توانایی ایران برای ساخت ناوهایی با طول ٢٠٠ متر/ کدام کشورها «فرودگاه شناور» دارند؟
ما در خلیج فارس دارای جزایر بسیار ایده آلی هستیم که از لحاظ سوق الجیشی بسیار مفیدتر از ناوهای هواپیمابر هستند و میتوانند به بنیه دفاعی ما کمکهای فراوانی کنند. صمن آنکه ما میتوانیم از جزایر خودمان به عنوان ناوهای هواپیمابر ثابت استفاده کنیم.
کد خبر: ۳۷۸۲۶۰
تاریخ: ۲۷ آذر ۱۳۹۶ - ۲۱:۳۰
خبرگزاری میزان -
اما این نخستین باری نبود که یک مقام بلندپایه نظامی کشورمان، از توانایی جمهوری اسلامی در حوزه دریایی و ساخت «ناو هواپیمابر» سخن میگفت. حدود ۴ ماه پیش، در تاریخ ۵ شهریور ۱۳۹۶، امیر دریادار «امیر رستگاری» رئیس سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در گفتوگو با خبرنگار گروه سیاسی ، با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران از توانمندی ساخت ناو هواپیمابر برخوردار است، گفته بود: «ما این توانمندی را داریم، اما در حال حاضر ناو هواپیمابر در دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران وجود ندارد. به محض اینکه ناو هواپیمابر در دکترین دفاعی کشور قرار بگیرد و برای ساخت آن دستوری ابلاغ شود، آن را به شکلی کاملا بومی خواهیم ساخت».
همچنین امیر دریادار «حبیبالله سیاری» معاون هماهنگ کننده ارتش و فرمانده سابق نیروی دریایی ارتش نیز در تاریخ ۳ آذر ۱۳۹۵ با بیان اینکه ساخت ناو هواپیمابر برای جوانان ما کار سختی نیست، گفته بود: «اگر در استراتژی جمهوری اسلامی نیاز به ساخت چنین ناوی باشد قطعا متخصصان ما توانایی ساخت آن را دارند».
اما امروز علاوه بر این دو کشور، کشورهای انگلیس، فرانسه، هندوستان، برزیل، تایلند، اسپانیا و ایتالیا نیز «ناو هواپیمابر» در اختیار دارند. برخی از این کشورها ناوهایشان را از آمریکا و برخی از شوروی خریداری کردند و کشورهایی مثل انگلیس و فرانسه نیز خودشان اقدام به طراحی ناو هواپیمابر کردهاند. به جز آمریکا که دارای ۱۱ ناو هواپیمابر است، دو کشور اسپانیا و ایتالیا هر کدام دارای دو فروند ناو هواپیما هستند و شش کشور روسیه، انگلیس، فرانسه، هندوستان، برزیل، تایلند، هر کدام یک ناو هواپیمابر در اختیار دارند.
در دوره کنونی، «ناو هواپیمابر» یا همان فرودگاه شناور در کنار «زیردریاییهای بمبافکن»، مهمترین ابزارهای قدرت نظامی کشورها در دریا محسوب میشوند. این ناوها با قابلیت حمل دهها جنگنده و هلیکوپتر، در توسعهبخشی به قدرت نظامی کشورها نقش بسزایی را ایفا میکنند.
معمولا طول ناوهای هواپیمابر از ۲۰۰ متر آغاز میشود و این ناوها میتوانند سنگینی چند ده هزار تُن را با خود حمل کنند. سنگینیای که پرسنل کشتی و خلبانان و همچنین جنگندهها و هلیکوپترها آن را ایجاد میکنند.
گروه سیاسی : «نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران امروز قادر است ناوهایی با طول ٢٠٠ متر بعنی ٢ برابر جماران را بسازد». این جملهای بود که روز یکشنبه - ۲۶ آذر - سردار سرتیپ دوم «عباس سدهی» رئیس دفتر ارتباطات مردمی ستاد کل نیروهای مسلح در مراسم رونمایی از جدیدترین کتابهای تدوین شده توسط نداجا، آن را بیان کرد. جملهای که به فاصله کوتاهی در صدر خبرهای امنیتی و دفاعی کشور قرار گرفت.
اما این نخستین باری نبود که یک مقام بلندپایه نظامی کشورمان، از توانایی جمهوری اسلامی در حوزه دریایی و ساخت «ناو هواپیمابر» سخن میگفت. حدود ۴ ماه پیش، در تاریخ ۵ شهریور ۱۳۹۶، امیر دریادار «امیر رستگاری» رئیس سازمان صنایع دریایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در گفتوگو با خبرنگار گروه سیاسی ، با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران از توانمندی ساخت ناو هواپیمابر برخوردار است، گفته بود: «ما این توانمندی را داریم، اما در حال حاضر ناو هواپیمابر در دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران وجود ندارد. به محض اینکه ناو هواپیمابر در دکترین دفاعی کشور قرار بگیرد و برای ساخت آن دستوری ابلاغ شود، آن را به شکلی کاملا بومی خواهیم ساخت».
همچنین امیر دریادار «حبیبالله سیاری» معاون هماهنگ کننده ارتش و فرمانده سابق نیروی دریایی ارتش نیز در تاریخ ۳ آذر ۱۳۹۵ با بیان اینکه ساخت ناو هواپیمابر برای جوانان ما کار سختی نیست، گفته بود: «اگر در استراتژی جمهوری اسلامی نیاز به ساخت چنین ناوی باشد قطعا متخصصان ما توانایی ساخت آن را دارند».
در دوران جنگ سرد، به دلیل رقابتی که میان شوروی و آمریکا وجود داشت، هر دو این کشورها به قصد ایجاد رعب و با هدف کشورگشایی، با صرف بودجههایی هنگفت، اقدام به طراحی و ساخت چندین ناو هواپیمابر کردند.
اما امروز علاوه بر این دو کشور، کشورهای انگلیس، فرانسه، هندوستان، برزیل، تایلند، اسپانیا و ایتالیا نیز «ناو هواپیمابر» در اختیار دارند. برخی از این کشورها ناوهایشان را از آمریکا و برخی از شوروی خریداری کردند و کشورهایی مثل انگلیس و فرانسه نیز خودشان اقدام به طراحی ناو هواپیمابر کردهاند. به جز آمریکا که دارای ۱۱ ناو هواپیمابر است، دو کشور اسپانیا و ایتالیا هر کدام دارای دو فروند ناو هواپیما هستند و شش کشور روسیه، انگلیس، فرانسه، هندوستان، برزیل، تایلند، هر کدام یک ناو هواپیمابر در اختیار دارند.
در دوره کنونی، «ناو هواپیمابر» یا همان فرودگاه شناور در کنار «زیردریاییهای بمبافکن»، مهمترین ابزارهای قدرت نظامی کشورها در دریا محسوب میشوند. این ناوها با قابلیت حمل دهها جنگنده و هلیکوپتر، در توسعهبخشی به قدرت نظامی کشورها نقش بسزایی را ایفا میکنند.
معمولا طول ناوهای هواپیمابر از ۲۰۰ متر آغاز میشود و این ناوها میتوانند سنگینی چند ده هزار تُن را با خود حمل کنند. سنگینیای که پرسنل کشتی و خلبانان و همچنین جنگندهها و هلیکوپترها آن را ایجاد میکنند.