به گزارش خبرنگار گروه اقتصاد ، گردشگری در سراسر جهان با رشد خیره کننده در حال توسعه است و کشورهای مختلف را بر آن داشته تا برای کسب درآمد از طریق این صنعت به اجرای برنامه هایی از جمله گسترش و ایجاد تورهای متنوع برای جذب گردشگر بپردازند.

براساس آمار سازمان جهانی گردشگری، تا سال 2020 میلادی صنعت گردشگری در جهان با رشد و رونق بالایی روبرو خواهد شد تا جایی که شاید این صنعت بتواند به لحاظ درآمد زایی با صنعت نفت رقابت کند.

توجه کشورهای مختلف به صنعت گردشگری در کنار بحث درآمد زایی این صنعت بسیاری از کشورها را به ایجاد پایه و زیرساخت برای گسترش و جذب گردشگران سوق داده است.

بدون شک هتلداری یکی از صنایعی است که رشد و ارتقا آن در جهت افزایش آسایش و رفاه گردشگران می تواند به رشد و توسعه گردشگری کمک شایانی کند.

هتل‌ها بر اساس معیارهایی که هر نهاد برای رتبه‌بندی خود در نظر می‌گیرد ارزشیابی می‌شوند و باوجود گوناگونی رتبه‌بندی‌ها، به‌طور کلی می‌توان از تعداد ستاره‌های هر هتل کیفیت خدماتی را که ارائه می‌دهند پیش‌بینی کرد.
در این گزارش به تعریف هتل های تک ستاره تا پنج ستاره می پردازیم و چگونگی دریافت ستاره از سوی هتل ها را بررسی خواهیم کرد.

با این حال راه‌های زیادی برای رتبه‌بندی هتل‌ها وجود دارد، اما در سیستم بین‌المللی، هتل‌ها براساس خدمات و امکاناتی که به مسافران خود ارایه می‌دهند، مساحت و محل قرار گرفتن مجموعه و نیز امور انسانی و مدیریتی مربوط به هتل، ستاره دریافت می‌کنند. در هتل‌ها، هرچه امکانات پیشرفته‌تر و خدمات در سطح بهتری ارایه شود، تعداد ستاره آنها افزایش می‌یابد.

 هتل های 5 ستاره
این هتل ها، عالی ترین خدمات را به مشتریان خود ارائه می دهند و امکاناتی چون سیستم صوتی، ویدئویی و جکوزی را هم به متقاضیان ارائه می دهند. رستوران‌های متعددی در فضای هتل‌های ۵ ستاره وجود دارد که انواع و اقسام غذاها را در منوی خود دارند. خدمات داخل اتاق شبانه‌روزی است و باشگاه بدن‌سازی، خدمه، پارکینگ و سایر خدمات از ملزومات این نوع هتل‌ها است.

هتل های 4 ستاره
هتل ها با محیط رسمی، بزرگ و با خدمات درجه ۱ در این گروه قرار می‌گیرند. نزدیکی به مراکز خرید، محیط‌های تفریحی و رستوران‌ها نیز از دیگر امتیازات این هتل‌ها بوده و اتاق‌های مبله زیبا، رستوران، خدمه و پارکینگ هم از خدمات این هتل‌ها محسوب می شود.

هتل های 3 ستاره
هتل های 3 ستاره بیشتر در حاشیه بزرگراه‌ها و مراکز تجاری واقع‌ شده‌اند. خدمات این هتل‌ها به نسبت خوب است و دارای اتاق‌های بزرگ با لابی‌های آراسته هستند و رستوران این هتل‌ها معمولاً در حد متوسط بوده ولی صبحانه، ناهار و شام را ارائه می‌دهند. دربان، خدمه، باشگاه بدن‌سازی و استخر در بیشتر هتل‌های ۳ ستاره دیده می شود.

هتل های 2 ستاره

این هتل‌ها معمولاً بخشی از هتل‌های زنجیره ای به شمار می‌روند که دارای امکاناتی مناسب ولی محدود هستند. اتاق‌های کوچک یا متوسط این هتل‌ها مجهز به تلفن و تلویزیون است. خدمات داخل اتاق ممکن است ارائه نشود و معمولاً یک رستوران کوچک در فضای هتل موجود است.

هتل های 1 ستاره
این هتل‌ها معمولاً کوچک هستند و در ملک شخصی مالک آن واقع‌ شده‌اند. فضای این هتل‌ها بیشتر شخصی بوده و تسهیلات ابتدایی ارائه می‌دهند. این هتل‌ها باید در نزدیکی مراکز تجاری، پایانه‌های حمل‌ونقل عمومی و رستوران‌ها ساخته شوند.

حال این نکته حائز اهمیت است که سیستم ستاره دهی هتل‌ها و معنای تعداد ستاره‌ها در هر کشوری متفاوت است.

هم‌اکنون اتحادیه هتل‌های اروپایی (HOTREC ) مسئول نظارت بر استانداردهای وضع‌شده برای رتبه‌بندی هتل‌ها در ۲۸ کشور اروپایی است. بر اساس استاندارد رایج در اروپا و سیستم استاندارد آلمانی هر هتل متناسب با امکاناتی که ارائه می‌دهد از اتحادیه هتل‌های اروپایی تعداد ستاره مشخصی دریافت می‌کند و می‌تواند تعداد ستاره‌های دریافت شده را به‌عنوان درجه‌بندی هتل خود اعلام کند.

در این میان درجه‌بندی هتل‌های کشور شامل اطلاعاتی از قبیل حداقل الزامات درباره دسترسی به کارکنان، رضایت مشتریان، ویژگی ظاهری کارکنان هتل، اطلاعات شفاهی، تابلوهای نوشتاری، اطلاع‌رسانی، همراهی، پذیرایی، اقامت‌دادن، حمل‌ونقل، استقبال، خدمات پزشکی و فروشگاهی، نمازخانه، خدمات ویژه مهمانان کم‌توان، خدمات اجلاس، خدمات ورزشی، پارکینگ، لابی، حمام، سرویس بهداشتی، خدمات لباسشویی، خدمات تجاری، خدمات ارتباطی، خدمات صوتی‌وتصویری، خدمات عمومی اتاق‌ها، خدمات نوشیدنی، سرو ناهار و شام، تمامی خدمات غذا و غیره می‌شود.

حال این سوال مطرح می‌شود که هتل های ایرانی در مقایسه با هتل های خارجی در بحث استاندارهای جهانی در چه وضعیتی قرار دارند و آیا هتل های ایرانی برای ستاره گرفتن همه قوانین و استانداردهای بین المللی را رعایت می کنند یا خیر؟

برخی از کارشناسان بر این عقیده اند که هتل های ایرانی با استانداردهای جهانی فاصله دارند و دربرخی از هتل ها انتظارات مردم از دریافت خدمات و سرویس ها به طور کامل برآورده نمی شود.

با این حال برخی دیگر از کارشناسان معتقد هستند که هتل‌های ایرانی از نظر فضا و امکانات با هتل‌های خارجی قابل‌رقابت هستند و همپای آنها پیشرفت کرده‌اند. اما هتل‌های ایرانی از نظر نیروی انسانی تربیت‌شده در بخش‌های مختلف هتل، نسبت به هتل‌های خارجی و استانداردهای بین‌المللی دارای محدودیت هستند.