به گزارش خبرنگارجامعه ، مجتبی شریعتی نیاسر در یک برنامه تلویزیونی گفت: نظامهای رتبه بندی در دانشگاهها دارای اشکالاتی است که لزوماً برنامه ریزی بر اساس این نظامها کفایت نمیکند و باید در این زمینه رویکردهای دیگری را نیز بررسی کنیم چرا که نظام رتبه بندی هر یک از دانشگاهها دارای استانداردهایی خاص و معیارهای متفاوتی است.
وی افزود: ویژگیهای خاصی در نظام رتبه بندی دانشگاهها وجود دارد و میتوان گفت برخی از نظامها بر اساس خود اظهاری انجام میشود که این امر با وجود نکات مثبت، نکات منفی را نیز به همراه دارد بنابراین نمیتوان این نظام را به تنهایی یک رویکرد کامل دانست و باید نسبت به آن اصلاحاتی انجام شود.
معاون آموزشی وزارت علوم در رابطه با وضعیت رتبه بندی دانشگاهها در ایران خاطر نشان کرد: رتبه بندی در نظام آموزش عالی از سال ۱۳۹۳ در مراکز غیر دولتی آغاز شد که دراین امر ویژگیهای خاصی، چون شناخت مدیران آموزش عالی از جایگاه خود، ورود مراکز آموزش درعرصه رقابت و توجه به نکات ضعف و قوت رتبه بندیها مورد ارزیابی قرار گرفت.
وی عنوان کرد: بررسی جایگاه مراکز آموزش عالی به لحاظ اعتبار سنجی و سطح آنها در رتبه بندی، شناخت جامعه ذی نفع برای بسترسازی، اعتبار سنجی، سطح بندی و بهره وری از دانشگاهها در ارکان تصمیم گیری نیز در رتبه بندی مراکز غیر دولتی مورد بررسی قرار گرفت و مؤسسات را در یک نظام ساختارمند سطح بندی کرد.
شریعتی نیاسر اذعان داشت: رتبه بندی موسسات دولتی از سال ۹۳ آغاز و تا شهریور ۹۴ دوره آزمایشی آن به اتمام رسید. در این راستا کلیه مراکز دولتی به ۵ سطح تقسیم بندی شدند که براساس سطح بندی این موسسات روند توسعه آنها نیز تعریف شده است همچنین برای هر یک از سطح بندیهای صورت گرفته محدودیت و ممنوعیتهایی اعمال شد.
معاون آموزشی وزارت علوم در پایان یادآور شد: سطح بندی موسسات غیر دولتی در بهمن ماه سال ۹۴ به اتمام رسید.