به گزارش گروه اقتصاد ،با تاملی در پیام اصلی روز جهانی زنان روستایی، می توان به وضوح متوجه شد که حمایت از زنان روستایی به عنوان یکی از بهترین راه‌های به دست آوردن دسترسی پایدار به منابع غذایی و مبارزه با فقر اعلام و تاکید شده است و در این وادی تشکل های مردم نهاد بین المللی در جهان و همچنین سازمان هایی مانند فائو، بارها بر استفاده از حداکثر پتانسیل نیروی انسانی زنان در عرصه های مدیریت مزرعه و حتی تشکل ها و سازمان ها تاکید کرده اند.

در ایران نیز با وجود اینکه زنان روستایی به صورت خودجوش و البته در مصادیقی با حمایت مردان آگاه و منصف پای به عرصه های مهم تصمیم سازی و تصمیم گیری اقتصاد کشاورزی گذاشته اند و این مهم طی چند سال اخیر روند پرشتاب تری نیز به خود گرفته است؛ اما باید اذعان داشت که شرایط حاکم بر کشور نیاز به تسریع بیشتر در برآورده کردن حقوق شهروندی ( به لحاظ آنچه در تعابیر حقوقی مورد استناد قرار می گیرد) برای جامعه زنان روستایی را اجتناب ناپذیر ساخته است.

 روز جهانی زنان روستایی فرصتی برای شناسایی و تقویت حضور زنان روستایی در عرصه های مختلف است. بانوان روستاهای کشورمان، حافظان هویت های بومی، دانش سنتی و هنری محیط خود هستند. وجود آنان برای توسعه کشاورزی، امنیت غذایی و تغذیه همچنین مدیریت منابع طبیعی حیاتی است. زنان روستایی بیشترین کار کشاورزی را در کشورهای در حال توسعه انجام می دهند، اما بدترین وضعیت کاری را با درآمد کم و حمایت اجتماعی ناچیز یا هیچ تحمل می کنند.

ضمن آنکه زنان روستایی در پهنه فرهنگی کشورمان دارای استعدادهای فراوانی در زمینه های هنری، صنایع دستی و... نیز هستند که با شکوفا شدن استعدادهایشان تاثیری مثبت در رشد فرهنگی جامعه خود خواهند داشت. جالب تر اینکه تکثر فرهنگی فراوان در ایران باعث شده زنان اقوام مختلف این پهنه پهناور، همچون زنان کرد، عرب، بلوچ، ترکمن و ... در سیستان و بلوچستان، ایلام، خراسان، کرمانشاه، خوزستان و... هر کدام هنر و فعالیت منطبق با موقعیت اجتماعی و جغرافیایی خود را دارند و همان گونه که خود آن ها را حفظ و منتقل کردند؛ می توانند آن را به نسل‌های دیگر نیز انتقال دهند.

البته اقداماتی نظیر پروژه "پرورش زنبور عسل" با استفاده از منابع مالی بلاعوض که اخیرا FAO برای ۲۰ نفر از زنان ترکمن عضو صندوق اعتبارات خرد رضوان که قبلا توسط دفتر توسعه فعالیت های کشاورزی زنان روستایی و عشایری ایجاد شده بود اجرا کرد؛ از جمله ابتکار عمل ها و راهکارهای حمایتی هدفمند است که با هدف توانمندسازی زنان روستایی و حمایت از اشتغال و بهبود کسب و کار در بخش کشاورزی و افزایش تولید عسل به عنوان یک محصول اقتصادی و به صرفه با توجه به پتانسیل منطقه و کسب و کار مناسب برای زنان روستایی در نوع خود ستودنی است؛ اما در کنار این دست اقدامات نباید از تغییر برخی سیاست های اجتماعی جهت دسترسی عادلانه زنان روستایی به امکانات ساختاری مانند زمین و نقدینگی لازم نیز چشم پوشی کرد.

عفت رییسی سرحدی

مدیرعامل اتحادیه مرکزی زنبورداران کشور