به گزارش گروه فضای مجازی و به نقل از ایندیپندنت، «آدولف هیتلر»، دیکتاتور آلمان نازی که علاقه زیادی هم به حمله به فرانسه داشت، دستور ساخت یک توپخانه غول پیکر را داده بود که به راحتی می توانست «خط دفاعی ماژینو» در فرانسه را ویران کند.

خط دفاعی ماژینو که پیش از جنگ جهانی دوم بوسیله فرانسوی ها ساخته شد، تنها مانع اصلی میان آلمان و غرب اروپا بود. این خط دفاعی، دیواری محکم و بتُنی به طول 322 کیلومتر بود.

در سال 1941 یک شرکت تولیدکننده سلاح آلمانی به نام «فردریک کروپ ای.جی» ساخت سلاح ویرانگر آدولف هیتلر را آغاز کرد.

این توپخانه مخوفِ 4 طبقه به نام «گوستاو» 155 فوت (47 متر) طول داشت. وزن این سلاح 1350 تن (1350000 کیلوگرم) بود و می توانست گلوله های توپی 10 هزار پوندی (حدود 4.5 تن) را پرتاب کند.

بنابر اعلام «پیتر چن»، یک تاریخدان آمریکایی، شرکت «فردریک کروپ» این سلاح را به صورت رایگان در اختیار نازی ها قرار داد تا به نوعی همکاری خود را با آنها در جنگ اعلام کند.

در بهار سال 1942، توپ «گوستاو» برای نخستین بار برای محاصره شهر «سواستوپول» در شبه جزیره کریمه مورد استفاده قرار گرفت و حدود 300 گلوله به این شهر پرتاب کرد.

این درحالیست که پس از مدتی حزب نازی متوجه شد که این اسلحه غول پیکر می تواند عواقب جبران ناپذیری برای آنها به دنبال داشته باشد. به همین دلیل در کمتر از یک سال، نازی ها استفاده از این سلاح پرهزینه و غول پیکر را قطع کردند.

نازی‌ها در نهایت به دلایل زیر استفاده از این سلاح را متوقف کردند:

اندازه بزرگ این سلاح آن را به راحتی هدف بمب افکن ها قرار می داد.

جابجایی آن نیاز به ساخت یک مسیر تخصصی پرهزینه داشت.

این سلاح غول پیکر نیاز به 2000 خدمه برای راه اندازی داشت.

این سلاح 5 قسمت داشت که متصل کردن بخش‌های آن به هم در میدان جنگ 4 روز زمان می برد. همچنین انجام اندازه گیری های لازم برای پرتاب یک گلوله از آن به چندین ساعت زمان نیاز داشت.

منبع:باشگاه خبرنگاران جوان