به گزارش گروه بینالملل ، آمریکا و متحدانش از هفتهها قبل تلاش رسانهای سنگینی انجام دادند تا افکار عمومی را برای حمله به سوریه اقناع کنند.
حمله موشکی ائتلاف غربی نه در بامداد روز یکشنبه بلکه از هفتهها پیش آغاز شده بود، شلیک موشکها تنها نقطه پایانی بمباران رسانهای بود که از ماهها و هفتهها پیش علیه دولت و مردم سوریه به شکلی بیوقفه ادامه داشت تا در نهایت روز یکشنبه در نقطقه پایانی خود فرود آمد.
در زمانه عجیبی زندگی میکنیم، گفته میشود رسانهها و مطبوعات رکن چهارم یا قدرت چهارم جامعه محسوب میشوند که تأثیر بهسزایی در روندهای اجتماعی و تصمیمگیریهای نهایی دولتها دارند اما در برخی از کشورها گویا به قدرت اول تبدیل شده و نه تنها قواعد بازی را تغییر میدهند بلکه تأثیر بهسزایی در تغییر نگرش افکار عمومی و دولتها و سران آنها دارند.
«مارگاریتا سایمونیان» سردبیر خبرگزاری «راشاتودی» در گفتگویی میگوید در سالهای اخیر هیچ جنگی بدون توپخانه رسانهای آغاز نشده است، هیچ درگیری رخ نمیدهد مگر اینکه پیش از اتفاق، شلیک اطلاعاتی تلویزیون، رادیو، روزنامه و منابع آنلاین به اتمام رسیده باشد.
اما وی تأکید میکند «این قدرت رسانه بعضی مواقع بدون مرز است و میتوان از آن به درستی استفاده کرد، مثلا در نجات دادن مظلومان، مبارزه با فساد و تحقق عدالت».
دولتهای غربی از آعاز جنگ سوریه همیشه برای توجیه حضور گروههای تروریستی و تجاوز مستقیم خود به خاک این کشور تلاش دارند نشان دهند دولت سوریه چنان بیرحم و سرکوبگر است که حتی به شهروندان خود رحم نمیکند و بیدلیل آنها را هدف حمله شیمایی و کشتار قرار میدهد و در این راستا ویدئوها و مطالب جعلی فراوانی علیه دولت و ارتش سوریه در مطلوبات و رسانههای اجتماعی منتشر کرده است.
مردههای متحرک!
وبسیات «verify-sy» اخیراٌ صحت یکی از این ویدئوها و تصاویر آن را بررسی کرده که در رسانههای معارضان دولت سوریه و شبکههای اجتماعی به شکلی گسترده بازتاب یافته است.
ویدئو تصاویری از اجسادی پیچیده در کفن را نشان میدهد که تأکید دارد ارتش سوریه مردم خود را اینچنین دستهجمعی قتلوعام میکند؛ تصویری که احساسات و عواطف هر انسان آزادیخواهی را جریحهدار میکند.
اما بررسیهای«verify-sy» نشان میدهد این اتفاق نه درسوریه بلکه صدها کیلومتر آنسوتر در مصر روی دادهاست؛ و جالبتر اینکه با کمی دقت نمایشیبودن اجساد و تحرک و جنبوجوش آنها مشخص میشود.
به نوشته « verify-sy »، این نمایش را دانشجویان الازهر مصر در اکتبر سال 2013 اجرا کردند تا کشتار دستهجمعی مخالفان دولت مصر در میدان ربیعه قاهره را به نمایش بگذارند که به «قتلوعام ربیعه» مشهور است، این ویدئو را وبسایت «روزنامه البدیل» در 28/10/2013 با عنوان «نمایش اجساد در دانشگاه الازهر» در شبکه یوتیوپ به نمایش گذاشت.
کوچ مجازی ستمدیگان عراق و غزه به خاک سوریه!
در جنگ هفت ساله سوریه دیگر عادت کردهایم هر گاه ارتش سوریه و نیروهای مقاومت در آستانه پیروزی بزرگی قرار دارند ماشین رسانهای غرب برای نجات گروههای تروریستی به حرکت خود شتاب بیشتری میدهد تا آنها را فروپاشی کامل نجات دهد.
غوطه شرقی منطقه پیرامونی شهر دمشق است که عناصر تروریستی سالها در آن لانه کرده و طی سالهای گذشته حجم زیادی از تجهیزات نظامی در این منطقه انبار کرده و مترصد ایجاد ناامنی در پایتخت سوریه بودند و از این جهت میتوان گفت غوطه شرقی آخرین امید کشورهای غربی و مرتجع منطقه برای سرنگونی دولت سوریه و عقب راندن جبهه مقاومت بود، بنابراین تلاش کردند تا به هر طریق ممکن و با کثیفترین دروغها مانع پاکسازی غوطهشرقی از عناصر تروریستی شوند.
رسانههای غربی و عربی هجوم رسانهای خود را با این مضمون پیش بردند که «هماکنون تراژدی بزرگی در غوطه شرقی در جریان است و هر چه سریعتر باید با اعمال فشار به دولت سوریه و حامیانش آن را متوقف کرد».
به عنوان نمونه، «سامی شاربِک» در تاریخ 25 فوریه تصاویری از «جنگ سوریه» منتشر کرده که بیش از 155 هزار نفر آن را «لایک» و 127 هزار نفر نیز این تصاویر را همرسانی کردهاند.
دروغین بودن این تصاویر را خیلی زود دیگر کاربران اجتماعی با دلایل مستند ثابت کردند؛ تصویر نخست که تصویر بمباران شدید شهری را نشان میدهد در واقع تصویر بمباران نوار غزه توسط جنگندهها رژیم صهیونیستی در تاریخ 29 جولای سال 2014 است که پایگاه «ایندیپندنت» طی گزارشی آن را منتشر کرده است و اکنون «شابِک» آن را به دروغ با تیتر « فیلم نیست، اینجا سوریه است» به عنوان تصویر بمباران غوطه شرقی توسط نیروی هوایی سوریه و روسیه منتشر کرده است.
عکس دیگری که این کاربر توییتر به عنوان اوضاع کنونی غوطه شرقی منتشر کرده تصویر دردناک مردی گریان است؛ در حالی که دختربچه گریان خود را در بغل دارد پابرهنه و بیهدف در حال فرار است. این عکس نیز مربوط به تحولات عراق و هنگام آزادسازی شهر موصل است که در گزارش خبرگزاری رویترز در تاریخ 4 مارس 2017 منتشر شده است.
