اسماعیل اسکندری در گفت و گو با خبرنگار گروه جامعه گفت: پس از حادثه پلاسکو، برای یافتن پیکر‌های گرفتار در زیر آوار، سگ‌های زنده یاب هلال احمر نیز به کمک سایر نیرو‌های امدادی آمده و وارد عملیات شدند.

وی افزود: به علت گسترش حریق و دمای بسیار بالا، سگ‌ها کارایی لازم را نداشتند. در روز‌های بعد از حادثه پلاسکو، حرارت بالای ۴۰۰ درجه سانتیگراد بود. یک سگ در این شرایط به هیچ وجه قادر به فعالیت نیست.

رئیس اداره سگ‌های زنده یاب هلال احمر با اشاره به تجسس‌های سگ‌های زنده یاب هلال احمر و پلیس در زمان حادثه پلاسکو اظهارکرد: هیچ سگی در حادثه پلاسکو قادر به انجام فعالیت نبود. نه تنها سگ‌های هلال احمر، بلکه سگ‌های پلیس نیز در زمان آوار ساختمان پلاسکو قدرت شرکت در عملیات را نداشتند.

اسکندری در پاسخ به این پرسش که زمان حادثه پلاسکو چه تعداد سگ زنده یاب هلال احمر به صحنه حادثه آورده شدند؟، خاطرنشان کرد: ۱۲ قلاده سگ پشتیبان به همراه سگ‌های زنده یاب در حادثه پلاسکو حضور داشتند در کنار این سگ ها، سگ‌های پلیس نیز در محل حاضر شده بودند.

وی تاکید کرد: هیچ یک از پیکر‌های مطهر شهدای آتش نشان از سوی سگ‌های زنده یاب شناسایی نشد و تمام پیکر‌ها را گروه‌های تجسس از زیر آوار شناسایی و خارج کردند.

رئیس اداره سگ‌های زنده یاب هلال احمر در خصوص انتقاد‌های مطرح شده زمان حادثه پلاسکو مبنی بر اینکه سگ‌های زنده یاب ایرانی دارای تجهیزات لازم نیستند اذعان کرد: زمان حادثه پلاسکو عنوان شد که سگ‌های زنده یاب هلال احمر مجهز به کفش نیستند و به همین خاطر است که نمی‌توانند به روی آوار‌ها حرکت کنند.

اسکندری تصریح کرد: سگ‌های زنده یاب برای تردد روی آوار‌ها باید از پنجه‌های خود استفاده کنند. اگر کفش پای سگ‌ها می‌شد، آن‌ها توان تجسس را از دست می‌دادند. تنها در شرایطی به پای یک سگ کفش می‌شود که پای سگ دچار آسیب دیدگی شده و برای نگهداری پانسمان از کفش استفاده می‌شود.