زندانهای مخوف جیشالاسلام در غوطهشرقی؛ تروریستها چگونه تونلهای پیچیده را ساختند+فیلم
پایگاه راشاتودی به تازگی ویدئوی جدیدی را منتشر کرده که جزئیات بیشتری از زندانها و تونلهای مخوف گروههای تروریستی در شهر دوما را نشان میدهد.
کد خبر: ۴۱۳۵۴۷
تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۱:۲۸
خبرگزاری میزان -
به گزارش گروه بینالملل ، پس از آزادسازی غوطهشرقی و شهر دوما هر روز تصاویر و ویدئوهای تازهای از تونلها و زندانهای مخوف گروههای تروریستی منتشر میشود.
پایگاه «راشاتودی» اخیراً ویدئوی تازهای منتشر کرده که فضای داخلی زندانی را نشان میدهد که گروه جیش الاسلام از آن به عنوان مکانی برای شکنجه و اعترافگیری استفاده میکردند.
فرد راهنما در فیلم ضمن توضیح فضای ترسناک زندان پر از سلولهای انفرادی، دیوارهای بُتی، و تونلهای زیرزمینی میگوید: سیستم پیچیده این زندان و تونل به خوبی میزان حمایتهای بینالمللی از گروههای تروریستی را نشان میدهد که در این منطقه حضور داشتند.
[video src='https://www.mizan.news/wp-content/uploads/2022/01/1596899_827.mp4']
وی میافزاید: در زمنیه تجهیزات نظامی، تروریستها همه چیز داشتند. به خوبی میتوان دید که تروریستها چگونه افراد زندانی را مجبور به حفر این تونلها کردهاند. از این تونل همچنین برای مرکز فرماندهی تروریستها نیز استفاده میشد.
عنوان این ویدئو «زندان ندامت» نام دارد؛ زندان ندامت پُر از قفسههای آهنی است که برای نگهداری افراد زندانی استفاده میشده است.
«مروت سلیم» زن 38 سالهای که با آزادسازی شهر دوما از این زندان مخوف رهایی یافته در گفتگو با «اسپوتنیک» میگوید افراد زندانی حق حرفزدن با هم نداشتند، برق و آب گرم وجود نداشت.
var player = videojs('player_962645_1596510',{poster:'',width:400,height:300});
player.one('play', (function(){
$.post('/fa/ajax/news/video/1596510',{},function (data) {});
}));
کد ویدیو
دانلود
«علی برهوم» از دیگر زندانیهای گروه جیش لاسلام در شهر دوما با بیان اینکه در زندان تنها «نفرت عمیق» را تجربه کرده تشریح میکند: مردان مجبور به حفر تونلهای زیرزمینی بودند، زنان آشپزی و تمیزکاری میکردند و لباسهای کهنه را تعمیر میکردند. هرکسی باید مدت زمان زیادی کار میکرد و گرنه سهمیه غذا نداشت.
«برهوم» میافزاید: غذا مسئلهای بسیار حیاتی و درناک بود. حتی افراد چاق نیز در نتیجه گرسنگیهای مداوم و پیوسته بهشدت لاغر شده بودند. نان و هریسه(هلیم فرنگی) تنها چیزی بود که به ما میدادند، آن هم یک وعده در روز و بعضی مواقع دو روز بک وعده. بهندرت غذای گرم میخوردیم.