابل توجهی را از کشور خارج میکند به معضل بزرگی تبدیل شده است.
لازم به ذکر است که قیمت صادراتی برخی از این محصولات به قدری ناچیز است که با در نظر گرفتن میزان حجم آب مصرف شده در تولید محصولات اگر آب تولیدی آن به کشورهای دیگر صادر شود درآمد ارزی بیشتری نصیب کشور میشود.
در این میان گوجه فرنگی جزء محصولات آب بری است که کشت آن در بسیاری از شهرهای ایران انجام میشود و بازار صادراتی خوبی هم به خود اختصاص داده است.
صادرات بیش از 533 هزار تن گوجه فرنگی!
بررسی آمار گمرک در سال ۹۶ نشان میدهد که بیش از ۵۳۳ هزار و ۶۷۷ تن گوجه فرنگی به ۱۸ کشور دنیا از جمله آلمان، عراق، اوکراین، ایالات متحده آمریکا، قطر، کانادا، امارات متحده عربی، انگلستان و سوئیس صادر شده است.
براساس صادرات این حجم گوجه فرنگی به کشورهای مختلف جهان درآمد ۱۵۶ میلیون و ۶۷۲ هزار و ۲۸۷ دلاری نصیب کشور شد که رقم ریالی آن بالغ بر ۵۴۱ میلیارد و ۹۰۷ میلیون و ۷۸۲ هزار و ۳۳۱ تومان درآمار گمرک به ثبت رسیده است.
هرکیلو گوجه صادراتی هزار تومان
با درنظر گرفتن رقم ریالی و حجم صادراتی گوجه فرنگی میتوان به این نتیجه رسید که میانگین قیمت صادراتی هر کیلو گرم گوجه فرنگی حدود هزار تومان بوده که با در نظر گرفتن آب مصرفی در تولید یک کیلو از این محصول که حدود ۱۸۰ لیتر است رقم بسیار ناچیزی به حساب می آید.
با وجود اینکه صادرات محصولات کشاورزی با نیاز بالای آبی در شرایط بحرانی آب توجیه اقتصادی ندارد، اما هرسال شاهد رشد صادرات محصولاتی از این قبیل هستیم که به دنبال صادرات آن آب مجازی به دیگر کشورها فرستاده میشود و برداشت بیرویه از منابع آبی را به همراه دارد.
گفتنی است روشهای متعددی برای کاهش استفاده از منابع آبی و افزایش تولید در بخش کشاورزی وجود دارد از جمله مالچ پلاستیکی که باعث کاهش دفعات آبیاری، تبخیر و علفهای هرز میشود و در تولید محصولی، چون گوجه فرنگی پیشنهاد شده است.
از طرفی رونق کشت گلخانهای این محصولات میتواند تا چندین برابر از میزان آب مصرفی در کشت آن کم کند و کشاورزی محصولات آب بر را به صرفه تر کند که باید به آن بیشتر توجه شود.
