به گزارش خبرنگار گروه سیاسی ، محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه کشورمان، امروز در جریان کنفرانس امنیتی مونیخ ۲۰۱۸، به ایراد سخنرانی و تشریح دیدگاههای کشورمان پیرامون مسائل منطقهای و جهانی خواهد پرداخت.
ظریف در سالهای گذشته نیز در این کنفرانس شرکت و سخنرانی کرده بود.
کنفرانس امنیتی مونیخ ۲۰۱۸، از روز جمعه (۲۷ بهمن – ۱۶ فوریه ۲۰۱۸) در هتل «بایریشرهوف» در شهر مونیخ مرکز ایالت بایرن آلمان آغاز به کار کرد و امروز (۲۹ بهمن – ۱۸ فوریه) پایان مییابد.
این برای پنجاه و چهارمین باری است که کنفرانس امنیتی مونیخ به منظور رایزنی مقامات امنیتی، دفاعی و دیپلماتیک کشورهای دنیا برگزار میشود.
کنفرانس امنیتی مونیخ برای نخستین بار در سال ۱۹۶۲ در دوران «جنگ سرد» با نام «کنفرانس مشتریان نظامی» برگزار شد. بانی برگزاری این کنفرانس یک نظامی سرشناس آلمانی به نام «ادوارد اشمنتسین» بود.
هتل «بایریشرهوف» شهر مونیخ محل دائمی برگزاری کنفرانس امنیتی مونیخ است.
اگر چه ادعا میشود که کنفرانس امنیتی مونیخ توسط بخش خصوصی برگزار میشود، اما آنطور که رسانههای آلمانی از جمله روزنامه «زود دویچه تسایتونگ» گزارش دادهاند، دولت آلمان از طریق کانالهای مختلف از جمله وزارت دفاع و بخش مطبوعاتی دفتر صدراعظم، سالانه مبلغی بیش از یک میلیون یورو برای این کنفرانس هزینه میکند.
از سال ۱۹۶۲ تا سال ۱۹۹۹، مدعوین به کنفرانس امنیتی مونیخ صرفا اعضای کشورهای اروپایی و آمریکایی یعنی اعضای «اتحادیه آتلانتیک شمالی» یا همان «ناتو» بودند.
در واقع از سال ۱۹۶۲ تا سال ۱۹۹۹، موضوعات مورد بحث در کنفرانس امنیتی مونیخ صرفا به مسائل امنیتی و دیپلماتیک حوزه ناتو اختصاص داشت، اما با پایان جنگ سرد موضوعات متنوع تری به کنفرانس مزبور راه یافت.
از سال ۱۹۹۹ به بعد، یعنی از سی و پنجمین دوره به بعد، در کنفرانس امنیتی مونیخ، نمایندگانی از کشورهای آفریقایی و آسیایی و کشورهای مشترک المنافع سابقا در عضویت بلوک شرق هم شرکت کردند.
کنفرانس امنیتی مونیخ از همان سال ۱۹۶۲ تا کنون به طور مرتب هر ساله در ماه فوریه (بهمن ماه) برگزار میشود؛ تنها در سال ۱۹۹۱ بود که این کنفرانس تشکیل نشد. یعنی در سال فروپاشی شوروی و وقوع جنگ خلیج فارس میان عراق و کویت.
از سال ۱۹۹۸ تا سال ۲۰۰۹، به مدت یازده سال، مدیریت کنفرانس امنیتی مونیخ بر عهده «هورست تلچیک» مشاور امنیتی صدراعظم آلمان بود.
از سال ۲۰۰۹ به این سو نیز مدیریت این کنفرانس بر عهده «ولفانگ ایشینگر» گذاشته شد. وی سالها سفیر آلمان در واشنگتن بود؛ به همین سبب در محافل آمریکایی از نفوذ بالایی برخوردار است.