به گزارش گروه فضای مجازی ، فیلم‌های سینمایی «خوب، بد، جلف»، «اخراجی‌ها»، «نان، عشق و موتور 1000» و سریال‌های «شب‌های برره»، «خوش‌نشین‌ها»، «کلاه پهلوی»، «معمای شاه» از جمله کارهایی است که این بازیگر جوان در آنها بازی کرده است. این روزها از امیرسلیمانی فیلم سینمایی «ثبت با سند برابر است» به کارگردانی بهمن گودرزی بر پرده سینماهاست.

سپند امیرسلیمانی می گوید: در چند سال ابتدایی کارم هم نقش جدی به من پیشنهاد می‌شد، هم طنز و هر دو را بازی می‌کردم، اما خودم در آن روزها کار طنز را ترجیح می‌دادم و آنقدر طنز بازی کردم که به نوعی در آن تثبیت شدم. الان البته از این موضوع خوشحال نیستم و دوست دارم بیشتر نقش‌های جدی بازی کنم. حتی چند وقت پیش یک اپیزود از سریال «محکومین» را بازی کردم که کاملا جدی بود. نمی‌دانم شاید سن‌ام که بالا رفته آرام‌تر شده‌ام و دوست دارم فضاهای آرام‌‌تری را هم تجربه کنم.

در تمام دنیا بازیگرها در درازمدت در قالب نقش‌هایی که بیشتر بازی می‌کنند، جا می‌افتند. مثلا سیلوراستالونه را با این‌که هیکل درشتی دارد، نمی‌توانیم در نقش یک مرد شکست خورده عشقی در نظر بگیریم. علاوه بر این حس می‌کنم قدرت ریسک کارگردان‌ها و تهیه‌کنندگان ایرانی نسبتا پایین هم هست و کمتر بازیگری را در قالب نقشی متفاوت تست می‌کنند. در صورتیکه جابه‌جایی بازیگران از طنز به جدی یا از جدی به طنز، تجربه‌های شکست خورده و ناامید‌کننده‌ای نبوده. به عنوان مثال فتحعلی اویسی از کارهای جدی به سمت طنز آمدند و بالعکس سعید آقاخانی که سال‌ها بازیگر طنز بود برای اولین بازی جدی‌اش (فیلم «خداحافظی طولانی» به کارگردانی فرزاد موتمن) سیمرغ جشنواره فجر را گرفت.

قبلا با بهمن گودرزی برای شبکه نمایش خانگی کاری انجام دادم به نام «در جستجوی خوشبختی» و البته بعد از آن هم قرار بود چند کار با هم انجام بدهیم که نشد تا این‌که رسید به «ثبت با سند برابر است». در این کار فکر می‌کنم آقای‌شریفی‌نیا بودند که پیشنهاد من را در این فیلم به آقای گودرزی دادند و خیلی طول نکشید که من سر کار آمدم. چون وقتی همه ما در جلو و پشت دوربین همدیگر را می‌شناسیم خیلی برای کار کردن با هم فکر نمی‌کنیم. اکثر ما با هم دوست هستیم و از کنار هم بودن خوشحال می‌شویم. در این فیلم فکر می‌کنم مجید صالحی تنها کسی بود که با او تا به حال کار نکرده بودم، اما انقدر همدیگر را می‌شناختیم که با شیوه کار هم آشنا باشیم. در این فیلم ما 5 دوست بودیم که درگیر ماجراهایی می‌شدیم، اما می‌خواهم بگویم که ما پنج نفر نقش دوست را بازی نکردیم، ما واقعا از سال‌ها پیش با هم دوست بودیم.

نمی‌دانم تا کی قرار است نقش بچه مثبتی که اتفاقا دکتر هم هست را بازی کنم! در این فیلم هم گروهی 5 نفره بودیم که من از باقی بچه‌ها مثبت‌تر بودم که بعد از ازدواج مثبت‌تر هم شده. چون اصولا همانطور که می‌دانید مردهای ایرانی بعد از ازدواج همان کاری را می‌کنند که همسرشان می‌خواهد! این نقشی که من بازی‌اش کردم از یک طرف دلش می‌خواست با دوستان دوره مجردی‌اش باشد و از طرف دیگر در دوره متاهلی به سر می‌برد و نمی‌توانست برای خودش باشد! خلاصه که دوگانگی این شخصیت برای مخاطب خیلی جالب شده.

به نظرم این کاراکتر کنش‌های بیرونی کمتری نسبت به باقی دوستانش داشت. در واقع شما به عنوان بازیگر این نقش، برای نشان دادن حالات روحی و حسی این کاراکتر ابزار کمی در اختیار داشتید. با این توضیح چطور این نقش را قابل قبول و دلنشین درآوردید؟

این کاراکتر خیلی هم درونگرا نبود، اما خب از آنجا که بچه مثبت بود و من همانطور که گفتم در ایفای نقش بچه مثبت تثبیت شدم، برایم درآوردن این نقش چندان پیچیده نبود.

منبع: جام جم

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.