به گزارش گروه فضای مجازی ، مناره زیار بنا شده در قرن ششم هجری و در ۳۰ کیلومتری شرق اصفهان و در ساحل جنوبی زاینده رود واقع شده است و برای تزئینات آن از آجر استفاده شده است.

نام زیار که به محل استقرار این مناره اطلاق می‌شود، به احتمال قوی، با دوره حکمرانی مرداویج زیاری ارتباط دارد که در آغاز قرن چهارم، شهر اصفهان پایتخت وی بوده‌است و در ساحل زاینده رود قصرهایی برای سکونت و مراکز اداری حکومت وی بنا شده بود.

منار زیار، تنها نمونه منار سه طبقه اصفهان است که ماندگاری سالم داشته است.

مصالحی که در پایهٔ این منار به کار رفته است، آجر و کاشی فیروزه ای است.

طبقه‌های بالاتر کوتاه‌تر ازطبقه‌های پایین‌تر است.

دو طبقهٔ بالایی هر یک دارای قرنیزی به شکل زنگ کلیسا است که از شیوهٔ قطار بندی استفاده شده‌است.

این بنا که استوانه‌ای شکل است از قطر پایه کمتر و ۸/ ۴ متر است و ۸۶ سانتیمتر ضخامت دیوار۵/۱ قطر میانی منارارتفاع این بخش تا سکوی فوقانی ۳۳ متر می‌باشد.

بخش دوم با قطری ۶۷/۲ شروع و قطر میلهٔ میانی ۵۵سانتی‌متر و ۴۶ سانتی‌متر ضخامت دیوار منار و ارتفاع منار ۵۰ است .

اولین طبقه این منار شامل شش قسمت است که پایین‌ترین قسمت آن از آجر چینی ساده و در دیگر بخش‌ها از آجر چینی تزیینی بهره گرفته اند.

درقسمت‌های سوم چهارم و پنجم نقوشی به سبک لوزی که به سبک منار مسجد سین است به چشم میخورد، البته در قسمت پنجم کلوکهای کاشی فیروزه‌ای رنگ است.

در بخش دوم کتیبه‌ای به خط نسخ قائم الزاویه دیده می شود که کلمات آن تکرار شده‌است.

در بخش ششم کتیبه ای نواری شکل به خط کوفی با کاشیهایی برگرفته از لعب فیروزه‌ای بر زمینه‌ای از آجرهای راسته رقم خورده است.

آجرهای برجسته در چهار چوب این کتیبه تراشیده شده و در زیر آن نواری از کاشی‌های لوزی و دایره به رنگ فیروزه‌ای است.