به گزارش گروه فضای مجازی ، سردر قیصریه از روی نمونه یكی از بناهای شهر قیصریه در آسیای صغیر یعنی تركیه امروزی در قرن ۱۱ هجری قمری (دوره شاه عباس اول) ساخته شده است و به این دلیل به قیصریه معروف شده است.
سردر قیصریه اصفهان در قسمت شمال میدان نقش جهان و بر در بازار قیصریه یا شاهی اصفهان واقع شده است.
این سر در به بازار بزرگ اصفهان باز می شود و در گذشته راه اصلی بازار اصفهان بوده است.
سقف داخلی سردر از کاشی هایی به رنگ آجری، گل بهی و سرمه ای بسیار خوشرنگ با طرح های اسلیمی به صورت مقرنس کار شده است که بسیار جلب توجه می کند.
پس از سقف، به دیواره های این سردر می رسیم که دارای نقاشی های چشم نوازی است.
دیوار روبه رو جنگ شاه عباس با ازبکان را نشان می دهد.
دیواره سمت راست نشان دهنده اروپاییان در حال رقص و آواز و دیواره سمت چپ شکارگاهی را به تصویر کشیده است که با گذشت این همه سال و با وجود از بین رفتن قسمت هایی از این نقاشی ها هنوز زنده بودن رنگ ها و زیبایی خود را حفظ کرده است.
در زمان حکومت قاجار و در روزگاری که مسعود میرزای ظل السلطان حاکم اصفهان بود در جبهه های سردر قیصریه تغییراتی صورت گرفت و یک حاشیه کاشیکاری در امتداد سه جانب سردر اضافه شده است.
سردر قیصریه در گذشته نهچندان دور دارای سه طبقه بوده است اما در حال حاضر دو طبقه دارد.
طبقه سوم این بنا که تخریب شده است نقاره خانه را تشکیل می داده است که در آن با صدای موسیقی، اوقات روز را اعلام می کرده اند.
نقاره زنی و نقاره کوبی از قدیم در ایران متداول بود البته نقاره زنی و نقاره کوبی تنها به دلیل اعلام طلوع و غروب آفتاب نبوده است چرا که نواختن نقاره در میدان های جنگ برای آماده باش سربازان و تشجیع آنان به نبرد و به هنگام صلح و آرامش نیز در آئین های گوناگون و به مناسبت های مختلف متداول بود.
از این بازار بزرگ و مجلل بازارهای دیگری منشعب می شدند که برخی از آنها هنوز هم فعال بوده و به مشاغل مختلف اختصاص دارند.
برخی از این بازارها عبارتاند از :
ـ بازار عریان
ـ هارونیه
ـ نیمآورد گلشن
ـ مخلص
ـ سماورسازها
ـ مقصودبیک
بازار قیصریه یا شاهی در دوره صفویه مرکز فروش پارچه های گرانبها بوده و شرکت های تجاری خارجی نیز در آن حجره هایی داشته اند. این بازار قسمت اصفهان جدید دوره صفویه را به شهر سلجوقی میدان کهنه آن روزگار (میدان قیام فعلی) متصل می کرده است.