به گزارش خبرنگار گروه ورزشی ، حال مربیان جوان فوتبال ایران خوب نیست، یعنی به خاطر سیاست بد مدیران فوتبال ایران است که مربیان جوان حال خوشی ندارند. مدیران فوتبال ایران به جای اینکه حرفه‌ای فکر کنند و تصمیم بگیرند، با اتخاذ تصمیم‌های احساسی تیشه به ریشه مربیان جوان می‌زنند.

بعد از پایان هفته بیست‌وسوم لیگ برتر بود که رضا عنایتی و علی کریمی به عنوان جوان‌ترین مربیان لیگ برتر از سمت خود استعفا دادند تا این مسئله پایانی باشد بر رویایی مربیگری آنها در مقطع فعلی. پیش از این هم جواد نکونام از خونه‌به‌خونه استعفا داده بود. این استعفاها در شرایطی رخ داد که عمر سرمربیگری کریمی، عنایتی و نکونام به یک نیم‌فصل هم نرسید.

حالا سوال اینجاست که مدیران فوتبال ایران روی چه حسابی هدایت‌ تیم‌های‌شان را به مربیان جوانی می‌دهند که حتی مدرک A آسیا را هم ندارند؟ چرا مدیران فوتبال ایران به جای اینکه از این مربیان جوان و ستاره‌های پیشین فوتبال ایران در کادر فنی تیم‌شان کنار یک سرمربی بزرگ استفاده کنند، هدایت تیم‌شان را به آنها می‌‌سپارند؟

مربی که هیچ تجربه‌ای ندارد چطور می‌تواند یک تیم ضعیف در حال سقوط را نجات بدهد؟ فقط نام علی کریمی یا رضا عنایتی چقدر می‌تواند در نتیجه‌گیری یک تیم تاثیر داشته باشد؟ چرا فقط مدیران تیم‌های ضعیف و در حال سقوط به مربیان جوان و ستاره‌های پیشین اعتماد می‌کنند؟ آیا این اعتماد به خاطر این است که ضعف مدیریت خودشان را پنهان کنند؟

پیش از این هم فوتبال ایران با سوزاندن مربیانی مانند حمید استیلی تجربه بدی در استفاده از مربیان جوان دارد. چرا تصمیمی اتخاذ نمی‌شود که در انتخاب مربیان برای تیم‌های لیگ برتری یکسری فیلتر وجود داشته باشد؟ چرا مربی که مدرک B دارد و حتی اجازه حضور در نشست خبری را ندارد باید سرمربی یک تیم لیگ برتری باشد تا در نهایت با استعفا به کارش پایان دهد؟ چرا مربیان جوان به راحتی و بدون هیچ تجربه‌ای سکان هدایت تیم‌های لیگ برتری را به دست می‌گیرند؟

اینها سوالاتی است که مسئولان فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ باید به آن پاسخ بدهند تا بعد از این شاهد سوختن مربیان جوان در لیگ ایران نباشیم.