به گزارش گروه فضای مجازی ، بخشی از جمعیت کشور ایران را عشایر تشکیل می‌دهد اما چرا این جمعیت فراموش شده است؟ چرا رویاهای بچه‌های عشایر به باد فراموشی سپرده شده؟! چرا کسی گوشه چشمی به آنها ندارد. روزگاری بیش از 90 درصد مردم استان کهگیلویه و بویراحمد اهل کوچ بودند، اما هر روز که به عصر مدرنیته نزدیک‌تر شدیم، یک سیاه چادر عشایری بر زمین می افتد، صدای نی یک چوپان خاموش می شود، صدای زنگوله های دام عشایر کمتر به گوش می رسد و ... شاید بتوان گفت که بخشی از این مشکل عمده به خاطر بی توجهی‌هایی است که دیگر گوشی برای شنیدن صدای غریبانه عشایر ندارند. این در حالی است که زندگی ساده عشایر در جاذبه گردشگران به ایران می تواند سهم عمده ای داشته باشد.

منبع: جام جم