به گزارش گروه فضای مجازی ، برخی از تحقیقات نشان داده اند که استفاده از مینرال ها و مکملهای مشخص شده برای دیابت، به طور قابل توجهی منجر به بهبود حساسیت به انسولین و جلوگیری از علائم خطرناک و خارج از کنترل دیابت خواهد شد.

منیزیم: افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۲ اغلب دارای مشکلاتی در حفظ طبیعی سطح منیزیم به دلیل افزایش قند خون هستند. این یک مشکل جدی است چرا که منیزیم موجود در غذاهایی مثل حبوبات و آجیل، سبزیجات، برنج قهوه ای و نان گندم کامل نقش مهمی در پردازش موثر کربوهیدرات ها ایفا می کند. هنگامی که سطح منیزیم کم است، مقاومت به انسولین و خطر ابتلا به عوارض خطرناک دیابت افزایش می یابد.

زینک: روی مانند منیزیم، زمانی که سطح قند خون بالا می رود، از طریق ادرار از بدن دفع می شود و این خطر ابتلا به کاهش سطح روی را در افراد مبتلا به دیابت بالا می برد. روی نقش مهمی را در تولید انسولین دارد و هنگامی که سطح آن کاهش می یابد، قند خون می تواند خارج از کنترل بالا برود و عوارض جدی دیابت را افزایش دهد. به همین دلیل پزشکان اغلب توصیه به مصرف روی به صورت مکمل یا از طریق مواد غذایی مانند لوبیا، آجیل، دانه ها و سویا، به بیماران دیابتی می کنند.

آلفالیپوئیک اسید: اسید آلفا لیپوئیک که به عنوانALAشناخته می شود، یک آنتی اکسیدان قوی است که به گفته محققان کلینیک مایو به کنترل علائم نوروپاتی دیابتی کمک می کند؛ عارضه عصبی که بسیار جدی است و می توان تاثیر عمده ای بر وضعیت سلامت بیماران دیابتی بگذارد و حتی منجر به قطع عضو شود. اسید آلفا لیپوئیک برای کمک به نگهداری سطح انسولین و کنترل قند خون مهم است و به طور طبیعی در غذاهایی مانند مخمرها، جگر، اسفناج، کلم بروکلی، سیب زمینی و ... یافت می شود. مصرف مکمل های این آنتی اکسیدان نیز امکان پذیر است.

گامالیپوئیک اسید: مانند اسید آلفا لیپوئیک، گامالیپوئیک اسید یاGLAنیز یک آنتی اکسیدان قوی است که به گفته کارشناسان مصرف آن در دیابتی ها برای بالابردن عملکرد اعصاب آسیب دیده توسط نوروپاتی دیابتی توصیه می شود. علائم وسیع نوروپاتی دیابتی شامل بی حسی اندام، مشکلات گوارشی، مسائل ادراری و حتی اختلال در عملکرد قلب است. با این حالGLAبه صورت مکمل در دسترس است و از طریق غذاهایی مانند روغن گل پامچال، روغن گل گاوزبان و روغن دانه های توت می توان آن را به دست آورد.

کارنیتین: یکی از خطرناک ترین شرایط مرتبط با دیابت، کتواسیدوز دیابتی است یعنی زمانی که بدن نتواند به درستی انسولین تولید کند. هنگامی که این اتفاق می افتد، بدن شروع به استفاده از چربی ها به عنوان سوخت می کند و این فرایند اگر درمان نشود، می تواند حتی کشنده باشد. کارنیتین یک اسید آمینه موجود در غذاهایی از قبیل گوشت قرمز، غذاهای دریایی، مرغ و محصولات لبنی است که به جلوگیری از کتواسیدوز دیابتی کمک می کند. مصرف کارنیتین باعث جلوگیری از استفاده از چربی ها برای تولید انرژی و جلوگیری از وارد شدن اسیدهای خطرناک به جریان خون می شود.

کروم: کارشناسان ادعا می کنند کروم تاثیرات مثبتی بر دیابت نوع ۱ و دو دارد. هنگامی که سطح کروم در حالت طبیعی است، تحمل گلوکز، کاهش سطح کلسترول و تری گلیسیرید به راحتی امکان پذیر است. ضمن این که این حالت منجر به افزایش سطح اچ دی ال یا کلسترول خوب خون نیز می شود. کروم را می توان از طریق مصرف مکمل ها یا استفاده از منابع غذایی مانند پنیرها، نان گندم کامل، انواع ادویه به دست آورد.

ویتامین دی: می توان به شکل مکمل یا از طریق فراورده های غذایی مانند شیر سویا، شیر گاو، ماهی، تخم مرغ آن را به دست آورد. ویتامین دی برای کمک به بیماران دیابتی نوع ۱ و ۲ مفید است و منجر به تنظیم تولید انسولین می شود. مصرف این ویتامین برای کاهش علائم افسردگی و بهبود خلق و خوی نیز مفید است.

بیوتین: مصرف این ویتامین در بیماران دیابتی منجربه حفظ سطح انسولین خون می شود و این کار با بهبود سطح گلوکوکیناز آنزیم که مسئول استفاده از گلوکز است صورت می گیرد. آنزیم گلوکوکیناز که در کبد وجود دارد، اغلب در مبتلایان به دیابت بسیار کم است. بیوتین در غذاهایی از قبیل بادام و تخم مرغ به میزان زیاد وجود دارد و مکمل های آن نیز در دسترس هستند.

منبع: آوای سلامت