به گزارش گروه فضای مجازی ، تپه باستانی آناهیتا که در طی سالیان گذشته از آن به اسامی آناهیتا، سارقین و زرتشت یاد شده به شماره 1976 به ثبت آثار ملی رسیده است.

این تپه در قسمت غربی شهر سرعین واقع شده است که از کاوش های انجام گرفته در این منطقه اشیاء و سفالینه هایی به بدست آمده که قدمت آنها به اواخر هزاره دوم و اول قبل از میلاد مسیح باز می گردد.

معبد آناهیتا سال ها محل عبادت و ریاضت موبدان زرتشتی بوده است.

این معبد و حوالی آن به نام ساری قیه ییلاق، آسایشگاهی تابستانی حاکمان ساسانی بوده است.

از آتشکده های باقی مانده در این منطقه معابد آناهیتا و آتشکده آذرفریق هستند که متأسفانه شاهدِ از بین رفتن این اماکن تاریخی هستیم.

بعد از هجوم اعراب به آذربایجان و سقوط امپراطوری ساسانی، ساری قیه و اهمیت معابد و آتشکده های آن رفته رفته در اذهان مردم کمرنگ تر شد و با این وجود بقایایی از آثار مربوط به دورهای سلجوقی، ایلخانی، قراقویونلوها و آق قویونلوها که نشانه هایی از حکومت آنان بر این سرزمین بوده است، وجود دارد.

در اوایل دهه چهل به منظور ساخت یک منبع آب آشامیدنی بر روی تپه آناهیتا از سوی مسئولان شهر سرعین بقایای دیوار قلعه و بنای موجود روی تپه از میان رفت.

معبد آناهیتا سال ها بعنوان مسجد مورد استفاده اهالی قرارمی گرفت که بنا بر روایات در زیر این تپه و قلعه آن راه های زیرزمین وجود داشته که خروجی یکی از آنها در محدوده «میدان گاومیش گلی» شهر سرعین است و در حال حاضر مسدود می باشد البته تونل های فرعی دیگری هم در این رابطه با کاربری های متفاوت وجود داشته است.