به گزارش خبرنگار گروه جامعه ، سلول بنیادی، سلولی است که دارای ۲ ویژگی مهم توانایی تکثیر یا خود نوزائی و تمایز یا تبدیل به انواع سلول­‌های بدن است.

با توجه به انواع سلول بنیادی که می­ تواند سلول بنیادی جنینی بوده یعنی به تمام سلول­‌های بدن تبدیل شود و یا سلول بنیادی بالغین که به رده خاصی از سلول­‌ها همانند سلول خونی، قلبی، عصبی و غضروفی تبدیل شود، این سلول­‌ها تقسیم­ بندی می­ شوند.

سلول­‌های بنیادی در بافت­‌های مختلف بدن وجود دارند و در ترمیم بافت‌های مختلف بدن بدنبال آسیب و جراحت موثر بوده و می‌توانند در بافت‌های آسیب دیده‌ای که بخش عمده سلول‌های آن‌ها از بین رفته است، جایگزین سلول‌های آسیب دیده شده و به ترمیم و رفع نقص در آن بافت کمک کنند.

خون بندناف نیز خونی است که پس از تولد در بندناف و جفت باقیمانده و دور ریخته می‌شود. این خون غنی از سلول‌های بنیادی است. سلول‌های بنیادی خون بندناف همانند سلول‌های بنیادی خون ساز مغز استخوان به سلول‌های زیر تقسیم می‌شوند:

گلبول‌های قرمز، که اکسیژن را به تمام بدن حمل می‌کنند گلبول‌های سفید، که در سیستم ایمنی فعالانه شرکت دارند پلاکت‌ها که به انعقاد خون کمک می‌کنند.

همچنین این سلول­‌ها قادر به ساخت انواع سلول‌های دیگر و ترمیم و نگهداری سلول‌ها در هنگام جراحت هستند، بنابراین اگر امکان جمع ­آوری و ذخیره ­سازی این سلول­‌ها فراهم شود، همواره منبعی غنی از سلول ­های بنیادی خون­ساز را در اختیار داریم که این سلول­‌ها می­ توانند در بیماری­‌هایی که منشاء خونی داشته و اختلال در فعالیت مغز استخوان و سیستم ایمنی تلقی می‌شوند مورد استفاده قرار گیرد.

در دسترس بودن، کاهش احتمال در پیوند، کاهش خطر آلودگی و شانس یافتن نمونه با تطابق ژنتیکی از مهم­ترین جنبه­‌های اهمیت ذخیره­ سازی خون بند ناف است.