به گزارش گروه فضای مجازی ، فاصله یاب لیزری وسیله‌ای است که از پرتو لیزر برای تعیین مسافت اجسام استفاده می‌کند. فاصله یاب لیزری از سه بخش اصلی فرستنده، گیرنده و کنترل تشکیل شده که بخش فرستنده شامل چشمه لیزری حالت جامد فلاش پمپ، منبع تغذیه ولتاژ بالا، راه انداز Q. سوییچ و سامانه خنک ساز است. قسمت گیرنده نیز شامل منبع تغذیه گیرنده، آشکار ساز و مجموعه اپتیک کانونی کننده است. بخش کنترل هم از واحد‌های پردازشگر مرکزی و شمارنده دقیق تشکیل شده است.

فاصله یاب لیزری پالس خروجی لیزر را به سمت هدف ارسال و پس از برخورد با آن و جذب توسط جو، پرتو لیزر که در کسر کوچکی از آن بازتاب شده را پس از عبور از مجموعه اپتیک کانونی کننده روی آشکار ساز ثبت می‌کند. پرتو. لیزر دریافتی پس از مراحل پیش تقویت کننده، حذف نویز‌های الکتریکی و اپتیکی وارد شمارنده دقیق رقمی می‌شود. در نهایت توسط پردازنده موجود در سامانه و با توجه به زمان پرواز تیپ لیزری، فاصله مورد نظر اندازه گیری می‌شود.

فاصله یاب‌های لیزری در سامانه‌های کنترل آتش دریاییف هوایی و زمینی و همچنین در سامانه‌های مراقبتی و نظارتی بر‌ای تعیین مسافت دقیق کاربرد فراوانی دارند.

صنایع دفاعی جهوری اسلامی ایران هم تا کنون موفق به ساخت انواع فاصله یاب‌های لیزری با کاربرد‌های مختلف شده که فاصله یاب RU۴۲۰D با برد ۲۰ کیلومتر یکی از آن‌ها است.

این فاصله یاب با وزن ۱۶.۵ کیلوگرم و بهره‌گیری از فرکانس لیزر ۱۰۶۴ نانومتر قابلیت آن را دارد تا با دقت ۵ متر اجسام مختلف را از فاصله ۵۰ متر تا ۲۰ کیلومتر تعیین مسافت کند.

فاصله یاب RU۴۲۰D در دمای منفی ۳۰ تا مثبت ۵۵ درجه کار می‌کند و با کاربری آسان و مقاومت بالا قابلیت انتخاب محدوده هدف را هم را دارد.

از جمله مزیت‌های این فاصله یاب نسبت به نمونه‌های قبل از خود (فاصله یاب فدک ۸)، استفاده از لنز‌هایی قوی‌تر و همچنین افزایش برد از ۱۵ به کیلومتر است.