حجت الاسلام والمسلمین مرادی کارشناس علوم قرآنی در گفت و گو با خبرنگار گروه فرهنگی درباره شخصیت حضرت امام حسین(ع) گفت: حضرت سید الشهدا(ع) در سوم شعبان سال چهارم هجرت در مدینه و در منزل حضرت امیرالمومنین علی(ع) و در دامن حضرت فاطمه زهرا(س) به دنیا آمدند.

وی در همین راستا افزود: در برخی از روایات آمده است که روز اول یا روز هفتم بوده که جبرئیل امین بر وجود پیامبر اسلام(ص) نازل شد و ضمن تبریک، از ایشان خواست که نام امام سوم شیعیان را شُبِیر بگذارند. این نام، اسم فرزند دوم هارون برادر حضرت موسی (ع) بود و از آن جایی که مقام و جایگاه امیرالمومنین در نزد رسول اکرم(ص) مانند برادر و وصی ایشان بود جبرئیل امین نیز فرمود نام شبیر را بر فرزند دوم خود قرار دهند که شبیر در عربی به معنی حسین است.

این کارشناس علوم قرآنی درباره اعجازهای روز ولادت حضرت سیدالشهدا(ع) اظهار کرد: فطروس ملک به وجود مبارک حضرت سیدالشهدا(ع) توسل کرد و خداوند تبارک و تعالی مقام و جایگاه اصلی اش را که به دلیل خطا از او گرفته بود به او بازگرداند. همچنین آمده است در روایات که همان روز که ملائکه برای تبریک آمدند. خبر شهادت حضرت سیدالشهدا را به همراه خاک کربلا آوردند و ضمن تبریک به ایشان عرض تسلیت هم داشتند.

حجت الاسلام والمسلمین مرادی به همراهی امام حسین(ع) در کنار پیامبر اسلام(ص) اشاره کرد و افزود: ایشان 6 سال در کنار حضرت محمد(ص) زندگی کردند که بسیار مورد علاقه پیغمبر بودند. اصحاب نیز می دانستند که امام حسن و امام حسین (ع) محبوب پیامبر اسلام(ص) هستند و  حضرت نیز بارها در فرمایشاتشان فرموده اند که کسی که این دو امام را دوست داشته باشد مرا دوست می دارد و هرکس نسبت به آنان غضب کند با من غضب کرده است.

وی درباره روایات بسیاری که در باب فضایل حضرت سیدالشهدا(ع) مطرح شده بیان کرد: دعاهای اختصاصی درباره حضرت امام حسین(ع) از زبان حضرت محمد(ص) بیان شده که در یکی از معروفترین روایات از ایشان "حُسَيْنٌ مِنِّي وَأَنَا مِنْ حُسَيْنٍ" است.

این کارشناس علوم قرآنی درباره نام و کنیه امام سوم شیعیان توضح داد: حضرت سیدالشهدا(ع) اباعبدالله است. در اعراب رسم این است که وقتی فرزندی متولد می شود کنیه ای برای آن انتخاب می شود که امام سوم شیعیان وقتی متولد شدند اسم او را اباعبدالله گذاشتند.

حجت الاسلام والمسلمین مرادی تواضع بالای امام حسین(ع) را یکی از ویژگی های ایشان دانست و بیان کرد: روایت داریم که حضرت از جایی عبور می کردند. سفره ای را دیدند که فقرای مدینه مشغول خوردن غذا بودند. بر امام تعارف کردند و ایشان فرمودند خدا مستکبرین را دوست ندارند.از مرکب پیاده شده در کنار آن ها نشستند و به صرف غذا مشغول شدند. سپس فرمودند من دعوت شما را قبول کردم حال شما هم باید دعوت مرا قبول کنید امام آنها را به منزل بردند و به رباب فرمودند هر آن چه طعام آماده کرده ای بیاور. در نتیجه امام از فقرایی که ایشان را مهمان کرده بودند به خوبی پذیرایی کردند.

این کارشناس علوم قرآنی خاطرنشان کرد: امام حسین (ع) 57 سال در این دنیا زندگی کردند.بعد از کشته شدن معاویه، در مقابل یزید ایستادند و سال 61 هجری در دهم ماه محرم به همراه 72 تن از یاران و خانواده هایشان به شهادت رسیدند.