به گزارش گروه فضای مجازی ، مجموعه تاریخی عباسآباد از آثار تاریخی استان مازندران محسوب می شود.
مجموعه باغهای عباسآباد در ۹ کیلومتری شهرستان بهشهر و در دامنه رشته کوههای البرز و در میان جنگلهای انبوه قرار گرفته است .
این مجموعه شامل سد عباسآباد، مخزن و دریاچه سد، گلباغ، کاخ، حمام، آسیاب آبی و دو برج آجری میشود.
مجموعه تاریخی عباسآباد به دستور شاه عباس اول صفوی در سالهای ۱۰۲۰ و ۱۰۲۱ ه.ق در محلی که پیشتر خرگوران نام داشت ساخته شدهاست و در حال حاضر مهمترین باغ غیر کویری ایران بهشمار میآید. وسعت آن نزدیک به ۵۰۰ هکتار است.
سد دریاچه با گنجایش ۶۰۰ هزار مترمکعب از نوع مخزنی بوده و جنس دیواره سد از ساروج میباشد. این سد توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره ۷۴۵ در زمره آثار تاریخی و فرهنگی ایران قرار گرفتهاست.
دریاچه طبیعی عباسآباد با وسعتی بالغ بر ۱۰ هکتار با عمارتی در مرکز آن، که در زمان آبگیری دریاچه عمارت با ارتفاعی بالغ بر ۱۸ متر به زیر آب میرود و فقط سقف آن همراه با درختچههایی نمایان است.
در میان مرکز دریاچه مصنوعی عباسآباد بهشهر بنایی آجری به شکل چهار طاقی وجود دارد که زمانی سطح فوقانی آن بستر بنایی با مصالح چوب و سقفی سفالی را تشکیل میداد.
چهار طاقی مذکور در زمان آبگیری سد به زیر آب میرود و تنها سطح فوقانی آن بسان جزیرهای بیرون از آب قرار میگیرد. اساس چهار طاقی بر روی ۸ جرز در پیرامون و۱ جرز در مرکز بنا گردید.
ابعاد جرزها به صورت تقریباً ۴*۴ متر میباشد که بر روی یک سکو قرار گرفتهاند.
بنای عمارت از ۸ جِرز در پیرامون ویک جِرز در مرکز بوده؛ جرز مرکزی آن دارای خُلَل و فُرَج شبکهای مرتبط به هم میباشد که در مواقع ضروری به صورت یک سوپاپ عمل میکردهاست، این گونه که اگر بعد از بسته شدن دریچههای سد و آب گیری مخزن آن به سد فشار میآمد یا اگر سد اندکی حرکت مینمود مهندسین سازه سد، آب را از دریچههای سد خالی نمیکردند بلکه تخلیه آب را از مرکز مخزن سد انجام میدادند.
به طور مثال اگر تخلیه آب در موقع اضطراری از طریق دریچه سد انجام میپذیرفت فشار و هجوم آب برای تخلیه شدن خود عامل مهم در سرعت یافتن روند تخریب سد بودهاست.
از این جهت برای پیشگیری از تخریب سد در مواقع ضروری (بعد از آب گیری) وجود همان چهار طاقی با جرز مشبک مرتبط به هم ضروری مینماید بدین ترتیب با ساخت چهار طاقی و جرز مشبک وسط سد از تخریب سد جلوگیری نمودهاند.