رضا مهاجری در گفت‌وگو با خبرنگار گروه ورزشی ، در مورد سال گذشته، اهدافش در سال جدید و ... صحبت‌های زیر را انجام داد:

 

سال سخت و زشتی بود. همه جور اتفاقی در این سال رخ داد و دشواری‌های زیادی را تحمل کردیم. در بحث ورزشی هم خیلی خوب شروع کردیم، اما متاسفانه در ماه‌های پایانی خوب نبودیم و اتفاقات ناگوار زیادی رخ داد. تنها اتفاق مثبت این سال آن بود که من و خانواده‌ام در کنار هم بودیم و هستیم و از این بابت خوشحالم.

بله. همانطور که پیش‌تر گفتم تلخی‌های زیادی را متحمل شدیم. حوادث غیر مترقبه در انواع مختلفش به وجود آمد و خیلی از هموطنان خود را از دست دادیم و خیلی‌ها هم داغدار شدند. امیدوارم در سال جدید شاهد چنین اتفاقاتی نباشیم.

واقعا هر چه فکر می‌کنم اتفاق چندان دندان گیری به ذهنم خطور نمی‌کند و در عوض تلخی‌های زیادی را تجربه کردیم.

بله. به هر حال همانطور که گفتید به جا آوردن و این آداب و سنن به خودی خود جالب توجه است. عید نوروز از ایام باستانی ما به حساب می‌آید. نوروز یعنی خوب بودن و خوب رفتار کردن. یعنی پاک شدن از پلشتی ها.

در روز‌های عید مشهد بسیار شلوغ می‌شود و از همه نقاط ایران برای پابوس آقا می‌آیند. ما معمولا پیش از سال تحویل به اینجا می‌آییم و به اتفاق خانواده به زیارت می‌رویم، اما در هنگام سال تحویل در خانه‌های خود هستیم و اجازه می‌دهیم تا زوار راحت‌تر باشند.

قطعا پدرم. پدر من کانون خانواده ما بود و هر ساله به اتفاق دو برادرم برای عید به شاهرود می‌رفتیم تا کنار پدرم باشیم، اما امسال دیگر خبری از او نیست. هنوز هم عیدی‌های لای قرآنش را به یاد دارم. اسکناس‌های تانخورده‌اش جلوی چشمانم هستند.

ان‌شا‌ءالله سال جدید سال صلح و صفا و مهربانی باشد. مردم ایران از نظر اقتصادی به شدت تحت فشار هستند. ان‌شاءالله از این بابت هم گره گشایی بشود. خودم هم به عنوان مربی تمرکز بیشتری روی تیمم داشته باشم. مربیگری نوعی معلمی است و مقدس خواهد بود.

استقلال، پرسپولیس یا تیم ملی برایم فرقی ندارند. دوست دارم هر جا که هستم بهترین کارم را انجام بدهم. من مربیگری را از پایه و تیم‌های جوانان شروع کردم و پله پله بالا آمدم. می‌خواهم تاثیرگذار باشم و از خدا خواستم همیشه همینطور باشم. من چند پیشنهاد خیلی خوب در این چند سال داشتم، اما همه را رد کردم چرا که ترجیح می‌دادم جایی باشم که تاثیر گذار باشم.

بازیکنان خوب زیادی داشتیم، اما سردار آزمون به استثنای مصدومیت‌هایی که داشت سال خوبی را پشت سر گذاشت. بعد از او علیرضا جهانبخش بود که درخشش ویژه‌ای در تیم خود داشت. در لیگ خودمان هم اگر بخواهم بگویم با احترام به خیلی از بازیکنان به نظرم سرور جپاورف تفاوت‌های خود را نشان داد و مشخص کرد که واقعا بازیکن ارزشمندی است.

بازیکنان من مانند فرزندانم هستند و نمی‌توانم بگویم کدام از دیگری بهتر است. همه را دوست دارم و برایم هیچ فرقی ندارند. اگر بخواهم بگویم کدام بازیکن من را اذیت کرده که فقط باید اسم محمدرضا خلعتبری را ببرم. به قول معروف شیطون‌ترین بازیکن تیم ما است (خنده). او گوله نمک است.

 

البته این را هم بگویم که نظم و دیسیپلینش در یک سال اخیر فوق العاده بوده است. او در هر پستی که به کار گرفته شده موفق بوده و سه چهار گل هم به ثمر رسانده است. او مدتی مصدوم بود و دو دستش مانند شخصیت سریال پایتخت یعنی "اوس موسی" در گچ بود و با این حال اصلا دست از تلاش برندشت و حضورش در تیم ملی کاملا به حق است. دیگر بازیکنان تیم مانند کمندانی، گردان، قاضی، عباسیان، ناصحی و ... هم شایسته و قابل تقدیر است و خدا را شکر از تمام بازیکنانم راضی هستم.