به گزارش گروه بینالملل ، روزنامه «نیزاویسیمایا گازیتا» امروز در تحلیلی مینویسد: جنگ در سوریه نه تنها با پایان فاصله زیادی دارد، بلکه این خطر نیز وجود دارد که دامنه این جنگ به خاک لبنان نیز سرایت کند. اسرائیل که پیش از این حملات هوایی و عملیات نظامی ویژه خود را تنها به مناطق مرزی سوریه محدود کرده بود، اعلام نموده که قصد دارد جنگ گسترده ای را علیه ایران و متحدانش (که البته دولت سوریه و روسیه نیز جزو این متحدین هستند) براه بیاندازد، هرچند امکان موفقیت در تحقق چنین خواستهای بسیار کم است.
حملات زمینی نیروهای نظامی اسرائیلی به سمت استان "قونیترا" لبنان جهت گیری خواهد نمود که گروههای نظامی شیعه و علوی (که دشمنان اصلی تل آویو محسوب می شوند)، از جمله شبه نظامیان طرفدار ایران، نیروهای حزب الله لبنان و نیروهای مسلح سوریه در آنجا مستقر هستند.
مسلما اسرائیل قادر نخواهد بود جنگ گستردهای علیه ایران براه بیاندازد و تنها یکی از دلایل آن عدم وجود مرز مشترک بین این دو دشمن قدیمی است. این در حالی است که ظاهرا مقامات تل آویو حضور نظامی روسیه در منطقه را نیز فراموش کردهاند، برای اینکه مسکو متحد تهران و دمشق در مبارزه با تروریسم در سوریه است. بنابراین برغم اظهارات تهاجمی مقامات اسرائیلی، "تساخال" ارتش اسرائیل بعید است اقدامات نظامی خود را به داخل مرز لبنان بکشانند. چنین ماجراجویی نظامی تنها در صورت حمایت مستقیم واشنگتن و توافق همراه با سکوت از سوی مسکو ممکن خواهد بود که هر دو مورد بسیار بعید است.
دولت ترکیه نیز با وجودیکه نتوانسته عملیات «شاخه زیتون» خود را طبق وعده اولیه بطور برق آسا به پایان برساند، ولی به پیشرفتهایی دست یافته است. مدافعین کرد شهر عفرین دائما مواضع خویش را از دست می دهند. آنکارا قصد دارد این منطقه از خاک سوریه را در ماه مه (اردیبهشت) به تصرف خویش درآورده و بعد از آن، احتمالا نیروهای مسلح خود را راهی منبج کند. در این صورت واشنگتن مجبور خواهد شد یا متحدین کرد خود را به حال خود رها کرده و نظامیان خویش را از این منطقه خارج سازد، یا اینکه با متحد خویش در ناتو (ترکیه) وارد جنگ شود.
آمریکا بتدریج در حال از دست دادن متحدین خویش در سوریه است
هشدار فرماندهی نظامی آمریکایی در باره خودداری از حمایت شبه نظامیان کردی که استانهای دیرالزور و حسکه را ترک کنند، اصلا موثر واقع نشده است. در شرایط کنونی حرکت گسترده شبه نظامیان کرد از مناطق شرقی و جنوب شرقی سوریه به سمت عفرین ادامه داشته و واشنگتن قادر نیست جلوی این کاهش تعداد نیروها در این مناطق را بگیرد. به همین دلیل تعداد نیروهای شبه نظامی شیعه عراقی که در واقع بخشی از ارتش دولتی عراق هستند، افزایش می یابند. این نیروها در مناطق مرزی در شرق استان حسکه، مورد حمایت واحدهای توپخانه گروههای مسلح مخالف سوری طرفدار آمریکا قرار دارند. ولی شبه نظامیان شیعه عراقی که فعلا در جهت منافع ائتلاف بین المللی ضد داعش به رهبری آمریکا عمل می کنند، در اصل متحد دولت سوریه هستند. گذشته از این آنها روابط بسیار نزدیکی با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران دارند و این دو واقعیت موجب نگرانی واشنگتن شده است.
در چنین شرایطی، زمانی که نظامیان ترکیه حمله به منبج را آغاز کنند، دیگر هیچ شبه نظامی کردی در جنوب شرقی سوریه باقی نمانده است و آمریکا مجبور خواهد شد تا اقدامات نظامی زمینی در این منطقه را متوقف ساخته و تنها به حملات هوایی که چندان موثر نیستند، بسنده کرده و کنترل این منطقه را به نیروهای داعشی واگذار کند. یا اینکه از شبه نظامیان شیعه عراقی برای مقابله با آنها استفاده کند. در هر دو صورت، واشنگتن منطقه غنی از نفت و گاز طبیعی در شرق خاک سوریه را از دست خواهد داد. به نظر می رسد که این منطقه بزودی به موضوعی برای مذاکرات با مسکو تبدیل شود.
درگیری بین ترکیه و آمریکا در خاک سوریه به نفع مسکو است
این در حالی است که مقامات دمشق نیز ازهم اکنون نیروهای نظامی داوطلب سوری را برای دفاع به منطقه عفرین فرستاده است. می توان گفت که جنگ بین سوریه و ترکیه دیگر عملا آغاز شده، ولی وارد شدن این جنگ به مرحله فعال آن، بستگی به مواضع مسکو در این رابطه خواهد داشت. ظاهرا دولت سوریه فعلا اولویت خود را روی عفرین قرار نداده و سعی دارد مشکلات در غوطه شرقی را حل و فصل کند که نیروهای عرب مخالفان میانه روی متحد آمریکا کنترل آنجا را در دست دارند. ضمن اینکه در چنین شرایطی دمشق اعمال فشار نظامی خود بر استانهای ادلب، حلب و دیرالزور را نیز کاهش داده است.
ظاهرا درگیری نظامی احتمالی بین آمریکا و ترکیه به نفع روسیه نیز تمام خواهد شد و دقیقا به همین دلیل حتی مسکو مناطق شمالی سوریه را قربانی کرده است. بدین ترتیب آمریکا در حال از دست دادن متحدین خویش در منطقه است. از مخالفان میانه روی سوری طرفدار آمریکا، تعداد زیادی باقی نمانده است. اگر آمریکاییها شبه نظامیان کرد را نیز از دست بدهند، مجبور خواهند شد تا همه اقدامات خود را از ابتدا آغاز کنند. البته فعلا خبری رسمی که تایید کننده توافق احتمالی بین آنکارا و مسکو در مورد مسئله کردهای سوری باشد، اعلام نشده، ولی شواهد نشان می دهد که چنین توافقی در مورد مناطقی از خاک سوریه که نظامیان ترکیه کنترل آنها را بدست خواهند گرفت، وجود دارد.