: علی نصیریان در برنامه هفت شب گذشته گفت: نگاه و فیلمنامه "ایران برگر" من را ترغیب به حضور در آن کرد و گویش لری نیز بسیار برایم دشوار بود.

به گزارش خبرنگار رادیو و تلویزیون ،علی نصیریان درآخرین برنامه هفت که در سال93و با اجرای "محمود گبرلو" اجرا شد،به استودیوآمد و در ابتدا از سابقه بازیگری خود چنین گفت:بالای 60 سال است که در عرصه بازیگری فعالیت می کنم و از سال 1331کار تئاتر را شروع کردم و بیش از 50سال است که از ایفای نقش من در فیلم های سینمایی متفاوت نیز می گذرد.

وی در پاسخ به سوال مجری این برنامه مبنی بر اینکه بعد از این همه سال فعالیت در عرصه بازیگری چه حس و حالی دارد،افزود:همان شوق و شور همیشگی را دارم با این تفاوت که دیگر توانایی گذشته را ندارم و به طبع یک سری کارها را نمی توانم مثل گذشته انجام دهم.

انگیزه من،شوقم بود

نصیریان در ادامه برنامه با اشاره به رمز ماندگاری خود ادامه داد:در زمان های گذشته مثل امروز رفتن به دانشگاه و درس بازیگری را خواندن به شکل امروزی نبود و من با عشق و ممارست در کار نهایت سعی خود را برای بهتر بودن کردم.آنچه که انگیزه خودم بود،شوقم بود.

به عقیده من یک بازیگرباید در جریان امور زندگی مردم باشد و تا می تواند به مطالعه پرداخته و دید خود را وسیع کند،تا بتواند با مردم باشد و در کارش هم موفق عمل کند.

این استاد گرانقدر با اشاره به ایفای نقش در آثار شاخص سینمای ایران گفت:من از تئاتر شروع کردم و همانطور که می دانیم تئاتر احساسی با تئاتر رمانتیک فرق می کند.بنیان کار تئاتر ما با شیوه ای متفاوت شروع شد و به دنبال آن کارگردانانی مثل "کیمیایی" کارهای شاخص نمایشی را توانست به روی پرده سینما ببرد.
وی با اشاره به نمایش "گاو"تصریح کرد:"گاو" در ابتدا به صورت نمایش در تلویزیون اجرا شد و بعد ازآن به سینما رفت ودر زمان هم کارگردانان همه چیز را به بازیگر تئاتر توضیح می دادند،به این دلیل که بازیگر تئاتر با مدیوم سینما،لنز و چیز های دیگر آشنا نبود.

اشکالی نمی بینم که بازیگران تئاتر و سینما در حوزه یکدیگر وارد شوند

نصیریان در پاسخ به این سوال که حضور بازیگران تئاتر و سینما درحوزه کاری یکدیگر اشکالی ندارد،اظهار داشت:پیش می آید کسانی که در تئاتر نبودند به سینما می روند،به هر صورت باید یک جایی مبانی را آموزش دیده باشند ولی چون در تئاتر، فرد با شخصیت این مبانی آشنا می شود گذراندن آن ضروری است و شکلی دیگر رادر سینما اجرا می کند.

وی ادامه داد:به یاد دارم وقتی ما می خواستیم فیلم سینمایی "گاو" را به کارگردانی "مهرجویی"کار کنیم،او با ما تمرین بسیار می کرد و ما را با مدیوم سینما و کار جلوی دوربین آشنا می کرد و ما را در جریان میزانسن کار قرار می داد.

با بیشتر دوستان تئاتری خود زندگی کردم

استاد نصیریان در پاسخ به این سوال که چقدر رفاقت بچه های قدیمی تئاتر به کمک آنها می آمد و اینکه نسل جوان خیلی به این موضوع اعتقادی ندارند،گفت:این نکته مهمی در همه جای دنیاست که بیشتر گروه های تئاتری با یکدیگر کارمی کنند و با هم دوستان خوبی هستند و دقیقا در همان زمان که "گاو" با آن بازیگران ساخته شد همه ما،همان دوستان تئاتری بودیم که با یکدیگرآن نمایش را کار کرده بودیم،و این مسئله خیلی به ما کمک کرد.

ما با هم دوستان خوبی بودیم و رفت و آمد خانوادگی داشتیم.باید بگویم این شکل از رابطه در گروه های تخت حوضی هم به چشم می آمد،و آنها با افراد غریبه نیز به سختی می توانستند در گروه فعالیت کنند.

به تجربیات اساتید تئاتر گوش می کردم

این هنرمند کشورمان با بیان این مطلب باید به تجربیات بزرگان تئاتر گوش کرد و از آنها آموخت،ابراز داشت:وقتی کسانی چون "پری صابری" و "داوود رشیدی" که از خارج از کشور برگشته بودند و درباره تئاتر صحبت می کردند،من به دقت به آنها گوش می کردم،تا به سر نخ برسم، و این یعنی خود آموزی که من آن را به نسل جوان پیشنهاد می کنم.

وی افزود:در کار بازیگری، یک بخش تعلیم گرفتن نزد اساتید آن عرصه است و دیگری خود آموزی، که باید به بخش دوم بیشتر اهمیت داده شود و آن گوش کردن به حرف اساتید است.گوش کردن و خواندن کتاب های ادبی در کنار ارتباط با مردم،می تواند سکوی پرتاب هنرمند باشد.

وی با اشاره به چگونگی انتخاب فیلمنامه ها در سینما ادامه داد:اولین برخورد من با فیلمنامه و حسی که از آن به من دست می دهد،تکلیف ادامه کار من را روشن می کند و انگیزه حرکت من می شود.

ابراهیم حاتمی کیا را از قبل می شناختم

بازیگر فیلم سینمایی "بوی پیراهن یوسف" با اشاره به همکاری خود با ابراهیم حاتمی کیا،گفت: قبل از "بوی پیراهن یوسف"، "ابراهیم حاتمی کیا" را از کارهای خوب قبلش می شناختم و برای من ناشناخته نبود.

با "علی حاتمی" از تئاتر آشنا بودم

نصیریان با یادی از "علی حاتمی" درباره فعالیت خود با وی چنین می گوید:با "علی حاتمی" از تئار آشنا بودم و بعد با نگارش فیلم نامه های دیگر به سینما آمد و در کار "ستارخان" نیز به همراه "عزت الله انتظامی" با او همکاری کردم.

"علی حاتمی" سناریو را کامل می نوشت و اعتقاد نداشت که بازیگرباید بداهه گویی کند.او شب قبل از تصویربرداری همه دیالوگ ها را می نوشت و صبح به ما می داد و ما می گفت که چگونه باید آن ها را بگوییم و او می گفت که همه را یک جا نمی گیریم و"علی حاتمی"طراوت خاصی را در دیالوگ های خود می گذاشت و اعتقاد داشت بعد از ان دیالوگ ها "دوبله" به کار حس بیشتری می بخشد و به یاد دارم "ناصر طهماسب" گاه سر لوکیشن می آمد و از نزدیک تماشاگر کار می شدند.

ممیزی های سینما همه چیز را تحت شعاع قرار می دهد

نصیریان در پاسخ به این سوال که وضعیت سینمای ایران را چگونه می بیند،گفت:متاسفانه ممیزی ها همه چیز را از بین می برد و چیز بهتری هم ندارد که جایگزین آن کند.به عقیده من حد اقل باید 50درصد سینما باید جذابیت داشته باشد تا مردم به سینماها بیایند،ممیزی ها همه چیز را تحت شعاع قرار میدهند.

وی اظهار داشت: سینما باید مشکلات مردم و درد اجتماع را بیان کند تا مردم آن را دنبال کنند.

هنوز بعد از 80 سال وابسته تئاتر و سینما هستم

نصیریان با بیان این مطلب که خیلی فرصت دنبال کردن کارهای نسل جوان را ندارد، افزود: هر نسلی استعداد خاص خودش را داشته و در دوره خودش خالق آثار ماندگاری خواهد بود.گاه فیلم های سینمایی را می یبینم و هنوز بعد از 80 سال وابسته تئاتر و سینما هستم.

وقتی بازی نمیکنم بیشتر با خانواده هستم و به مطالعه می پردازم

وی با اشاره به نگاه مالی کلاس های بازیگری گفت:این کلاس ها مورد تایید من نیست و دانشگاه را مناسب تر می دانم،البته بحث کارگاه آموزشی استاد سمندریان فرق می کرد ولی امروزه بیشتر این کلاس ها به پول و مسائل مادی فکر می کنند.

به بازیگران جوان هم می توان اعتماد کرد

نصیریان با اشاره به این مطلب که کار خوب می تواند اعتمادها را به طرف نسل جوان بیشتر کرد،گفت:با کار خوب می توان به نسل جوان اعتماد کرد ولی این که شما می پرسید آنها می توانند الگوی مناسبی برای هم نسل های خود باشند را نظری ندارم و فتوا صادر نمی کنم.

در ادامه مسعود جعفری جوزانی در استودیو برنامه "هفت" حاضر شد و با اشاره به شان و منزلت استاد علی نصیریان گفت:وی انسان بزرگ و فرهیخته ای است که ای کاش اخلاق این مرد بزرگ را نسل امروز می آموخت.من با علی نصیریان و دیگر هنرمندان هم نسل او کارهای بسیاری کردم و باید بگویم که روح پهلوانی و فرهنگ ایرانی در کنار نظم استوار در آنها دیده می شود.

وی با اشاره به فیلم تازه خود،گفت: این فیلم، طنز"در چشم باد" است که به صورت خنده داری
که در آن می بینیم که افرادی به دنبال قدرت بوده و نیزعده ای دیگر به دنبال رای خود هستند، اما آنها نمی دانند که چه چیز را طلب می کنند و به طور کلی به عقیده من دعوایی اتفاق می افتد که خود شوخی با تاریخ است.

من با همه وجودم تلاش کردم که فیلمی بسازم تا لبخند را بر روی لبان مخاطبان بیاورد وهمه مردم را برای دیدن آن فیلم به سینماها بکشاند.

جوزانی ادامه داد: با وجود طنز بودن محتوای این اثر،"ایران برگر" فرقی با دیگر کارهای من ندارد.برای ساخت "درچشم باد" تاریخ معاصر ایران را به شدت مطالعه کردم وکمدی خاصی را در آن دیدم و این انگیزه شد تا "ایران برگر" را بسازم.

در ادامه نصیریان با اشاره به حضور در "ایران برگر"گفت:نوع نگاه کارگردان و فیلمنامه برای من کافی بود تا در این فیلم سینمایی بازی کنم.

لهجه لوری برای من سخت بود

استاد نصیریان درباره لهجه لوری خود در این فیلم سینمایی افزود:برای من داشتن لهجه لوری خیلی سخت بود،مثل خیلی از کارهایی که در تئاتر داشتیم.

در ادامه جوزانی نیز گفت:گاه دیده می شود که قوم ها اعتراض می کنند که چرا از لهجه ما استفاده کردید،ولی باید بدانند که این یک تمثیل است و من زبان و گویش خودم را انتخاب کردم.

مسعود جعفر جوزانی در پایان ان برنامه به مخاطبان گفت که منت می گذارند که فیلم من را ببینند و اگر پسند آنها شد که خوشحالم و اگر که دوست نداشتند،دیگر ضعف من است و در صدد رفع آن بر خواهم آمد و نیز استاد نصیریان برای مردم ایران آرزوی سلامتی و سال خوشی را داشتند.