امیر قشقایی روابط عمومی کانون انجمن های صنفی آموزشگاه های فنی و حرفه ای در گفت و گو با خبرنگار گروه فرهنگی با اشاره به سختی های مسیر "پیاده روی اربعین" گفت: مسیر طولانی پیاده روی اربعین از لحاظ جسمانی بدون شک سختی‌های زیادی دارد اما در این راه روح انسان بر اثر همین سختی‌ها جلا پیدا می‌کند. یاد مصائب حضرت زینب(س) در صحرای کربلا باعث می‌شود تا به یاد بیاوریم که آنچه بر ما می‌گذرد هیچ نیست.

وی ادامه داد: روح هر بنده‌ای که در مسیر پیاده روی اربعین پا می‌گذارد لحظه به لحظه صیقل یافته و به خدا نزدیک می‌شود. همه در این مسیر یکدل می‌شوند. دیگر نژاد و رنگ و اقلیم بی معنی است. فضای معنوی همراه با نوحه سرایی و مداحی شور زائران را دو چندان می‌کند.

این فعال دانشجویی افزود: از همان ابتدای مسیر "طریق الحسین (ع)" موکب های بزرگی برای پذیرایی و استراحت زائران حسینی فراهم شده بود که پیاده ها می توانستند در آنجا اقامت کرده و تمامی مایحتاج خود را فراهم آورند. پدید آوردن این موکب ها گاهاً از سوی ایرانی ها و بیشتر از سوی عراقی ها برای استقبال از مسافران صورت می گرفت.

وی اضافه کرد: "طریق الحسین" شروع نشده مسیر عاشقی آغاز می‌شود و این شروع جایی نیست جز نجف اشرف و ملاقات با امیر المومنین. برای شروع چنین سفری چه چیز بهتر از آنکه به پابوس"حضرت علی (ع)" برویم. حال و هوای شهر نجف به هیچ وجه قابل وصف نیست چون پذیرایی و استقبال عراقی ها بی نظیر است و حتی گاهی بر پای زوار حرم بوسه می زنند.

قشقایی در همین راستا تصریح کرد: شهر نجف این روزها پر از میهمان و میزبان است. هیچکس از تو نمی پرسد که هستی و از کدام شهری، فقط و فقط احترام بی نهایتی است که مردم عراق برای ایرانیان و شیعیان قائل هستند. درب خانه اهالی نجف  شب ها روی زوار باز است و علاوه بر جای خواب، پذیرایی و شستشوی لباس ره توشه فردا را نیز به زائران می‌دهند. در شهر کوفه که در بین مسیر ما است شخصی به نام "ابومسلم" که پیر آن شهر است تعریف می کرد که خانه اش را تماماً برای پذیرایی از زائران ایرانی وقف کرده است. علاوه بر خانه اش ماشین هایی آماده خریداری کرده و زوار را سر مسیر می رساند.

روابط عمومی کانون انجمن های صنفی افزود: پس از این ما پا در جاده "طریق الحسین" می گذاریم که با ستون هایی که به عمود معروف هستند تا حرم "حضرت ابوالفضل(ع)" نشانه گذاری شده اند. هرلحظه از این راه لحظاتی را برای انسان به همراه دارد که در هیچ راه دیگری قابل لمس نیست و شور رسیدن به بین الحرمین طولانی بودن مسیر را کاملاً از بین می برد. علاوه بر این حضور موکب هایی که برای زائران تهیه شده حال هوای خوبی برای پیاده روان ایجاد می کنند. هستند کسانی که جد اندر جد به عشق "امام حسین (ع)" در این راه به پذیرایی از زائران می پردازند و حالا که مسیر باز شده با کامیون های بزرگ تعداد زیادی تشک و پتو، وسایل گرمازا، خوراک و پوشاک برای زائران مهیا می کنند.

قشقایی از پذیرایی ویژه عربی در مسیر "پیاده روی اربعین" گفت و تصریح کرد: در این مسیر تعداد زیادی از مردم عراق برای زائران خدمات ویژه ای انجام می دهند. به عنوان مثال به مسافران خسته از راه شربت و شیرینی و خرما می دهند و پاهای آنان را ماساژ می دهند. یکی از پذیرایی های خاص آنا سرو قهوه عربی و تلخ است تا مسافرانی که شب راه می روند خواب آلوده نشوند.

وی لحظه حضور در کربلا را وصف ناشدنی خواند و ادامه داد: لحظه رسیدن به کربلا بی مثال است. همه طولانی بودن مسیر فراموش می شود و فضایی ایجاد می شود که نمی شود با کلام آن را توصیف کرد. پس از رد کردن آخرین عمود و رویت ضریح مبارک "حضرت ابوالفضل (ع)" و "امام حسین(ع)"حس غریبی به من دست داد. حسی که مطمئنم در زندگی هر فرد فقط یکبار ایجاد می شود و امیدوارم برای تمام ایرانیان و شیعیان اتفاق بیافتد. بعد از دیدن حرم ایشان ناخودگاه اشک می ریختم و نمی توانستم این شوق درونی را به هیچ وجه کنترل کنم و می پرسیدم که خدایا من کجا هستم؟