باید و نبایدهای پذیرش الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران/ سبحانیفر: از روسیه متشکریم اما دخالت نمی کنیم
هفته گذشته مجلس دومای روسیه در نامهای رسمی خطاب به مجلس شورای اسلامی ایران، پیشنهاد کرد که تهران الحاق شبه جزیره کریمه به روسیه را به رسمیت بشناسد. تاکنون تنها کشوری که این الحاق را به رسمیت شناخته سوریه است.
کد خبر: ۴۱۲۶۳۷۹
تاریخ: ۱۱ آبان ۱۳۹۵ - ۰۷:۰۹
خبرگزاری میزان - 
گروه سیاسی: هفته گذشته مجلس دومای روسیه در نامهای رسمی خطاب به مجلس شورای اسلامی ایران، پیشنهاد کرد که تهران الحاق شبه جزیره کریمه به روسیه را به رسمیت بشناسد. تاکنون تنها کشوری که این الحاق را به رسمیت شناخته سوریه است.
"یوگنی فیودروف" یکی از نمایندگان عضو کمیته بینالملل دوما روسیه مسئولیت مکاتبه با مجلس ایران را پذیرفته و طی مصاحبهای اعلام کرده که ایران در ابعاد سیاسی، اقتصادی و نظامی شریک روسیه محسوب میشود و به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران یک حرکت سیاسی مثبت در جهت تحکیم و پیشبرد روابط دوجانبه تهران و مسکو میباشد؛ وی همچنین به صورت تلویحی، پذیرش الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران را سرآمدی برای شراکت استراتژیک ایران و روسیه دانسته است.
آیا پذیرش الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران، همگرایی دو کشور را افزایش میدهد
برخی کارشناسان و تحلیلگران با توجه به همسوئی ایران و روسیه در موضوعات مختلف منطقهای و جهانی و بویژه بحث مبارزه با تروریسم و بحران سوریه، معتقدند که به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران، میتواند همگرایی تهران و مسکو را افزایش دهد؛ این امر در شرایطی است که چندی پیش سوریه نیز این الحاق را به رسمیت شناخت و با پذیرش این امر از سوی تهران به نظر میرسد مثلث ضد تروریستی منطقهای مرکب از ایران، روسیه و سوریه قوام بیشتری خواهد گرفت.
سیاست مبنایی ایران در قبال مسائل مرزی سایر کشورها و مناطق
البته در این رابطه نظرات دیگری نیز وجود دارد؛ برخی کارشناسان معتقدند که در رابطه با موضوعات مرزی سیاست مبنایی جمهوری اسلامی ایران سپردن حق تصمیمگیری و تعیین سرنوشت به مردم و ساکنان آن مناطق است و اینگونه امور را نمیتوان دستمایهای برای پیشبرد مناسبات سیاسی و استراتژیک قرار داد.
البته با توجه به بافت جمعیتی شبه جزیره کریمه که اغلب دربرگیرنده روس تبارهاست، به نظر میرسد که اکثر قریب به اتفاق ساکنان آن از پیوستن به روسیه رضایت دارند؛ کمااینکه در ۱۶ مارس ۲۰۱۴ پس از کشوقوسهای فراوان و در کشاکش بحران شرق اروپا و جنگ اوکراین، یک همهپرسی توسط دولت شبه جزیره کریمه از مردم کریمه برای پیوستن به روسیه برگزار شد و حدود 96 درصد مردم به پیوستن این شبه جزیره به روسیه رأی مثبت دادند و سرانجام ولادیمیرپوتین، رئیسجمهور روسیه در روز ۱۸ مارس رسماً سند پیوست کریمه به روسیه را امضا کرد.
مردم کریمه خودشان باید برای پیوستن به روسیه تصمیم بگیرند
علی سبحانیفر رئیس کمیته پارلمانی دوستی ایران و روسیه در گفت وگو با خبرنگار سیاسی درباره درخواست مجلس دومای روسیه به ایران مبنی بر به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه اظهار کرد: بر اساس مواضع جمهوری اسلامی ایران مسئولین کشورمان همواره معتقدند که حاکمیت و اداره هر کشوری به عهده خود مردم آن کشور است از این رو دخالت در امور داخلی کشور روسیه بدون شک با رویکرد ایران در تضاد است.
در همین رابطه سید رضا میرطاهر کارشناس مسائل روسیه در گفتوگو با خبرنگار سیاسی ، گفت: درخواست مجلس دوما روسیه از مجلس ایران برای به رسمیت شناختن الحاق کریمه به خاک روسیه را میتوان یک نوع انجام تست از سوی مسکو برای آگاهی از عزم ایران در همراهی همه جانبه با روسها دانست.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه تاکنون کشوری الحاق شبه جزیره کریمه به روسیه را به رسمیت نشناخته است؛ روسها با درخواست از ایران میخواهند از اعتبار تهران استفاده کنند و الحاق کریمه به روسیه را موجه جلوه کنند.
تصمیم سخت برای ایران
این کارشناس مسائل حوزه قفقاز با بیان اینکه در خواست اخیر روسیه، ایران را در موقعیت دشواری قرار میدهد، بیان داشت: اگر بدون رضایت کشور مادر، بخشی از آن کشور جدا شود و به کشور دیگری ملحق شود و یا استقلال پیدا کند امری خلاف موازین حقوق بینالملل به وقوع پیوسته است؛ فلذا این موضوع برای ایران یک تصمیم سخت خواهد بود.
مسئله کوزوو
میرطاهر با اشاره به مسئله کوزوو و جدایی این منطقه از صربستان، اظهار کرد: در سال 2008 که کوزوو به صورت یکجانبه از صربستان اعلام استقلال کرد، روسیه به عنوان متحد صربستان این جدایی و اعلام استقلال را به رسمیت نشناخت و دلیل این امر را هم عدم رضایت کشور مادر یعنی صربستان اعلام کرد.
وی مسئله شبه جزیره کریمه و سواستاپول را مشابه مسئله کوزوو دانست و گفت: شناسایی و پذیرش جدایی شبه جزیره کریمه و الحاق آن به روسیه از سوی ایران، تا حد زیادی موازین حقوق بینالمللی را زیر سوال خواهد برد؛ اما فیالنفسه این درخواست تستی از سوی روسیه محسوب میشود تا میزان همراهی تهران با مسکو را در قبال مسائل بینالمللی بسنجد.
توقع بیش از حد روسیه از ایران
این کارشناس مسائل روسیه، توقع کرملین از ایران را برای به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه یک توقع بیش از حد دانست و افزود: باید توجه داشت که هنوز هیچ کشوری بجز سوریه الحاق کریمه به روسیه را به رسمیت نشناخته است و پذیرش این امر از سوی تهران به معنای آغاز روند تجزیه و جدایی بخشیهای از یک کشور محسوب میشود و میتواند به حربهای علیه دیگر کشورها در آینده به کار رود.
وی ادامه داد: در قضیه کوزوو، مجلس این منطقه رای به استقلال داد و دیوان دادگستری بینالمللی هم در سال 2010 این جدایی را به رسمیت شناخت و قانونی اعلام کرد، این امر در حالی بود که روسیه و صربستان به شدت مخالف استقلال کوزوو هستند.
ایران باید با احتیاط از درخواست روسیه برای پذیرش الحاق کریمه، عبور کند
میرطاهر تصریح کرد: به نظر میرسد با توجه به جمیع جهات اگر ایران با احتیاط از کنار موضوع درخواست روسیه برای پذیرش انضمام کریمه عبور کند و پاسخ به آن را به آینده موکول کند، بهتر و مطلوبتر خواهد بود.
وی با اشاره به پذیرش الحاق کریمه به روسیه از سوی دمشق خاطرنشان کرد: اینکه مسکو با توجه به اتحاد استراتژیک با تهران و دمشق پیرامون موضوع تروریسم توقع داشته باشد ایران هم مانند سوریه، الحاق کریمه را به رسمیت بشناسد، قدری قابل تامل است چرا که در مقطع فعلی شرایط ایران با سوریه متفاوت است و پذیرش چنین خواستهای از سوی ایران در سطح بین المللی تبعاتی را متوجه تهران خواهد کرد.
اگر در مورد کریمه مشکل حقوقی نباشد مجلس با آن موافق است
اکبر رنجبرزاده در گفت و گو با خبرنگار گروه سیاسی درباره درخواست مجلس دومای روسیه از ایران مبنی بر به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه بیان داشت: احتمال اینکه موضوع به رسمیت شناختن کریمه در دستور بررسی هیئت رئیسه قرار بگیرد وجود دارد.
عضو هیئت رئیسه مجلس با اشاره به اینکه روال معمول این طور است که معمولا دولتها در اینگونه موضوعها وارد می شوند، اظهار داشت: حالا که ازمجلس درخواست کردند، ما به عنوان نمایندگان ملت ایران عملکرد روسیه درسالهای اخیر را مثبت می بینیم زیرا آنها مواضع خوبی گرفته اند.
عضو کمیسیون بهداشت مجلس تصریح کرد: برداشت ما این است که استراتژی منطقه ای که کشور ما دنبال می کند با مسیری که روسیه حرکت می کند یکسان است و در راستای حقوق منطقه ای ملتهای منطقه است بنابر این ما هم بدمان نمی آید که به مواضع قانونی که روسیه دنبال می کند کمک کنیم.
رنجبرزاده افزود: اگر در مورد کریمه مشکل حقوقی نباشد مجلس با آن مخالفت ندارد ولی اگر این رویه جهانی را بخواهیم تغییر بدهیم و مجلس این کار را شروع کند مورد بحث هیئت رئیسه قرار خواهد گرفت.
وی تصریح کرد: حتما مشورت های خارج از مجلس هم گرفته می شود و سپس تصمیم گیری صورت می گیرد که دولت این کار را کند و یا مجلس به طور مستقیم وارد شود.
عضو هیئت رئیسه مجلس خاطر نشان کرد: در مجموع تلقی ما از روسیه مثبت است واقداماتی که حداقل در مورد خاورمیانه انجام می دهد منطبق با منافع ملی ما و راهبرد جمهوری اسلامی ایران در منطقه بوده است.
نماینده مردم اسدآباد در پایان اظهار داشت: چون روسیه در سالهای اخیر هم راستای حقوق ملت منطقه حرکت کرده ما خودمان را موظف می دانیم که به کشورهایی که در راستای ما حرکت می کنند کمک کنیم.
گروه سیاسی: هفته گذشته مجلس دومای روسیه در نامهای رسمی خطاب به مجلس شورای اسلامی ایران، پیشنهاد کرد که تهران الحاق شبه جزیره کریمه به روسیه را به رسمیت بشناسد. تاکنون تنها کشوری که این الحاق را به رسمیت شناخته سوریه است. "یوگنی فیودروف" یکی از نمایندگان عضو کمیته بینالملل دوما روسیه مسئولیت مکاتبه با مجلس ایران را پذیرفته و طی مصاحبهای اعلام کرده که ایران در ابعاد سیاسی، اقتصادی و نظامی شریک روسیه محسوب میشود و به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران یک حرکت سیاسی مثبت در جهت تحکیم و پیشبرد روابط دوجانبه تهران و مسکو میباشد؛ وی همچنین به صورت تلویحی، پذیرش الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران را سرآمدی برای شراکت استراتژیک ایران و روسیه دانسته است.
آیا پذیرش الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران، همگرایی دو کشور را افزایش میدهد
برخی کارشناسان و تحلیلگران با توجه به همسوئی ایران و روسیه در موضوعات مختلف منطقهای و جهانی و بویژه بحث مبارزه با تروریسم و بحران سوریه، معتقدند که به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه از سوی ایران، میتواند همگرایی تهران و مسکو را افزایش دهد؛ این امر در شرایطی است که چندی پیش سوریه نیز این الحاق را به رسمیت شناخت و با پذیرش این امر از سوی تهران به نظر میرسد مثلث ضد تروریستی منطقهای مرکب از ایران، روسیه و سوریه قوام بیشتری خواهد گرفت.
سیاست مبنایی ایران در قبال مسائل مرزی سایر کشورها و مناطق
البته در این رابطه نظرات دیگری نیز وجود دارد؛ برخی کارشناسان معتقدند که در رابطه با موضوعات مرزی سیاست مبنایی جمهوری اسلامی ایران سپردن حق تصمیمگیری و تعیین سرنوشت به مردم و ساکنان آن مناطق است و اینگونه امور را نمیتوان دستمایهای برای پیشبرد مناسبات سیاسی و استراتژیک قرار داد.
البته با توجه به بافت جمعیتی شبه جزیره کریمه که اغلب دربرگیرنده روس تبارهاست، به نظر میرسد که اکثر قریب به اتفاق ساکنان آن از پیوستن به روسیه رضایت دارند؛ کمااینکه در ۱۶ مارس ۲۰۱۴ پس از کشوقوسهای فراوان و در کشاکش بحران شرق اروپا و جنگ اوکراین، یک همهپرسی توسط دولت شبه جزیره کریمه از مردم کریمه برای پیوستن به روسیه برگزار شد و حدود 96 درصد مردم به پیوستن این شبه جزیره به روسیه رأی مثبت دادند و سرانجام ولادیمیرپوتین، رئیسجمهور روسیه در روز ۱۸ مارس رسماً سند پیوست کریمه به روسیه را امضا کرد.
مردم کریمه خودشان باید برای پیوستن به روسیه تصمیم بگیرند
علی سبحانیفر رئیس کمیته پارلمانی دوستی ایران و روسیه در گفت وگو با خبرنگار سیاسی درباره درخواست مجلس دومای روسیه به ایران مبنی بر به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه اظهار کرد: بر اساس مواضع جمهوری اسلامی ایران مسئولین کشورمان همواره معتقدند که حاکمیت و اداره هر کشوری به عهده خود مردم آن کشور است از این رو دخالت در امور داخلی کشور روسیه بدون شک با رویکرد ایران در تضاد است.
وی افزود: ما از پیشنهادی که مجلس دومای روسیه به منظور اتخاذ نظر مشورتی از ایران مربوط به پذیرش الحاق کریمه به روسیه تشکر و قدردانی میکنیم اما معتقدیم که این موضوع باید از سوی خود روسیه مورد بررسی قرار گیرد.
رئیس کمیته پارلمانی دوستی ایران و روسیه خاطرنشان کرد: بدون شک دولمتردان روسی میتوانند با انجام یک همه پرسی در کریمه نسبت به نظر مردم این کشور برای الحاق به روسیه وارد عمل شوند.
سبحانیفر تصریح کرد: ایران پیرامون طرح مجلس دومای روسیه برای الحاق کریمه به روسیه تابع نظر مردم کریمه خواهد بود زیرا ما معتقدیم که ملتها در تعیین سرنوشت خودشان باید مستقل عمل کنند.
وی در پایان تاکید کرد: امیدوار هستیم که مقامات روسی این روند اتخاذ شده از سوی ایران را درباره کریمه بپذیرند و اجازه دهند که خود مردم این منطقه برای پیوستن به کشور روسیه تصمیم بگیرند.
مسکو میخواهد تهران را تست کنددر همین رابطه سید رضا میرطاهر کارشناس مسائل روسیه در گفتوگو با خبرنگار سیاسی ، گفت: درخواست مجلس دوما روسیه از مجلس ایران برای به رسمیت شناختن الحاق کریمه به خاک روسیه را میتوان یک نوع انجام تست از سوی مسکو برای آگاهی از عزم ایران در همراهی همه جانبه با روسها دانست.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه تاکنون کشوری الحاق شبه جزیره کریمه به روسیه را به رسمیت نشناخته است؛ روسها با درخواست از ایران میخواهند از اعتبار تهران استفاده کنند و الحاق کریمه به روسیه را موجه جلوه کنند.
تصمیم سخت برای ایران
این کارشناس مسائل حوزه قفقاز با بیان اینکه در خواست اخیر روسیه، ایران را در موقعیت دشواری قرار میدهد، بیان داشت: اگر بدون رضایت کشور مادر، بخشی از آن کشور جدا شود و به کشور دیگری ملحق شود و یا استقلال پیدا کند امری خلاف موازین حقوق بینالملل به وقوع پیوسته است؛ فلذا این موضوع برای ایران یک تصمیم سخت خواهد بود.
مسئله کوزوو
میرطاهر با اشاره به مسئله کوزوو و جدایی این منطقه از صربستان، اظهار کرد: در سال 2008 که کوزوو به صورت یکجانبه از صربستان اعلام استقلال کرد، روسیه به عنوان متحد صربستان این جدایی و اعلام استقلال را به رسمیت نشناخت و دلیل این امر را هم عدم رضایت کشور مادر یعنی صربستان اعلام کرد.
وی مسئله شبه جزیره کریمه و سواستاپول را مشابه مسئله کوزوو دانست و گفت: شناسایی و پذیرش جدایی شبه جزیره کریمه و الحاق آن به روسیه از سوی ایران، تا حد زیادی موازین حقوق بینالمللی را زیر سوال خواهد برد؛ اما فیالنفسه این درخواست تستی از سوی روسیه محسوب میشود تا میزان همراهی تهران با مسکو را در قبال مسائل بینالمللی بسنجد.
توقع بیش از حد روسیه از ایران
این کارشناس مسائل روسیه، توقع کرملین از ایران را برای به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه یک توقع بیش از حد دانست و افزود: باید توجه داشت که هنوز هیچ کشوری بجز سوریه الحاق کریمه به روسیه را به رسمیت نشناخته است و پذیرش این امر از سوی تهران به معنای آغاز روند تجزیه و جدایی بخشیهای از یک کشور محسوب میشود و میتواند به حربهای علیه دیگر کشورها در آینده به کار رود.
وی ادامه داد: در قضیه کوزوو، مجلس این منطقه رای به استقلال داد و دیوان دادگستری بینالمللی هم در سال 2010 این جدایی را به رسمیت شناخت و قانونی اعلام کرد، این امر در حالی بود که روسیه و صربستان به شدت مخالف استقلال کوزوو هستند.
ایران باید با احتیاط از درخواست روسیه برای پذیرش الحاق کریمه، عبور کند
میرطاهر تصریح کرد: به نظر میرسد با توجه به جمیع جهات اگر ایران با احتیاط از کنار موضوع درخواست روسیه برای پذیرش انضمام کریمه عبور کند و پاسخ به آن را به آینده موکول کند، بهتر و مطلوبتر خواهد بود.
وی با اشاره به پذیرش الحاق کریمه به روسیه از سوی دمشق خاطرنشان کرد: اینکه مسکو با توجه به اتحاد استراتژیک با تهران و دمشق پیرامون موضوع تروریسم توقع داشته باشد ایران هم مانند سوریه، الحاق کریمه را به رسمیت بشناسد، قدری قابل تامل است چرا که در مقطع فعلی شرایط ایران با سوریه متفاوت است و پذیرش چنین خواستهای از سوی ایران در سطح بین المللی تبعاتی را متوجه تهران خواهد کرد.
اگر در مورد کریمه مشکل حقوقی نباشد مجلس با آن موافق است
اکبر رنجبرزاده در گفت و گو با خبرنگار گروه سیاسی درباره درخواست مجلس دومای روسیه از ایران مبنی بر به رسمیت شناختن الحاق کریمه به روسیه بیان داشت: احتمال اینکه موضوع به رسمیت شناختن کریمه در دستور بررسی هیئت رئیسه قرار بگیرد وجود دارد.
عضو هیئت رئیسه مجلس با اشاره به اینکه روال معمول این طور است که معمولا دولتها در اینگونه موضوعها وارد می شوند، اظهار داشت: حالا که ازمجلس درخواست کردند، ما به عنوان نمایندگان ملت ایران عملکرد روسیه درسالهای اخیر را مثبت می بینیم زیرا آنها مواضع خوبی گرفته اند.
عضو کمیسیون بهداشت مجلس تصریح کرد: برداشت ما این است که استراتژی منطقه ای که کشور ما دنبال می کند با مسیری که روسیه حرکت می کند یکسان است و در راستای حقوق منطقه ای ملتهای منطقه است بنابر این ما هم بدمان نمی آید که به مواضع قانونی که روسیه دنبال می کند کمک کنیم.
رنجبرزاده افزود: اگر در مورد کریمه مشکل حقوقی نباشد مجلس با آن مخالفت ندارد ولی اگر این رویه جهانی را بخواهیم تغییر بدهیم و مجلس این کار را شروع کند مورد بحث هیئت رئیسه قرار خواهد گرفت.
وی تصریح کرد: حتما مشورت های خارج از مجلس هم گرفته می شود و سپس تصمیم گیری صورت می گیرد که دولت این کار را کند و یا مجلس به طور مستقیم وارد شود.
عضو هیئت رئیسه مجلس خاطر نشان کرد: در مجموع تلقی ما از روسیه مثبت است واقداماتی که حداقل در مورد خاورمیانه انجام می دهد منطبق با منافع ملی ما و راهبرد جمهوری اسلامی ایران در منطقه بوده است.
نماینده مردم اسدآباد در پایان اظهار داشت: چون روسیه در سالهای اخیر هم راستای حقوق ملت منطقه حرکت کرده ما خودمان را موظف می دانیم که به کشورهایی که در راستای ما حرکت می کنند کمک کنیم.