به گزارش گروه فضای مجازی ، مسجد تاریخانه دامغان یکی از کهن ترین بنای دوره اسلامی است که شالوده ساسانی خود را حفظ کرده و ساختمان آن مربوط به قرن دوم هجری قمری است.

این بنا ظاهرا از خرابی ها و صدمات ناشی از زلزله قرون گذشته در امان مانده ، اگر چه نوشته ای که تعیین کنندة تاریخ بنای آن باشد موجود نیست اما از روی سبک بنا می توان آن را متعلق به قبل از سال 200 هجری قمری دانست.

اهمیت این بنا بخاطر امتزاج سبک عربی اسلامی و اسلوب و معماری عهد ساسانی آن است.

طاقهایی که بدون مجاورت دیوار , روی ستونهای تاریخانه ساخته شده اند معماری عهد ساسانی را به یاد می آورد .

ستونهای تاریخانه دارای تاقهای ضربی وسیع و موازی با نما ها هستند. از طرف صحن مسجد , مانند ایوان‌های زمان ساسانیان باز و گشوده اند.

از نظر معماری قطر و اندازه ستونهای کاخ تپه حصار دامغان که به جای مانده از دوره ساسانیان است برابر با اندازه و قطر ستونهای تاریخانه است که این نشان دهنده استمرار و تداوم معماری ساسانیان در دورة اسلامی محسوب می شود.

به احتمال زیاد تاریخانه در زمان تسلط اعراب بر ایران ، آتشکده یا معبدی بوده که بعد ها به مسجد تبدیل شده است .