به گزارش گروه بینالملل ، محمد اشرف غنی رئیس جمهوری افغانستان دیروز با شماری از بزرگان و جوانان ولایت هرات در تالا غازی امان الله خان آن ولایت، دیدار کرد و مشکلات و خواست های آنان را استماع نمود.
در این دیدار، ابتدا نیکونام و امین الله جعفری به نمایندگی از دیگران صحبت کردند و ضمن خوش آمدید به رئیس جمهور، از آغاز کار پروژۀ تاپی تشکر کرده، گفتند که اجرای این پروژه باعث افزایش درآمد ملی و تغییر مثبت در زندگی مردم ولایاتی می شود که در مسیر این پروژه قرار دارند.
آنان همچنان تلاش ها و دستاوردهای رئیس جمهور در مورد حکومتداری خوب، مبارزه با فساد اداری، حاکمیت قانون، جوانسازی ادارات و اجرای برنامه های اصلاحی و عمرانی را قابل قدر دانستند و از دولت، رئیس جمهور و تمام برنامه های حکومت حمایت شان را ابراز داشتند.
همچنان آنان پیشنهاداتشان را در خصوص کارخانه سمنت، احداث بند پاشدان، اصلاحات در ادارات هرات، رسیدگی به خانواده های شهدا و معلولین، استخدام زنان در ادارات محلی و توجه به مهاجرین و آوارگان با رئیس جمهور مطرح کردند.
سپس، غنی صحبت کرد و ضمن اینکه از پیشنهادات و ارزیابی واضح آنان تشکری نمود، با اشاره به فضای بوجود آمدۀ باورمندی، اتحاد و هماهنگی در هرات، گفت که آرزو دارم این فضای باورمندی به تمام کشور گسترش یابد.
رئیس جمهور خاطرنشان کرد که تاپی آغاز یک تحول بزرگ بوده و هرات در حال تبدیل شدن به یک ولایت صنعتی و منظم است و تنها معادن چشت شریف میتواند در وضعیت مردم افغانستان تغییر اساسی رونما کند.
وی افزود که کشاورزی هرات باید به گونه اساسی بروز شود و وحدت میان اقوام و مذاهب در افغانستان بیشتر از پیش تقویت و حفظ شود.
رئیس جمهور کشور گفت که از سه سال پیش یک حرکت ایجاد شده و ما در حال پیشرفت هستیم، با وصف آن این سرعت کافی نیست.
وی افزود که آغاز کار پروژه تاپی، شکستاندن زندان جغرافیایی افغانستان مرکزی و جوانسازی ادارات، مثالهای این تحرک و اصلاحات دوامدار میباشند.
رئیس جمهور افغانستان تصریح کرد که موضوع رسیدگی به خانواده های شهدا و معلولین را شخص خودم در بررسی می کنم.
به نوشته دفتر ریاست جمهوری افغانستان، وی افزود که بر اساس یک طرح منظم، ترتیبات برگشت و جابهجاسازی مهاجرین انجام می شود.
البته ذکر این نکته خالی از لطف نیست که تجربه لوله های صلح همانند تاپی که بدنبال حل اختلافات سیاسی با تاکید بروی یکپارچگی اقتصادی است با توجه به تجربه جهانی آن موفقت چندانی نداشته و همیشه کشورهای شرکت کننده آن منافع ملی را بر سایر موارد ترجیع دادند.
/