به گزارش خبرنگار گروه جامعه ، به تلاش برای به دست آوردن اطلاعاتی مانند نام کاربری، رمز عبور، اطلاعات بانکی و ... "فیشینگ" می‌گویند.

 

شبکه‌های اجتماعی و پرداخت‌های آنلاین اولین مراکز هدف فیشینگ هستند. علاوه بر این ایمیل‌هایی که با این هدف ارسال می‌شوند و پیوندی از سایت دارند، اما در بیشتر مواقع حاوی بدافزار هستند.

 

 

در فیشینگ متهمان سایبری اقدام به کپی برداری از صفحه اصلی مانند صفحه درگاه پرداخت الکترونیکی کرده و با جعل آن، از کاربر می‌خواهند برای پرداخت هزینه کالای خریداری شده اطلاعات خود را در آن وارد کند. وقتی طعمه این کار را انجام می‌دهد، سایت اعلام خطا می‌کند در صورتی که تمام اطلاعات بانکی فرد از شماره کارت تا رمز دوم در اختیار کلاهبرداران قرار گرفته است. باید برای استفاده از درگاه‌های الکترونیکی حتما به https توجه شود.

 

در روش دیگر به به صورت ایمیلی است و بیشتر تجار را هدف قرار می‌دهد، فرد با ساخت ایمیل شرکت فروشنده، از خریدار درخواست وجه کرده یا شماره حساب جعلی را به جای حساب اصلی برای قربانی ارسال می‌کنند.

 

فرد وقتی پول را بدون استعلام به شماره حساب اعلامی می ریزد، تازه متوجه می‌شود دچار کلاهبرداری شده و پولی به حساب فرد مورد نظر نرفته است.

 

معمولا در فیشینگ ایمیل تنها یک حرف تغییر می‌کند که جلب توجه نکند. بهتر است برای پاسخ به ایمیل‌ها، همیشه آدرس را وارد کرده و هیچگاه روی همان ایمیل ارسالی فوروارد انجام نشود.