به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، در کتاب جعفربن محمدبن قولویه قمی، کامل‌الزیارات، ص107 آمده است: داوود رقٌی نزد "امام صادق(ع)" بود که حضرت آب طلب کردند.

وقتی آب را نوشیدند، دل شکسته شدند و از چشمانشان اشک جاری شد و فرمودند:«ای داوود، خدا قاتلان "امام حسین (ع)" را لعنت کند.

هیچ بنده‌ای نیست که آّب بخورد و امام حسین(ع) را یاد کند و برقاتلان آن حضرت لعن بفرستد، مگر اینکه خداوند برای او صد هزار حسنه بنویسد و صد هزار گناه او را محو کند و صد هزار درجه به او بدهد.

مثل اینکه صدهزار بنده را آزاد کرده باشد و روز قیامت خداوند او را با دلی آرام و قلبی التیام‌یافته محشور می‌کند.