به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، سال جدید بهانه ای است تا انسان ها در اعمال خود بنگرند و به دنبال راهی برای بهتر شدن خود و اعمالشان باشند؛ در این میان قرآن کریم راهنمایی بی بدیل است.
پروردگارا! و آنان را با هرکس از پدران و همسران و فرزندانشان که صلاحیت دارند به باغهای اقامتی که به ایشان وعده دادهای وارد کن؛ همانا تو همان خدای عزیز و حکیمی. (پروردگارا!) آنان را از بدیها (و کیفر اعمالشان) حفظ کن و هرکس را در آن روز از بدیها حفظ کنی، پس مشمول رحمتت ساختهای؛ و این همان رستگاری بزرگ است.
غافر/ 8 و 9
از این آیه میآموزیم و درس میگیریم که:
1- مشمول دعای اولیای خدا شدن، صلاحیت لازم دارد. «ادخلهم .... و من صلح»
2- نجات از دوزخ کافی نیست؛ ورود به بهشت ارزش دارد. «قهم عذاب الجحیم- ادخلهم جنات»
3- اول پاکی از بدیها، سپس دریافت کمالات. «قهم- ادخلهم»
4- ورد به بهشت، صلاحیت میخواهد. «ادخلهم جنات .... و من صلح»
5- رابطه بدون لیاقت و صلاحیت ارزش ندارد ولی درکنار ضابطه ارزش افزوده دارد. (صلاحیت داشتن ضابطه و قانون است و ملحق شدن به بستگان رابطه است) «من صلح من اباءهم»
6- خداوند، قدرت بر اعطا دارد ولی عطای او حکیمانه است. «العزیز الحکیم»
7- همجواری و همزیستی بستگان یک نعمت الهی است. «ادخلهم و من صلح»
8- عزت مخصوص خداست. «انّک انت العزیز»
9- پاک بودن، هم به همت و اراده انسان نیاز دارد. «نهی النفس عن الهوی» و هم به دور بودن از افراد و مشاغل و مکانها و افراد بد. «اعرض عنهم»، «فلا تقعدوا معهم» و هم به لطف و امداد الهی. «و قهم السیئات»
10- رحمت الهی، تنها کامیابی مادی نیست، بیمه شدن از گناهان، یکی از آنهاست. «و مَن تق السّیئات یومئذ فقد رحمته»
11- رستگاری بزرگ، در صورتی است که انسان از آفات معنوی و مادی، هر دو دور باشد، «السّیئات». هم آفات معنوی سیّئه است. «مَن کسب سیّئة» و هم آفات مادی. «و اِن یصبکم سیئة یفرحوا بها» چنانکه حسنه، هم مصداق دنیوی دارد و هم اخروی. «ربّنا آتنا فی الدنیا حسنة و فی الآخرة حسنه»
12- توفیق مصونیت از گناه را باید از خدا خواست. «و قهم السیئات»
13- رستگاری را هنر خود ندانیم بلکه لطف و رحمت او بدانیم. «فقد رحمته و ذلک هو الفوز العظیم»
14- رستگاری، در رفاه دنیوی نیست بلکه در تقواست. «من تق السیئات... ذلک هو الفوز العظیم»