به گزارش گروه فضای مجازی ، عمارت تاریخی کاخ هشت بهشت اصفهان نمونه ای دیگر از کاخ های محل سکونت آخرین سلاطین دوره صفوی است که درون بافت این شهر و در غرب خیابان چهارباغ عباسى در مقابل خیابان کنونى شیخ بهائى واقع شده است.

باغ وسیعی که عمارت هشت بهشت درآن قرار گرفته جزئی از باغ بزرگ نقش جهان است که به باغ بلبل شهرت داشته است.

برروی‌ کاشی‌ کاری های این باغ انواع‌ حیوانات‌ پرنده‌، درنده‌ و خزنده‌ آن‌ نقش‌ بسته‌ که از آثار این‌ کاخ‌ بشمار می ‌آیند .

از این باغ وسیع دیگر چیزی باقى نمانده ولى قصر تاریخى آن هنوز اثر ارزنده و جالبى است که پس از انقلاب پارکى در اطراف آن ساخته شده است.

نام های دیگر این عمارت تاریخی به شرح ذیل است؛

هشت به هشت، هشت در بهشت، باغ بلبل .

نام هشت بهشت عمدتاً در اصطلاح زمان خود، به معنای هشتی یا ورودی بهشت بوده است.

این عمارت هشت ضلعی بوده و چهارنما دارد و با همه شباهت ها هیچ یک مانند دیگری نیست.

به نظر می ‌رسد نمای شمالی نمای اصلی این کاخ است حال اینکه وجود استخر در ضلع شرقی تعیین کننده نمای اصلی است.

عمارت دو متر بالا تر از سطح زمین ساخته شده است.

عمارت هشت بهشت دارای دو طبقه است و پله ها طوری طراحی شده‌ اند که از هر طرف به عمارت فوقانی و تحتانی عبور و مرور می ‌شود.

اتاق های طبقه اول در چهار گوشه عمارت تزئیناتی از گچبری و نقاشی دارند در طبقه دوم مجموعه ‌ای از رواق ها و اتاق ها با در و پنجره‌های خاتم کاری است.

در وسط تالار حوضی هشت ضلعی از جنس مرمر معروف به حوض مروارید قرار دارد.

این حوض طوری حجاری شده که آب از سوراخ هایش مانند مروارید تراوش می کند.

پارک مجلل و زیبایی در اطراف این کاخ ساخته شده که در حال حاضر از گردشگاه های مشهور شهر اصفهان است.

باغ هشت بهشت نشیمن هشت سوگلی حرم پادشاه بوده است، به این ترتیب که 4 نفر از آنها در طبقه همکف و 4 نفر دیگر در طبقه اول بنا می‎ زیسته ‎اند.

این باغ در زمان ناصرالدین شاه قاجار به بانو عظمی افتخارالدوله واگذار شده بود، مشروط بر اینکه وضع و شکل آن را تغییر نداده و حریم آن را در خیابان چهارباغ در کمال تنظیف و تنقیح نگاهداری کند.

در حال حاضر این باغ به پارک تبدیل شده و با شماره 227 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.

بعضی از درختان و حوض ‎ها و کوشک، یادآور آن باغ تاریخی است، که متاسفانه با تغییراتی که در دوره‎های مختلف بوجود آمده، مشهود است و کوشک آن به عنوان مکانی تاریخی جهت بازدید مورد استفاده قرار می ‎گیرد.

آنچه در این عمارت حائز اهمیت است ارتباطی است که میان فضاها و قسمت‌های مختلف آن پدید آمده ‌است.

تزئینات عمارت در دوران صفویه به حدی باشکوه و هنرمندانه بوده که سیاحان بسیاری زبان به تحسین آن گشوده‌ اند.