به گزارش خبرنگار گروه جامعه ، شهردار تهران در روز‌های پایانی سال ۹۶، استعفای خود از حضور در شهرداری را اعلام کرد.

 

محمد علی نجفی مدعی شد به دلیل یک بیماری جدید، دیگر قادر به ماندن در شهرداری نیست و بهتر است این مسند را ترک کند. البته اعلام شد که این بیماری با بیماری قلبی سابق نجفی هیچ ارتباطی ندارد. 

 

اعضای شورای شهر تهران، اما از آنجا که اعتقاد دارند عملکرد ۷ ماه و نیمه نجفی در شهرداری تهران بسیار قابل قبول بوده با این استعفا مخالفت کردند.

 

در جلسه‌ای که به منظور بررسی استعفای محمد علی نجفی در شورای شهر تهران برگزار شد، بیشتر اعضا به عنوان مخالف استعفا به ایراد سخن پرداخته و تنها ۲ نفر از اعضای شورای شهر تهران حاضر شدند به عنوان موافق این استعفا سخنرانی کنند.

 

خواسته محمد علی نجفی، استعفا از شهرداری تهران بود، اما زمانی که ۱۶ تن از ۲۰ عضو حاضر در جلسه بررسی استعفا با درخواست شهردار موافقت نکردند، استعفا نیز پذیرفته نشد.

 

در این شرایط باید دید آیا شهردار تهران تمکین کرده و می‌پذیرد در شهرداری بماند یا اقدام به اتخاذ تصمیم جدیدتری خواهد کرد.

 

در جلسه استعفای شهردار تهران، پیشنهادات مختلفی مطرح شد تا شاید با این پیشنهادات، جلو استعفای نجفی گرفته شود، اما شهردار تهران به صراحت اعلام کرد که با پیشنهاد انتصاب قائم مقام مخالف است و نمی‌خواهد به گونه‌ای عمل کند که در امور شهر تهران خلل ایجاد شود.

 

محمد علی نجفی این باره گفت: تقاضا دارم شورای شهر موضوع استعفا را به مسائل سیاسی و مسائلی که اخیراً به وقوع پیوسته ارتباط ندهند. اصلی‌ترین علت استعفا بیماری است البته همیشه عواملی هست و هیچ کاری را آدم با یک انگیزه و یا به یک دلیل انجام نمی‌دهد، اما اصلی‌ترین ‏مطلب همین است. ‏

 

شهردار تهران تاکید کرد: پیشنهاد‌هایی که در این چند روز در رسانه‌ها و محافل مختلف مطرح شده که چند ماه مرخصی بگیرم و دنبال ‏معالجه بروم و قائم مقام منصوب کنم، از نظر من پیشنهاد‌های قابل قبولی نیست و خسارت‌های بیشتری به شهر و شهرداری وارد ‏می‌کند تا اینکه طی چند روز آینده یک نفر را انتخاب کنیم. ‏

 

وی افزود: در بین افراد مورد تایید، مدیران زیادی هستند که می‌توانند این مسئولیت را بپپذیرند، در بین معاونان فعلی ‏شهرداری افرادی هستند که قطعاً می‌تواند این مسئولیت را بهتر از من و یا مانند من قبول کنند. اگر واقعاً این وضعیت ادامه پیدا ‏کند در وهله اول لطمه به شهر و مدیریت شهری می‌خورد و بخشی از فعالیت‌ها دچار رکود و می‌شود. متاسفانه سیستم ‏مدیرت کشور به نوعی است که همه چیز به نفر اول بر می‌گردد و نمی‌توان نفر اول را به حاشیه گذاشت. ‏

 

شهردار تهران به صراحت اعلام کرده که ماندنش در شهرداری نه به نفع شهر است و نه شهروندان ضمن اینکه مقرر شده این مقام مسئول برای انجام امور درمان خود از اردیبهشت ماه در بیمارستان بستری شود و باید دید تا آن زمان چه تصمیمی برای شهر اتخاذ خواهد شد.

 

 

در کنار موضوع بیماری شهردار تهران، باید به مسائل دیگری نیز توجه شود. این‌ها همان موضوعاتی است که شهردار تهران نیز آن‌ها را بی تاثیر در استعفای خود ندانسته و برخی از اعضای شورای شهر نیز تاکنون اشاراتی به آن‌ها داشته اند.

 

در همین زمینه، مرتضی الویری، عضو شورای شهر تهران گفت: هنوز دلیل اصلی استعفای شهردار تهران برای شورای شهر محرز نیست و نمی‌توانیم قبول کنیم که دلیل اصلی استعفا، بیماری بوده است.

 

رئیس کمیسیون برنامه و بودجه شورای اسلامی شهر تهران با اشاره به موضوعات دخیل در استعفای شهردار تهران اظهارکرد: علاوه بر موضوع بیماری، علت‌های دیگری نیز برای استعفای شهردار تهران مطرح بود و هنوز اعضای شورای شهر به طور قاطع به این نتیجه نرسیده اند که دلیل استعفا بیماری بوده است.

 

همچنین سید حسن رسولی، عضو کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران نیز با اشاره به محرز نشدن دلیل استعفای شهردار تهران اذعان کرد: دلیل اصلی شهردار تهران برای استعفا، برای اعضای شورای شهر محرز نیست.

 

رسولی تاکید کرد: اعضای شورای شهر و شهردار قول داده اند که برای قبول هیچ پستی، مسند خود را ترک نکنند و امیدوار هستم به این موضوع توجه شود. در کنار این مسئله، باید عنوان شود که بدون شک مسائل دیگری هم در استعفای شهردار تهران نقش داشته اند.

 

اعضای شورای شهر از نقش داشتن مسائلی در موضوع استعفای شهردار تهران یاد می‌کنند که بدون شک بی تاثیر در دلسردی شهردار تهران نبوده است.

 

طی ماه‌های اخیر اگرچه اعضای شورای شهر تهران بار‌ها عنوان کرده اند که شورایی یک دست و مدیریت شهری یک دستی دارند، اما در عمل چنین مسئله‌ای به وضوح قابل رویت نبوده است. ضمن اینکه در برخی از موارد احساس می‌شود که شورای شهر پشت شهردار منتخب خود را خالی کرده و شهردار نیز زمان اعلام استعفا، دیگر قادر به تحمل فشار‌ها نبوده است.

 

حال باید دید آیا فردی که مدعی است حدود ۴۰ سال یعنی از دوران جوانی خود در پست‌ها و مسئولیت‌های مختلف در راس امور کشور بوده حاضر به ماندن در شهرداری تهران می‌شود.