به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد ، گواهی سپرده به سندی گفته می‌شود که از سوی موسسات سپرده پذیر یا بانک‌ها در قبال مبلغ مشخصی پول که نزد آن‌ها سپرده شده، منتشر می‌شود.

این گواهی دارای سررسید و همچنین نرخ بهره معین بوده و این نوع سرمایه‌گذاری در واقع دو مزیت عمده دارد، نخست این‌که سرمایه‌گذار می‌تواند بازده پول خود را محاسبه کند و دوم، زمان سررسید اصل و سود گواهی نیز مشخص است.

در حالت کلی گواهی‌های سپرده به دو بخش قابل انتقال و غیرقابل انتقال تقسیم می‌شوند و دارنده گواهی سپرده قابل‌معامله می‌تواند آن را قبل از تاریخ سررسید در بازار دست دوم به فروش برساند. به همین دلیل این گواهی‌ها از نقد شوندگی بالایی برخوردار هستند، زیرا دارنده آن در صورت نیاز به پول نقد می‌تواند آن را در بازار دست دوم به فروش برساند.

گواهی‌های غیرقابل مبادله، قابل فروش مجدد نیستند و دارندگان آن در صورت نیاز به وجه نقد تنها می‌توانند به مؤسسه سپرده‌پذیر مراجعه و با تحمل جریمه در نظر گرفته شده، سپرده خود را از مؤسسه خارج کنند.