به گزارش گروه فضای مجازی ، اگر از کسانی هستید که همیشه به دنبال جاذبه‌های ترسناکید تا هیجان و ترس را احساس کنید این مطلب برای شماست، چون می‌خواهیم از جاذبه‌ای حرف بزنیم که کمتر کسی جرات بازدید از آن را دارد. در شهر پالرمو، پایتخت سیسیلی ایتالیا جاذبه‌ای ترسناک و عجیب است که گردشگران زیادی از آن دیدن می‌کنند. این جاذبه چیزی نیست به جز دخمه کاپوچین. اگر می‌خواهید از این دخمه که از مخوف‌ترین مکان‌های دنیا می‌باشد بیشتر بدانید در ادامه ما را همراهی کنید.

 

دخمه کاپوچین


مرده‌ها همیشه برای انسان‌ها جذابیت خاصی داشته اند در بعضی از فرهنگ ها، مرده هیچ وقت به حال خود را نمی‌شود و تعامل خودش را با زنده‌ها حفظ می‌کند. بعضی‌ها اعتقاد دارند که مرده‌ها از طریق اشیاء با زنده‌ها ارتباط برقرار می‌کنند. در حالی که این نوع از تعامل با مرده‌ها از طریق ارواح انجام می‌شود، اما زنده‌ها با بقایای فیزیکی مرده‌ها هم تعامل دارند. یکی از متداول‌ترین روش‌های این تعامل، مومیای کردن بدن مرده هاست.

 

با اینکه معروف‌ترین مومیایی‌ها متعلق به مصر باستان است، اما آن‌ها تنها مومیایی‌های دنیا نیستند، تمدن‌های زیادی در دوره‌های مختلف زمانی، مرده‌ها را مومیایی می‌کردند که یکی از آن‌ها مومیایی‌های دخمه کاپوچین در پالرموست. اینکه چه شد که این دخمه ناگهان به محلی برای مومیایی کردن مرده‌ها تبدیل شد داستان جالبی دارد در قرن ۱۶ مسئولان کاپوچین به این تنیجه رسیدند که دخمه آن‌ها از ویژگی‌های طبیعی خاصی برخوردار است که به مومیایی شدن مرده‌ها کمک می‌کند. اینکه دقیقا چه عاملی باعث ویژگی خاص این دخمه شده دقیقا مشخص نیست، اما گفته می‌شود که آب و هوای خشک دخمه روند مومیایی شدن بدن مرده‌ها را سریع‌تر می‌کند. یکی از اولین کسانی که در اینجا مومیایی شد شخصیتی مذهبی به اسم «سیلووسترو» بود که آنقدر شخصیت مهمی بود که افراد زیادی برای دیدن او به پالرمو سفر می‌کردند. این شخص، قدیمی‌ترین مومیایی این مجموعه است و از سال ۱۵۹۹ در این دخمه قرار دارد.

از طرفی آوازه این دخمه و اینکه بدن مرده‌ها در آن سالم می‌ماند باعث شد تا توجه مردم این شهر هم به این دخمه جلب شود و افراد زیادی بودند که دلشان می‌خواست پس از مرگ در این دخمه مومیایی شوند به این ترتیب از آن زمان تا به حال حدود ۸ هزار سیسیلی در این دخمه مومیایی شده اند.

 

 

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.