به گزارش گروه فضای مجازی ، بنای آرامگاه دانیال نبی یکی از آرامگاه‌های مذهبی با گنبدی اورچین و دوپوسته واقع در شوش ایران است.

این گنبد دارای ۲۵ طبقه مضرس و دو پوسته است.

ارتفاع گنبد نیز در حدود ۲۰ متر و قطر آن در حدود ۵ متر است. یکی از ویژگی‌های این مقبره مقیاس انسانی بودن در پوسته داخلی یا آهیانه آن است.گنبد دانیال نبی در دوره سلجوقی ساخته می‌شود اما مشخص است که اندیشه سبک معماری چغازنبیل در ذهن معماران آن روزگار هنوز برجای‌مانده است.

تقسیم نیروها به‌وسیله آهیانه که درنهایت منجر به افزایش عمر گنبد می‌شود از دیگر ویژگی‌های آن است. پوسته خارجی کارکرد شهری و نمادین دارد که از دور و از تمام نقاط شر و حتی خارج از شهر به چشم می‌خورد و همچون خورشیدی تمام منطقه را ازنظر می‌پوشاند. ساختمان و گنبد موزه آبادان از روی آرامگاه دانیال نبی کپی‌برداری شده است.

این بنا در سال ۱۲۴۹ خورشیدی به دستور روحانی شیعه جعفر شوشتری و به دست حاج ملاحسین معمار پس از سیل ویرانگر همان سال که باعث تخریب بنای قبلی شده بود، ساخته شد و ضریحی در مرکز آن قرار گرفت.

از سمت غربی، آرامگاه با کاشی‌کاری‌های ایرانی، اسلامی که بر سر در آن نوشته‌شده، آستانه متبرکه حضرت دانیال نبی تزیین‌شده است. از سمت شرقی دو مناره به ارتفاع حدود ۱۰ متر در دو طرف قرار دارد. تاریخی که بر روی مناره حک‌شده ۱۳۳۰ هجری قمری با استادکاری حاج ملأ حسین معمارباشی است .

از سوی دیگر می‌توان دید که چطور معماران منطقه بومی جنوب از ساقه درخت خرما برای ساخت گنبد استفاده کرده‌اند. ساقه درخت خرما پله‌پله ای است و در جنوب فراوان یافت می‌شود.

ورودی آرامگاه دانیال نبی از شرق است که دو مناره به ارتفاع حدود ۱۰ متر در دو طرف آن قرار دارد. تاریخی که بر روی مناره حک شده ۱۳۳۰ ه ق است با استاد کاری حاج ملاحسین معمار باشی.و خوب است بدانید که ورودی تمامی کنیسه ها از سمت شرق است .