فرد می‌تواند به موجب اختیار فسخی که قانون به شخص داده یعنی خیار عیب، غبن، تبعض صفقه، تدلیس، حیوان، تخلف شرط، تاخیر ثمن، مجلس و رویت، یا به وسیله شرطی که به موجب توافق طرفین در عقد وجود دارد و به آن خیار شرط می‌گویند، عقد را فسخ کند.