به گزارش گروه بینالملل ، در سال گذشته چهرههای مشهوری در عرصه سیاست جهانی فوت کردند که در این نوشته به برخی از مهمترین آنها پرداخته میشود.
هلموت کوهل
هلموت کوهل، صدراعظم پیشین آلمان در روز 16 ژوئن 2017 در سن 87 سالگی درگذشت. کوهل یکی از مهندسین اتحاد دو آلمان پس از فروپاشی دیوار برلین به حساب می آید.
به دلیل نقش ویژه و مهم "کوهل" در وحدت دو آلمان بسیاری تحلیلگران این وحدت را میراث صدر اعظمی وی او را صدر اعظم وحدت دو آلمان می دانند.
کوهل رهبری اتحاد دو آلمان در پایان جنگ سرد را بر عهده داشت و به وی لقب "پدر اتحاد آلمان" را می دهند.
در دهم نوامبر سال 1989 دیوار برلین فروریخت و هلموت کوهل از بالکن ساختمان شهرداری محله " شونه برگ" برلین فریاد زد " هدف اتحاد است و حق و آزادی. زنده باد سرزمین پدری، آلمان، زنده باد اروپایی آزاد و متحد."
کوهل همواره به عنوان جلودار وحدت دو آلمان در ذهن شهروندان این کشور باقی خواهد ماند.
مارتین مکگینس
مارتین مکگینس، وزیر اول دولت منطقه ای ایرلند شمالی و فرمانده سابق ارتش جمهوریخواه این کشور 17 مارس 2017 در سن 66 سالگی بر اثر ابتلا به یک بیماری قلبی نادر درگذشت.
مکگینس نقشی کلیدی درتحولات ایرلند شمالی به ویژه پس از توافقنامه «جمعه خوب» مصوب سال 1998 با دولت انگلیس داشت؛ توافقی که پس از درگیریهای طولانی مدت قدرت را در اختیار ایرلند شمالی قرار داد.
مانوئل آنتونیو نوریهگا
«مانوئل آنتونیو نوریهگا» در 29 ماه «می » 2017 در سن 83 سالگی درگذشت. «مانوئل آنتونیو نوریهگا» دیکتاتور نظامی و سابق پاناماست که از سال 1983 تا 1989 قدرت را در اختیار داشت و پس از آن که روشن شد سرکردگی شبکه های قاچاق را در دست داشته با تهدید آمریکا روبه رو شد که از قدرت کناره گیری کند.
آمریکاییها به خاطر روابط گرم قبلی با او نگران اعتبار خود بودند ولی نوریه گا زیر بار نرفت.آمریکا اما در 20 دسامبر 1989 حمله کرد و در 30 ژانویه 1990 «مانوئل آنتونیو نوریه گا» دستگیر کردند و به آمریکا بردند و سال ها در زندان های این کشور به سر برد که در نوع خود اقدامی بی سابقه به حساب می آمد.
حتی اروپاییها هم در مجازات نوریهگا مشارکت کردند، در سال 2010 نوریهگا به اتهام پولشویی و محاکمه وی به فرانسه منتقل شد اما در سال 2011 به پاناما برگردانده شد و نقض حقوقبشر به صورت غیابی محکوم شد.
استانیسلاو پتروف
«پتروف» سرهنگ نامدار روسی در 19 «می» 2017 چشم از جهان پوشید؛ روزنامه نیویورکتایمز در واکنش به مرگ او نوشت: مردی که جهان را از جنگ اتمی نجات داد، در 19 «می» در سن 77 سالگی درگذشت.
در تاریخ 26 سپتامبر سال 1983 یعنی حدود سی سال پیش، «پتروف» جهان از یک فاجعه اتمی بالقوه نجات داد.
بنا به گزارش پایگاه «بیزینساینسایدر» در بامداد روز 26 سپتامبر 1983 سیستمهای هشداردهنده زودهنگام اتحاد جماهیر شوروی ، پرتاب موشکهای آمریکا به سوی شوروی را ثبت کردند. اطلاعات کامپیوتری پرتاب چندین موشک از خاک آمریکا را نشان میداد. طبق دستورالعمل، نیروی نظامی شوروی میبایستی با یک حمله هستهای تلافی جویانه به حمله موشکی آمریکا پاسخ میداد.
سی سال پس از این واقعه، استانیسلاو پتروف در گفتگویی گفته است: «من تمام اطلاعات (حاکی از شروع یک حمله موشکی) را داشتم. اگر گزارش خود را برای سلسله مراتب فرماندهی میفرستادم، هیچ کس اعتراضی به آن نمیکرد.»
ولی استانیسلاو پتروف، افسر کشیکی که وظیفهاش ثبت پرتاب موشک توسط دشمنان شوروی بود، تصمیم گرفت این واقعه را به اطلاع مقامات مافوق خود نرساند و با این اتفاق مانند یک اعلام خطر اشتباه برخورد کرده و آن را نادیده بگیرد.
جین روسو دوکلارنس
«دوکلارنس» جاسوس مشهور فرانسوی بود در جنگ جهانی دوم مسئولیت ارسال اطلاعات به کشورهای موسوم به «متفقین» را به عهده داشت .
این جاسوس فرانسوی درجنگ جهانی دوم نخستین کسی بود که اطلاعات زیادی را درباره موشکهای بالستیک (V-1 وV-2) آلمان که بسیاری از شهرهای انگلیس و بلژیک را نابود کرده بودند افشا کرد.
«دوکلارنس» به زبان آلمانی مسلط بود و هنگام اشغال شهر پاریس توسط ارتش نازی آلمان، به عنوان مترجم همزمان کار میکرد و از این طریق آخرین خبرها در خصوص موشکهای بالستیک آلمان را در اختیار گروه «مقاومت فرانسه» قرار میداد. اما در سال 1944 هنگام تلاش برای فرار به انگلیس بازداشت و زندانی شد.
گفته میشود که تا روزهای پایانی جنگ جهانی دوم در زندانهای مختلف به سر برد تا اینکه با تلاشهای «صلیب سرخ» در روزهای منتهی به پایان جنگ از زندانهای آلمانیها نجات یافت؛ «دوکلارنس» در روز 23 آگوست 2017 در سن 98 سالگی فوت کرد.
ماریو سوآرز
«ماریو سوآرز» از چهرههای سرشناس تاریخ سیاست پرتغال در روز 7 ژانویه 2017 در سن 92 سالگی درگذشت.
ماریو سوارز بین سالهای 1986 تا 1996 رئیس جمهور پرتغال بود. از او به عنوان یکی از مهمترین چهره های سیاسی پرتغال طی چهل سال اخیر یاد می شود. او نقش مهمی در گذار کشورش به دموکراسی پس از انقلاب میخک در سال 1974 ایفا کرد.
پس از انقلاب سال 1974 ماریو سوارِز از محل تبعیدش در فرانسه به پرتغال بازگشت و به عنوان یکی از کادرهای برجسته حزب سوسیالیست پرتغال در دولت موقت به مقام وزارت رسید.
او که وزیر امور خارجه پرتغال بود، در سال 1975 کابینه را ترک کرد و حزب سوسیالیست پرتغال را در انتخابات پارلمانی سال 1976 رهبری کرد. پس از پیروزی در انتخابات پارلمانی، در سال 1976 نخست وزیر پرتغال شد. درسال 1978 به لحاظ شکننده بودن ائتلاف پارلمانی ار مقام نخست وزیری استعفا داد.
در سال 1983، ماریو سوارز در انتخابات پارلمانی پرتغال با اکثریت گسترده ای پیروز شد و بار دیگر به مقام نخست وزیری پرتغال رسید.
علی عبدالله صالح
«علیعبدالله صالح» مهمترین نیروی غالب در فضای سیاسی یمن طی سه دهه گذشته بود که در 4 دسامبر 2017 در جریان درگیریهای بین هوادارانش و یگانهای مردمی انصارالله در سن 75 سالگی کشته شد، صالح در اوایل ماه دسامبر اعلام کرده بود که تصمیم دارد با نیروهای متجاوز سعودی وارد مذاکره شود.
علی عبدالله صالح رئیسجمهور سابق یمن پدیدهای نادر در جهان عرب بود. او یکی از معدود دیکتاتورهایی بود که پس از وقوع یک انقلاب مردمی، از قدرت کنار رفت اما کشورش را ترک نکرد.
علی عبدالله صالح که تا پیش از سال 1990، رئیس یمن شمالی بود در این سال با تکیه بر توان مذاکراتی خود توانست یمن شمالی و جنوبی را در قالب "جمهوری یمن" با یکدیگر متحد کند.
جلال طالبانی
جلال طالبانی، رئیسجمهور سابق عراق در روز 3 اکتبر 2017 بر اثر عارضه مغزی درسن 84 سالگی درگذشت.
جلال طالبانی، معروف به «مام جلال» از سران جنگهای چریکی کردهای عراق علیه رژیم صدام، دیکتاتور سابق این کشور است که پس از حمله ائتلاف به فرماندهی آمریکا در سال 2003 و سقوط وی، توسط مجمع ملی به سمت ریاست جمهوری انتخاب شد.
وی در سال 1933 میلادی در روستای کلکان به دنیا آمد. طالبانی در سال 1946 و در سن 13 سالگی انجمن مخفی دانشآموزان کُرد را تشکیل داد و بعد از آن به حزب دمکرات کردستان به ریاست ملامصطفی بارزانی پیوست و در 1951 زمانی که بیشتر از 18 سال نداشت به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب انتخاب شد.
زیبگینو برژینسکی
در تاریخ 26 ماه «می» 2017، «زیبیگنیو برژینسکی» سیاستمدار و استراتژیست مشهور آمریکایی در سن 89 سالگی درگذشت.
بنا به نوشته پایگاه «فایننشالتایمز»، از دهه 1970 به این سو «برژینسکی» به همراه «هنری کسینجر» مهمترین الگوهای مشاور امنیت ملی در سیاست آمریکا بودهاست.
زیبگینو برژینسکی (Zbigniew Brzezinski) در سال ۱۹۲۸ در ورشو پایتخت لهستان به دنیا آمد. وی بعدها وارد دیپلماسی لهستان شد. او در سال ۱۹۳۹ که هیتلر و استالین لهستان را میان آلمان و شوروی تقسیم کردند، سفیر لهستان در کانادا شد.
برژینسکی در دانشگاه مکگیل کانادا تحصیل کرد. سپس به آمریکا رفت و در ۱۹۵۳ از دانشگاه هاروارد در رشته علوم سیاسی دکترا گرفت. در سیاست آمریکا در حزب دموکرات به فعالیت پرداخت و در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۶۰ آمریکا حامی جان اف کندی بود.
پیشنهاد برژینسکی به جان اف کندی در بحران موشکی کوبا باعث شد که فعالانهتر در عرصه سیاسی آمریکا وارد شود و در مسائل شوروی و اروپای شرقی به اظهار نظر بپردازد.
برژینسکی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۷۶ آمریکا حامی جیمی کارتر بود. کارتر، از آنجا که آشنایی کاملی به مسائل خارجی و بینالمللی نداشت، برژینسکی را به مشاور ارشد امنیت ملی در کاخ سفید گماشت.