به گزارش گروه فضای مجازی ، یکی از مهمترین شاخص‌های توسعه هر کشور که در گزارش توسعه انسانی سازمان ملل متحد هرساله اعلام می‌شود، شاخص امید به زندگی است که نشان میدهد، مردم هر کشور بر اساس میزان توسعه یافتگی آن کشور چند سال امید به زنده ماندن دارد.

بر اساس گزارش دفتر برنامه توسعه سازمان ملل، میزان امید به زندگی در ایرانی‌ها قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ۵۴ سال بوده که این رقم در آخرین گزارش توسعه انسانی ۲۰۱۶ به بیش از ۷۵.۶ سال رسیده است که رشد حدود ۲۲ سال را نشان می‌دهد.

 

بر همین اساس، جمهوری اسلامی ایران طی چهار دهه اخیر به لحاظ رشد امید به زندگی جزو ۱۰ کشور اول دنیا بین حدود ۱۹۰ کشور بوده است، یعنی ۱۸۰ کشور از ایران عقب ترند. رتبه جهانی ایران در شاخص امید به زندگی قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ۱۴۳ بوده که این رتبه در حال حاضر به ۶۱ ارتقا یافته، به عبارتی ایران در این ۴ دهه از ۸۲ کشور دنیا پیشی گرفته است.

تازه‌ترین گزارش توسعه انسانی ۲۰۱۶ هم نشان می‌دهد، طی سه دهه اخیر رتبه ایران در شاخص توسعه انسانی از ۱۱۸ در سال ۱۹۹۰ به ۶۱ در سال ۲۰۱۵ میلادی ارتقا داشته که حاکی از رشد ۵۷ پله‌ای ایران در ۳۰ سال اخیر است.

بنابر گزارش دفتر برنامه توسعه سازمان ملل متحد، امید به زندگی ایرانی‌ها طی سه دهه گذشته از مردم کشور‌هایی همچون روسیه، ترکیه، عربستان سعودی، برزیل، کویت، رومانی، مجارستان، مصر، گرجستان، مالزی، اوکراین، ونزوئلا، بلغارستان، قزاقستان، ازبکستان، تونس، قرقیزستان، سریلانکا، سوریه، عراق، اردن، تایلند، صربستان و ده‌ها کشور دیگر پیشی گرفته است.

همچنین طی سه دهه گذشته میزان رشد امید به زندگی در مردم ایران از مردم حدود ۱۷۰ کشور دنیا بیشتر بوده است.

اسناد مربوط به گزارش جدید سازمان ملل از شاخص امید به زندگی را اینجا و در ادامه ببینید:

 

 

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.