حجت الاسلام والمسلمین محمد صدارت کارشناس مذهبی در گفت و گو با خبرنگار گروه فرهنگی درباره موضوع آخرالزمان اظهار کرد: در فرهنگ دینی ما و در روایات موضوع آخرالزمان وجود دارد اما چه کسی گفته الان آخرالزمان است؟!  هر چقدر جلوتر می رویم جامعه نسبت به گذشته خود گناه ها و فسادهای بیشتری می بیند ولی این دلیل نمی شود که آخرالزمان باشد.

وی در همین راستا افزود: ما در هر برهه ای که قرار می گیریم و ظلم و فسادی را که می بینیم ممکن است فکر کنیم در آخرالزمان هستیم. به نظر من اشتباهی که می شود زاویه دید به احادیث است. اصل نگاه این است که احادیث آخرالزمان هشدار به حواس جمعی می دهند که شما جزو افرادی که دچار خطا هستند، نشوید. حواستان جمع باشد که شما گرفتار فسادهای آخرالزمان نشوید. این نگاه خوب، مثبت و البته هشدار است. اما منفعل بودن انسان به بهانه اینکه الان آخرالزمان است در هیچ جای دین نداریم.


این کارشناس علوم قرآنی بیان کرد: اگر بنای دین منفعل بودن انسان در برابر گناه و فساد بود که پیامبر اکرم(ص) رسالت خود را آغاز نمی کردند. زمانی که ایشان رسالت خود را آغاز کردند، اوج فساد و گناه حتی در جوار خانه خدا انجام می شد. از شرک تا تمام گناهانی که در روابط اجتماعی و اقتصادی رواج داشت.

وی ادامه داد: مبارزه ائمه اطهار(ع) با فساد، ظلم و گناه بود. اگر قرار بود که ما هم منفعل باشیم که بگوییم کاری نکنیم تا گناه زیاد شود که آن بزرگواران مبارزه نمی کردند و مردم را دعوت به مذهب و دین خدا نمی کردند. یک نگاه نسبت به مسائل آخرالزمانی منفعل بودن افراد است و شرایط هر گونه که باشد را به نام آخرالزمان بودن، می پذیرد. این انفعال در فرهنگ دین وجود ندارد اما اگر از نگاه هشدار بخواهیم بررسی کنیم، هر چه جلوتر می رویم فساد و گناه و ظلم زیادتر می شود. این یک نگاه هشداری برای انسان است. حتی اگر آخرالزمان نباشد شاید زندگی بشر تا چند هزار سال دیگر ادامه یابد. نگاه امر به معروف و نهی از منکر برای خود و دیگران در این شرایط نگاه خوب و مناسبی است.

حجت الاسلام والمسلمین صدارت درباره پیش گویی ها درباره آخرالزمان، اظهار کرد: این پیشگویی ها اصلا درست نیست،  هر صحبتی که مربوط به مهدویت، یمانی، سوفیانی و تعیین کردن زمان است در دین جایگاهی ندارد و درست نیست. در بسیاری از موارد ما را از تعیین وقت برای ظهور و اشاره کردن به نشانه ها به معنای نشانه های آخرالزمان ؛ نهی کرده اند. کمترین آسیبی هم که برای این پیشگویی روایت شده دور شدن مردم از دین و منجی است.


این کارشناس علوم قرآنی درباره علائم ظهور بیان کرد: قرار نیست که همه علائم ظهور صد در صد اتفاق بیفتد، بلکه ممکن است اتفاق بیفتد. ما در سنت الهی مقوله ای به نام "بداع" داریم یعنی واقعه ای که قرار است رخ دهد و پیش از رخ دادن آن خداوند مقدرات را تغییر می دهد و آن واقعه دیگر اتفاق نمی افتد.

وی در ادامه افزود: کسی به محضر امام صادق(ع) رسید و پرسید این علائم ظهور که از آن خبر می دهند آیا ممکن است بداع در آن اتفاق بیفتد؟ امام(ع) پاسخ دادند: ممکن است بداع رخ دهد و ظهور امام عصر(عج) بدون اینکه هیچ یک از علائمی که گفته شده است، انجام شود. آن شخص پرسید: بداع ممکن است در ظهور هم رخ دهد؟ امام (ع) فرمودند: نه، ظهور حتما اتفاق میفتد و برگشت ناپذیر است اما بقیه علائم و مسائل مربوط به ظهور ممکن است بداع باشد. دین ما درباره وظایفی دستور می دهد مانند انتظار؛ انتظار هم شرایطی دارد که باید آن را رعایت کرد تا منجی ظهور کند.

این کارشناس علوم قرآنی به ویژگی های فرد منتظر اشاره و بیان کرد:  ویژگی های منتظر واقعی زیاد است، اما می توان به طور خلاصه گفت، منتظر واقعی کسی است که خود را شبیه منتظر کند، انتظار مهدوی برای نجات بشر است، اگر من دشمن منجی باشم که انتظار معنی ندارد. اگر سبک زندگی من خلاف سبک زندگی منجی باشد که انتظار بی معناست. عین این می ماند که شما منتظر کسی هستید تا بیاید و شما آن را بکشید. اگر ما به سبک زندگی اشتباه، به گناه و خطای خود عادت کنیم کمین نام دارد نه انتظار. ویژگی منتظر واقعی الگوبرداری از منجی است. منتظر با خود می گوید اگر منجی الان به جای من بود در برابر وضعیت مردم فلسطین و یمن چه کار می کرد؟!


وی ادامه داد: منتظر باید شبیه منجی باشد. منتظر باید ویژگی های منجی را بشناسد و سعی کند روز به روز خود را شبیه ایشان کند، حالا هر کسی در هر صنف، قشر، مذهب و دینی است. وقتی کسی به منجی اعتقاد دارد و می داند می آید پس این منجی با یک سری ویژگی های خاص قرار است بیاید. قطعا منجی ظالم، اهل گناه و فساد نیست. منتظر واقعی اگر هم پیش از ظهور منجی بمیرد مانند این است در رکاب امام عصر(عج) از دنیا رفته است.

حجت الاسلام و المسلمین صدارت درباره در رکاب بودن منجی، توضیح داد: وقتی کسی کل عمر خود را به گونه ای زندگی کرده که شبیه منجی و منتظر منجی شود که وقتی منجی بیاید به او کمک کند و سپس از دنیا برود؛ روایات دینی ما برای این شخص ثواب بودن در رکاب منجی را بیان کرده اند.

وی به سیره عملی ائمه اطهار(ع) و لزوم تبیین آن اشاره و بیان کرد: ما مردم خوبی داریم، من مردم کل دنیا را ندیده ام اما مردم مملکت‌مان در استان های مختلف را که دیده ام خوبی های فراوانی دارند؛ اخلاق ها و رفتارهای خوب زیادی از آنها مشاهده می شود. اما سیره اهل بیت(ع) برای مردم به درستی تبیین نشده است. فاصله زیاد است. چه بسا در عمل همان عمل اهل بیت(ع) را انجام می دهند اما چون غفلت می کنند و دقت ندارند دچار خطا می شوند. می بینید کسی یک عمر سیره اهل بیت (ع) را داشته اما چون راه حفظ آن را بلد نیست، اجر یک عمر خود را از دست می دهد یا با یک مسئله کوچک منحرف می شود. ما در تبیین سیره اهل بیت(ع) کار زیادی انجام داده ایم ولی جامعه بزرگ ما با تنوع فرهنگی که دارد، جای کار بسیار بیشتری دارد. نسبت به تنوع فرهنگی و آداب و رسوم این جامعه 80 میلیونی کم کار کرده ایم.

این کارشناس علوم قرآنی به خاطره ای از سفرهایش پرداخت و افزود: همیشه دو مسئله بسیار منفی و بسیار مثبت از سفرهایی که داشته ام در ذهنم دارم.   در حیاط مدینه منوره با دوستم مشغول قرائت زیارتنامه بودیم. یکی از وهابی ها رسید افرادی که متاسفانه دوست داشته اند مسلمان باشند و با فرهنگ دین اسلام زندگی کنند اما به انحراف رفته اند،فضای فکری بسته ای دارند و تحت تعلیمات نادرستی قرار گرفته اند. یکی از این وهابی ها از دور شروع کرد به داد و بیدا کردن و به سمت ما آمد و گفت این کتابی که می خوانید شرک است و جایز نیست، نباید این کار را انجام بدهید. ما هم گفتیم در حال قرائت دعا هستیم چه کسی گفته جایز نیست؟!


وی ادامه داد: آن شخص با عصبانیت کتاب مفاتیح را از ما گرفت. ما هم گفتیم کتاب را ببین و بگو کجای آن اشکال دارد تا ما هم بدانیم؛ بعد از باز کردن کتاب به دعای کمیل و فرازهایی از مناجات با خدا رسید. کتاب را بست و جای دیگر را باز کرد که مناجات شعبانیه بود بعد که ما کتاب را از او گرفتیم و صفحه دیگری به وی نشان دادیم، باز هم دعا بود. او هم عصبانی شد و کتاب مفاتیح را به سمتی پرتاب کرد و گفت اصلا جایز نیست. ما هم در این لحظه نفرتمان نسبت به وهابیت بیشتر شد. این همیشه برای من درس بوده است که هر شخصی با اعتقادات خودش با مردم صحبت می کند نماینده اعتقادات خودش حساب می شود. اگر بخواهد خطا کند و بدون منطق صحبت کند، دافعه او به گونه ای است که فقط به جبهه خود ضربه می زند. یعنی اگر آن شخص وارد بحث کردن با ما می شد و زیارت کردن را رد می کرد و اگر من هم سوادم کم بود ممکن بود، فریب حرف های او را بخورم و باورش کنم. اما با رفتار بد و کاملا غیرمنطقی که نشان داد دافعه را بیشتر کرد. این برای خود من درس است. منی که دیگران را امر به معروف و نهی از منکر می کنم درباره حجاب، رفتار اجتماعی و موارد دیگر، یعنی من نماینده جبهه فکری خود هستم. اگر بخواهم بدون منطق و با کلی گویی و با برخورد بد وارد بحث شوم آن شخص را از مذهب شیعه خود دفع خواهم کرد. این برای من خاطره شد و تلنگری شد که این رفتارها باعث دافعه در دین می شود.

این کارشناس علوم قرآنی تصریح کرد: در سفری دیگر که علاوه بر ذهن من در ذهن خیلی از ایرانیان مانده، پذیرایی مردم عراق از زائران اربعین است. خانه های افراد مختلف در کربلا و نجف و کاظمین محل پذیرایی زائران می شود. در کاظمین مهمان خانه ای در وقت شام شدیم، جمع ما ایرانی و افغانستانی بودند. به طور مفصل از ما پذیرایی کردند، زائران حمام کردند، پزشک در اختیار ما قرار دادند. صبحانه نیز بسیار مفصل  بود. کاظمین که نزدیک بغداد است فضای متفاوتی با کربلا و نجف دارد. این شخص که در خانه خود از ما پذیرایی کرد، در دفاع مقدس اسیر ایرانیان هم بوده است. هر کسی دیگری جای ایشان بود می گفت من از ایرانیان خاطره بد دارم. ولی این شخص معتقد بود که ما ایرانیان مهمان حضرت موسی بن جعفر(ع) هستند و به دلیل ارادتی که به امام معصوم (ع) دارد، بدون توجه به جایگاه زائر با جان و دل از او پذیرایی می کند.  این فرهنگ بسیار فرهنگ خوبی است. اگر ما همین نگاه را در تهران، به همسایه ها و همشهری ها داشته باشیم که فلان شخص محب امام زمان(عج) است و بخواهیم از جان و دل به او خدمت کنیم جامعه ما چه شکلی خواهد شد؟! اگر تک تک کارهایی که انجام می دهیم به نیت خدمت به اهل بیت(ع) باشد چقدر دست ما را خواهند گرفت؟! اصلا رنگ جامعه از این رو به آن رو خواهد شد.

 حجت الاسلام والمسلمین صدارت درباره اربعین بیان کرد: در اربعین رنگ و بویی که دیده می شود رنگ و بوی ایران، عراق، افغانستان، ترکیه، آذربایجان و هندوستان نیست در صورتی که از همه جای دنیا زائر به کربلا می رود. بعضی ها پرچم کشورهای خود را هم به همراه دارند. همه از همه حای دنیا آمده اند اما همه یک فرهنگ دارند که محبت به اهل بیت(ع) است این یعنی ما همه در دایره محبت اهل بیت(ع) هستیم و باید به یکدیگر محبت کنیم.اگر خدماتی که الان داریم در جامعه به بکدیگر می دهیم برای محبت به اهل بیت(ع) باشد و با این دیدگاه جلو برویم که ما به محب اهل بیت(ع) خدمت می کنیم فضای جامعه ما چه شکلی می شود؟! شرایط ما به مراتب خیلی بهتر خواهد شد.


وی درباره لحظه تحویل سال اظهار کرد:  لحظه تحویل سال به آدم انرژی فراوانی می دهد، من همیشه این لحظه را دوست داشتم حتی اگر تا نیم ساعت پیش از سال تحویل درگیر کارهای دقیقه نودی بوده و فشار کارهای پایان سال همراه ام باشد اما همان لحظه تحویل سال و تغییر محیط پیرامون به من انرژی مثبت زیادی می دهد. خیلی خوب است که از نوروز درس بگیریم. نوروز یعنی اینکه همه چیز از نو شروع شود، همه عین هم باشند، همه اول خط هستند و قصد دارند شروع کنند. برای ما که بعضا دچار غفلت می شویم یا درگیر مسائل فکری و مشغولیت های ذهنی می شویم و از بعضی از کارهایی که دوست داریم انجام بدهیم عقب می مانیم. نوروز  شروع خوبی است، این مساله حس خوبی را به آدم منتقل می کند.

این کارشناس علوم قرآنی در ادامه تصریح کرد: اگر سنت های مرسوم نوروز مانند دستگیری از فقرا، کم شدن فاصله فقرا و ثروتمندان، همه گیر شود سنت خوبی است. اینکه آدم دیگران را ببخشد، پول جمع کنند و زندانی را از بند رها کنند از جمله کارهای خوبی است که می توان در نوروز مرسومش کرد. نوروز روز پاکی است، می توانیم خود را برای پاک بودن و حال خوب آماده کنیم. رستاخیزی که در بهار اتفاق میفتد، انسان را یاد قیامت می اندازد.

حجت الاسلام والمسلمین صدارت درباه علاقه اش به سین های سفره هفت سین، بیان کرد: از سین های هفت سین، سبزه برای من جذاب تر است و سیب که میوه بهشتی است.

وی درباره این که در نوروز به کجا سفر می کند و به مردم  سفر به کدام مناطق را توصیه می کند، توضیح داد: ما معمولا رسم داریم  صله رحم را به جا بیاوریم. اگر زمان مناسبی فراهم شود من و خانواده ام از سفر راهیان نور بسیار استقبال می کنیم که در ایام نوروز حال و هوای شهدا را جویا شویم. اگر بتوانیم سفر زیارتی برویم و حال خوب خود را در عید، متبرک به امام رضا(ع) و حضرت معصومه(س) کنیم و این گره خوب را محکمتر کنیم که بهتر است. در دوران کودکی هم با پدر و مادر گاهی به تبریز سفر می کردیم.


این کارشناس علوم قرآنی درباره آرزویش در سال 97 خاطرنشان کرد: آرزوی ما که ظهور حضرت مهدی (عج) است. سال 97 با دو روز پدر و سالروز تولد حضرت علی(ع) مقارن شده و اول و آخر آن با روز پدر شروع می شود. امام زمان(عج) پدر معنوی جامعه است، فکر می کنم فرصت خوبی باشد که مردم به پدر دینی خود فکر کنند و اگر تمرکز بر روی این فکر، کمک می کند که ما به ظهور نزدیکتر شویم. چون ظهور منتظر دعای ماست و باید برای آن تلاش کنیم. آرزو دارم مشکلات کشورمان فروکش کند و درگیری های ذهنی مردم کاهش پیدا کند.