ساسان بهرامی در گفت و گو با خبرنگار گروه جامعه گفت: اختلال احتکار، دشواری در دور انداختن لوازم شخصی است و فردی که به این اختلال مبتلا است، همواره گمان می‌کند که به وسایل شخصی خود احتیاج پیدا می‌کند به همین خاطر وسایل کهنه شده را هم دور نمی‌اندازد.

 

وی افزود: فرد مبتلا به این نوع اختلال خطرناک و آزار دهنده همواره نگران دور انداختن وسایل خود بوده و حتی فکر کردن به این موضوع هم سبب آزار او می‌شود.

 

این روانشناس اجتماعی با اشاره به انباشتگی زیاد وسایل در خانه افراد مبتلا به اختلال احتکار خاطرنشان کرد: اتاق و یا به طور کلی خانه فردی که مبتلا به اختلال احتکار است در بسیاری از مواقع مملو از وسایل شده و حتی تردد در خانه نیز با مشکل همراه است.

 

بهرامی با بیان اینکه " احتکار تنها به جمع آوری وسایل ارزشمند خلاصه نمی‌شود" اظهارکرد: در بسیاری از مواقع دیده شده که فرد نسبت به احتکار وسایل بی ارزش هم اقدام می‌کند. وسایلی مانند بطری خالی نوشابه، روزنامه باطله، ظروف یک بار مصرف و ... از جمله وسایل مورد علاقه افراد مبتلا به اختلال احتکار است.