به گزارش گروه جامعه ، عاطفه رشنوی مدیر پایگاه میراث جهانی چغازنبیل گفت: این عملیات پس از برپایی کارگاه خشت و اندود در محوطه و تولید مصالح بهینه و همخوان، بر اساس مطالعات آزمایشگاهی درباره مصالح اصیل زیگورات چغازنبیل اجرایی شده است.
وی افزود: با توجه قدمت و ماهیت خشتیآجری ساختارهای معماری و باستانشناختی در محوطه تاریخی چغازنبیل و شدت بارشهای زمستانی در خوزستان به عنوان اصلیترین تهدید در بناهای خشتی و آجری با قدمت چند هزاره، ضرورت پایش و رسیدگی دائم به آثار این محوطه تاریخی را دوچندان میکند.
رشنوی ادامه داد: بر همین اساس، کنترل و اصلاح شیببندی حوزههای آبریز تقسیم شده در سطوح زیگورات برای هدایت صحیح آب بهسمت ناودانهای موجود، پاکسازی ناودانهای زیگورات و بازبینی کارایی ناودانها پس از بارندگی، اندود قله زیگورات در بخشهای مورد نیاز، پرکردن حفرههای ایجادشده در قله و طبقات زیگورات، اصلاح شیببندی دروازهها و صحن اول زیگورات به ویژه در قسمت پای دیوارها و ناودانها، احداث ماهیچههای خشتی و کاهگلی روی لبه صفهها، طبقات و پای دیوارهای زیگورات و تعریف شیب با هدف هدایت آبهای سطحی کنترلنشده، اجرای اندود کاهگل در قسمتهای موردنیاز حصارهای اول و دوم، و همچنین مرمت بخشهای آسیبدیده در معابد، ساختمان آرامگاه، کاخ شماره ۲ و ۳ و سازه دفع آب، از جمله اقداماتی است که در این مرحله از مرمت اضطراری در محوطه میراث جهانی چغازنبیل انجام میشود.
معبد و محوطه تاریخی چغازنبیل، بقایای شهری مقدس از دوران ایلام میانه هستند، که در قرن ۱۳ پیش از میلاد با نام دوراونتاش در شمال خوزستان رونق داشت. بنای زیگورات چغازنبیل پس از کشف در اوایل قرن حاضر خورشیدی، در سال ۱۳۵۸ به عنوان نخستین اثر ایرانی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و اکنون پایگاه میراث جهانی چغازنبیل و هفتتپه از آن حفاظت میکند.