به گزارش گروه بینالملل ، آرشیو اسناد ملی آنگلیس به تازگی اسنادی را منتشر کرده که طرح محرمانه حمله آمریکا و انگلیس به نیروهای عراقی در سال 1991 حتی پس از خروج از کویت را فاش میکند.
بنا به گزارش خبرگزاری اسپوتنیک، در میان اسنادی که روز جمعه 29 دسامبر، آرشیو اسناد ملی انگلیس منتشر کرده، سندی محرمانه وجود دارد که تاکنون از اسناد رسمی حذف شدهبود؛ این سند شامل بحثهای بین «داگلاس هورد» وزیر خارجه وقت انگلیس و «جیمز بیکر» وزیر خارجه وقت آمریکا در 17 ژوئن 1991 است.
براساس این سند محرمانه، انگلیس و آمریکا بر سر امکان ادامه جنگ علیه صدام و نیروهایش حتی پس از خروج از کویت باهم رایزنی کردهاند؛ بحثها نشان میدهد انگلیس اشتیاق فراوانی برای همراهی با آمریکا در ادامه جنگ با عراق نشان میدهد، جنگی که آمریکا تمایل نداشت به تنهایی ادامه دهد.
این حملات قرار بوده تحت فرماندهی آمریکا صورت بگیرد، مسئلهای که «جان میجر»، نخست وزیر وقت انگلیس نیز با آن موافق بود و این مساله در نامهای محرمانه از سوی وزارت دفاع انگلیس به تاریخ 12 ژوئیه 1991 تأیید شد.
تقیسیم هزینههای سیاسی
بر اساس نامه وزارت دفاع نگرانی اصلی آمریکا این بود، در صورت ادامه اقدام نظامی علیه عراق،کسانی دیگری نیز میبایست در هزینههای سیاسی آن مشارکت داشته باشد که این نگرانی با ورود جنگندههای انگلیسی و فرانسوی رفع میشد.
هدف اصلی این حمله نظامی جدید علیه عراق، زرادخانههای ادعایی تسلیحات شیمیایی، بیولوژیکی و اتمی این کشور بود که دولت عراق به بازرسهای سازمان ملل اجازه نداده بود تا مشخص شود که بغداد دارای چه زرادخانههای شیمیایی، بیولوژیکی و سلاحهای دیگر است.
گفتگوهای داخلی در دولت وقت انگلیس شامل نگرانهایی درباره تامین لجستیکی شرکت این کشور در اقدام نظامی آتی میشد که یکی از این موارد استقرار جنگندههای نیروی هوایی این کشور در یک پایگاه هوایی در قبرس، به دلیل ترافیک بالای هوایی در پایگاه هوایی سازمان ناتو در پایگاه اینجرلیک ترکیه در جنوبشرقی ترکیه بود.
از جمله نگرانیهای دیگر مشروع و قانونیبودن چنین حملهای بود؛ براساس برخی اسناد کابینه انگلیس، افزایش تدریجی مجموعهای از حملههای هوایی علیه زیرساختهای عراق قانونیتر از حمله یکباره به این کشور بود.
متن گفتگوها همچنین نشان میدهد که توصیههای قانونی که دولت انگلیس درباره این مساله دریافت کرده روشن میکند که اقدام نظامی یکجانبه علیه یک کشور نقض منشور سازمان ملل بود و میبایست اجازه اقدام از سوی شورای امنیت صادر شود که در آن زمان اتحاد جماهیر شوروی از جمله اعضای دائم آن بود (بیشک شوروی با طرح حمله نظامی به عراق مخالفت میکرد).
«جنگ خلیج فارس» که از آن به عنوان «جنگ نخست خلیجفارس» نیز یاد میشود در تاریخ 2 آگوست 1990 آغاز شد، یعنی هنگامی که صدام با لشکرکشی به کویت این کشور را اشغال کرد.
چرا عراق به کویت حمله کرد؟
به نوشته اسپوتنیک،کویت به همراه شمار زیادی از کشورهای عربی، دولتهای اروپایی و همچنین آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی در جنگ عراق علیه ایران در سال 1980 تا 1988 از صدام و عراق پشتیبانی میکردند که در پی آن اقتصاد عراق نزدیک به ورشکستگی کامل قرار گرفت.
صدام با حمله به کویت میخواست خود را از شر بدهی وامهایی که در دهه 80 نزدیک به 60 میلیارد دلار در قالب وام از کویت و دیگر کشورهای حوزه خلیجفارس گرفته بود، خلاص کند.
پایان جنگ عراق علیه ایران، همزمان با بروز تنش بین عراق و کویت بود. ارتش عراق در زمان رژیم صدام و حزب بعث عراق در 1990 به کویت حمله و این کشور را اشغال کرد.
آمریکا پس از اشغال کویت توسط ارتش عراق، علیرغم توصیه جامعه جهانی به حلوفصل این بحران با گفتگو، بزرگترین اتحاد نظامی از جنگ جهانی به این سو را از کشورهای مختلف بوجود آورد و همراه با انگلیس نیروهای عراقی را از کویت خارج کردند، عملیاتی که به آن «عملیات طوفان صحرا» میگفتند.
پس از این واقعه رژیم دیکتاتوری صدام و رژیم بعث در عراق تا سال 2003 پابرجا بود؛ یعنی سالی که آمریکا به جمعآوری یک ائتلاف دیگر به بهانه حمله به سلاحهای شیمیایی و کشتار جمعی به عراق حمله کرد و از آن زمان تاکنون عراق هیچگاه رنگ آرامش و ثبات به خود ندیده است.
اسپوتنیک در پایان تأکید میکند: برخلاف توجیه اعلامی آمریکا برای حمله به عراق در سال 2003، هماکنون همگان میدانند که صدام در دهه 90 تمام زردادخانههای سلاحهای کشتارجمعی عراق را به بازرسهای سازمان ملل نشان داده و تحت نظارت آنها نیز منهدم شده بودند و چیزی مخفی دیگر نمانده بود.