علیرضا قزوه در مراسم اختتامیه هفتمین جشنواره داستان انقلاب(جایزه امیرحسین فردی) گفت: وقتی انقلابمان را با انقلاب مصر مقایسه می کنیم درخواهیم یافت که انقلاب ما چه تفاوت‌هایی با دیگر انقلاب‌ها دارد. حتی مردم تاجیکستان نیز درباره انقلاب ما و حضرت امام خمینی(ره) شعر سروده‌اند که من حتی خاطره جالبی از یکی از تاجیک‌ها در زمان اقامتم در تاجیکستان دارم.

قزوه گفت: امیرحسین فردی شخصیتی بود که با درک درست از انقلاب اسلامی
ادبیاتی را متناسب با ادبیات و داستان انقلاب مدیریت کرد و داستان‌های
زیبایی در این زمینه تولید شد که ما امروز به آن‌ها افتخار می‌کنیم. در
اختتامیه جایزه همچنین باید از سیدمحمود گلابدره‌ای یاد کرد که ایشان هم
در این زمینه تلاش بسیار ثمربخشی انجام دادند.


شاعر «مولا ویلا نداشت» ادامه داد: وقتی انقلاب مصر را با انقلاب
اسلامی‌مان مقایسه می‌کنیم متوجه می‌شویم که آدم‌هایی مثل اخوانی‌ها در
زندان و در انتظار محاکمه‌اند و آن کسی که آن همه جلو انقلابی‌ها ایستاد
و آن همه استبداد به همراه داشت امروز آزاد است. درباره انقلاب اسلامی
هنوز بسیاری سندها و حرف‌ها وجود دارد که روایت نشده است. سفیری داشتیم
که من او را در هند دیدم و با او راجع‌به مبارک و انور سادات صحبت
می‌کردم. او می‌گفت این دو نفر از ساواک شاه در دوره‌ای که افسر بودند
پول می‌گرفتند و آن همه حمایتی که انور سادات از شاه می‌کرد و شاه او را
دوست صمیمی خودش می‌دانست برای این بود که آن پرونده‌ها رو نشود. در واقع
او ماهانه هزار دلار در دوره افسری‌اش از شاه پول می گرفت.

شاعر مجموعه شعر «صبح بنارس» ادامه داد: همان‌طور که گفتم سندهایی هست که
هنوز رو نشده. بسیاری از سندهای ما مربوط به زمان حمله انگلیس و دوره
مشروطه است که امروز بخشی از آن در حال رو شدن است. حتی سندهایی بود که
من از شهر «لکنو» راجع‌به یک روحانی بزرگی به نام میرزای شیرازی دیدم. او
فوت شده بود و سیدحسن اصفهانی نامه‌ای به میرحامد حسین در هند نوشته بود
که به سلطنت ابد وصل بودند و نُواب بودند. سیدحسن اصفهانی نامه نوشت که
میرزای شیرازی از دنیا رفته و 40 سر عائله و 200 تومان بدهی دارد و باید
خانه‌ای را که در آن سکونت دارد ترک کند. او از آن‌ها برای کسی که حکم
شکستن تنباکوها را می‌دهد کمک خواسته بود و محل سکونت آن مرجع بزرگ با
مشکل روبه‌رو می‌شود. چنین شخصی در واقع مرجعیت شیعه ماست که باید او را
بیشتر بشناسیم.

قزوه توضیح داد: به شهری در مرشدآباد هند رفتم. می‌خواستم با بچه‌های
نُواب مصاحبه کنم. خانه‌های آن‌ها بسیار مجلل و وسایلشان وسایل پدران در
زمان انگلیس اما کهنه بود و معلوم بود که 40 یا 50 سال است با مشکل
روبه‌رویند. آن‌ها ما را در حسینیه‌شان بردند و تابلویی را به ما نشان
دادند که رویش پارچه کشیده شده بود. روی این تابلو عکس آیت‌الله خویی و
عکس حضرت امام خمینی(ره) بود. در واقع همه این‌ها روایت‌ها و اتفاق‌های
زیبایی است که بیرون از ایران می‌تواند روایت شود.

وی یادآور شد: چنین اتفاقاتی زیاد است و ما باید برویم و آن‌ها را صید
کنیم و آن‌ها را ببینیم و دچار افراط و تفریط نشویم و وسعتی به فضای
داستان انقلاب بدهیم و تا سال‌ها پس از پیروزی، انقلاب را روایت کنیم.
البته اگر جنگ ایران و عراق رخ نمی‌داد انقلاب بهتر روایت می‌شد. در واقع
پس از یک سال و چند ماه از پیروزی انقلاب جنگ هشت ساله اتفاق افتاد و
ادبیاتی که می‌توان در همین انقلاب به آن افتخار کرد شاخه تنومندش همین
ادبیات دفاع مقدس و ادبیات آیینی ما چه در شعر و چه در ادبیات داستانی
است. امروز اگر ما به طرف مکتب ادبیات انقلاب اسلامی و سبک ادبیات انقلاب
اسلامی می‌رویم جزو افتخارات ماست. در این مسیر نکته‌ای که نباید از آن
غفلت کنیم ارایه نظریه درباره انقلاب اسلامی است. باید تعریف‌هایمان را
بر مبنای علمی بیان کنیم و از تعارف‌ها بگذریم و در زمینه انقلاب به
تعریف برسیم و نظریه داشته باشیم.

قزوه گفت: ما باید بتوانیم با نظریه انقلاب اسلامی در جهان حرف تازه‌ای
برای گفتن داشته باشیم. متأسفانه در فضای فعلی جامعه جهانی همه رشته‌های
علمی به گونه‌ای است که برای اثبات این نظریه‌ها باید مُهر نظریه‌پردازان
غربی روی آن‌ها بخورد که این موضوع نیز باید در جای خود و به درستی
آسیب‌شناسی شود. حتماً باید نام افرادی امثال لوکاچ پای نظریه‌ها باشد؟
در حالی که ما هیچ چیز از آن‌ها کم نداریم. من حتی فکر می‌کردم که بر
مبنای کدام نظریه می‌توانیم به نظریه سبک ادبیات انقلاب اسلامی نزدیک
شویم و اتفاقاً صحبتی که حضرت آقا درباره سبک زندگی ایرانی اسلامی دارند
می‌تواند خیلی نزدیک به ادبیات انقلاب اسلامی باشد. همین سبک زندگی که ما
خیلی راحت از کنار آن می‌گذریم.

حسین فتاحی، دبیر هنری هفتمین جشنواره داستان انقلاب نیز گفت: باید از
همه نویسندگانی که با ارسال رمان و داستان به دفتر جشنواره با ما همراهی
کردند تشکر کنم چون اگر زحمت این نویسندگان نبود جشنواره برگزار نمی‌شد.
تقریباً 270 نویسنده از سراسر کشور رمان و داستان کوتاه برایمان فرستادند
که قابل تقدیر است. از دفتر محافل و جشنواره‌ها نیز باید به شکل ویژه
تشکر کرد. از همه نیروهایی که با دقت آثار را بررسی کردند قدرانی می‌کنم
که در این مدت کوتاه هر یک از داوران حدود 20 رمان خواندند.

وی افزود: از اصحاب رسانه نیز تشکر می‌کنم که خبرهای ما را پوشش دادند.
به گمانم اگر پوشش خبری نبود جشنواره خیلی غریب می‌افتاد و می‌لنگید. از
مدیریت محترم حوزه هنری که فضای نوشتن داستان را با مضمون انقلاب به وجود
آوردند نیز تشکر می‌کنم. در واقع اگر همدلی و همراهی آن‌ها نبود جشنواره
هفتم داستان انقلاب به این مرحله نمی‌رسید.

هفتمین دوره جایزه داستان انقلاب، عصر دیروز با حضور محسن مؤمنی شریف،
علیرضا قزوه، محمدعلی گودینی، حسین فتاحی، حجت‌الاسلام سعید فخرزاده،
ابراهیم زاهدی مطلق و دختر امیرحسین فردی در حوزه هنری برگزار شد.